مطالب جذاب رایانه
درباره سایت
آخرین مطالب
- رایانه
- ترفند کامپیوتر : بیش از ۲۰۰ نوع از کلیدهای میانبر در ویندوز xp
- چند ترفند برای رایانه شما
- چگونه پيکسلهاي سوخته يک LCD را احيا کنيم؟
- روش رفع اشكال پيغام خطا در گوشي نوكيا
- دریافت مبلغ کارکرد موبایل از طریق SMS
- خدمات رایگان تلفن ثابت و فعال سازی آنها
- ايجاد بمب اتمي در ويندوز
- تماشاي بهينه فيلم از روي شبکه
- تفاوت پردازنده های ۳۲ و ۶۴ بیتی
امکانات وب
رایانه
رایانه یا کامپیوتر ماشینی است که برای پردازش اطلاعات استفاده میشود. ورود این ماشین به ایران در اوائل دهه ۱۳۴۰ بود که به آن کامپیوتر می گفتند .واژه رایانه در دو دهه اخیر رایج شده و بهتدریج جای کامپیوتر را گرفت.
ابر رایانه کلمبیا در ناسا
در زبان انگیلسی "کامپیوتر" به کسی می گفتند که محاسبات ریاضی را (بدون ابزارهای کمکی مکانیکی) انجام می داد. بر اساس "واژه نامه ریشه یابی Bahart Concise" واژه کامپیوتر در سال ۱۶۴۶ به زبان انگلیسی وارد گردید که به معنی "شخصی که محاسبه میکند" بوده است و سپس از سال ۱۸۹۷ به ماشینهای محاسبه مکانیکی گفته می شد. در هنگام جنگ جهانی دوم "کامپیوتر" به زنان نظامی انگلیسی و امریکایی که کارشان محاسبه مسیرهای شلیک توپهای بزرگ جنگی توسط ابزاز مشابهی بود، اشاره می کرد.
رایانه یا کامپیوتر ماشینی است که برای پردازش اطلاعات استفاده میشود. ورود این ماشین به ایران در اوائل دهه ۱۳۴۰ بود که به آن کامپیوتر می گفتند .واژه رایانه در دو دهه اخیر رایج شده و بهتدریج جای کامپیوتر را گرفت.
ابر رایانه کلمبیا در ناسا
در زبان انگیلسی "کامپیوتر" به کسی می گفتند که محاسبات ریاضی را (بدون ابزارهای کمکی مکانیکی) انجام می داد. بر اساس "واژه نامه ریشه یابی Bahart Concise" واژه کامپیوتر در سال ۱۶۴۶ به زبان انگلیسی وارد گردید که به معنی "شخصی که محاسبه میکند" بوده است و سپس از سال ۱۸۹۷ به ماشینهای محاسبه مکانیکی گفته می شد. در هنگام جنگ جهانی دوم "کامپیوتر" به زنان نظامی انگلیسی و امریکایی که کارشان محاسبه مسیرهای شلیک توپهای بزرگ جنگی توسط ابزاز مشابهی بود، اشاره می کرد.
در اوایل دهه ۵۰ میلادی هنوز اصطلاح ماشین حساب (computing machines) برای معرفی این ماشینها بهکار میرفت; که پس از آن عبارت کوتاهتری به نام کامپیوتر(computer) بهجای آن بهکار گرفته شد. برابر این واژه در زبانهای دیگر حتما همان واژه زبان انگلیسی نیست. در زبان فرانسوی واژه "ordinateur"، که معادل "سازمان ده" یا "ماشین مرتب ساز" می باشد بهکار میرود. در اسپانیایی "ordenador" با معنایی مشابه استفاده میشود، همچنین در دیگر کشورهای اسپانیایی زبان computadora بصورت انگلیسی مآبانهای ادا میشود. در پرتغالی واژه computador بهکار میرود که از واژه computar گرفته شده و به معنای "محاسبه کردن" می باشد. در ایتالیایی واژه "calcolatore" که معنای ماشین حساب بکار میرود که بیشتر روی ویژگی حسابگری منطقی آن تاکید دارد. در سوئدی رایانه "dator" خوانده میشود که از "data" (داده ها) برگرفته شده است. به فنلاندی "tietokone" خوانده میشود که به معنی "ماشین اطلاعات" می باشد. اما در زبان ایسلندی توصیف شاعرانه تری بکار میرود، "tölva" که واژه ایست مرکب و به معنای "زن پیشگوی شمارشگر" می باشد. در چینی رایانه "dian nao" یا "مغز برقی" خوانده میشود. در انگلیسی واژهها و تعابیر گوناگونی استفاده میشود، بعنوان مثال دستگاه داده پرداز ("data processing machine").
تاریخچه
لایبنیتز (leibniz) ریاضیدان آلمانی از نخستین کسانی است که در ساختن یک دستگاه خودکار محاسبه کوشش کرد. او که به پدر حسابدارش در تنظیم حسابها کمک میکرد، از زمانی که برای انجام محاسبات صرف میکرد ناراحت بود.
چارلز بابیج (Charles Babbage) یکی از اولین ماشینهای محاسبه مکانیکی را که به آن ماشین تحلیلی گفته می شد، طراحی نمود، اما بخاطر مشکلات فنی فراوان مورد استفاده قرار نگرفت
در گذشته دستگاههای مختلف مکانیکی سادهای مثل خطکش محاسبه و چرتکه نیز کامپیوتر خوانده می شدند. در برخی موارد از آنها بعنوان رایانههای آنالوگ نام برده میشود. چراکه برخلاف رایانههای رقمی، اعداد را نه بهصورت اعداد در پایه دو بلکه بهصورت کمیتهای فیزیکی متناظر با آن اعداد نمایش می دهند. چیزی که امروزه از آن بعنوان "رایانه" یاد میشود در گذشته به عنوان "رایانههای رقمی (دیجیتال)" یاد میشد تا آنها را از انواع "رایانههای آنالوگ" جدا سازد(که هنوز در برخی موارد استفاده میشود مثلا نشانک پرداز آنالوگ (analog signal processing).
رایانهها چگونه کار میکنند
از زمان رایانههای اولیه که در سال 1941 ساخته شده بودند تا کنون فناوریهای دیجیتالی رشد نموده است، معماری فون نوِیمن یک رایانه را به چهار بخش اصلی توصیف میکند: واحد محاسبه و منطق (Arithmetic and Logic Unit یا ALU)، واحد کنترل یا حافظه، و ابزارهای ورودی و خروجی ( که جمعا I/O نامیده میشود). این بخشها توسط اتصالات داخلی سیمی به نام گذرگاه (bus) با یکدیگر در پیوند هستند.
حافظه
در این سامانه، حافظه بصورت متوالی شماره گذاری شده در خانهها است، هرکدام محتوی بخش کوچکی از دادهها می باشند. دادهها ممکن است دستورالعملهایی باشند که به رایانه میگویند که چه کاری را انجام دهد باشد. خانه ممکن است حاوی اطلاعات مورد نیاز یک دستورالعمل باشد. اندازه هر خانه، وتعداد خانه ها، در رایانهٔ مختلف متفاوت است، همچنین فناوریهای بکاررفته برای اجرای حافظه نیز از رایانهای به رایانه دیگر در تغییر است(از بازپخش کنندههای الکترومکانیکی تا تیوپها و فنرهای پر شده از جیوه و یا ماتریسهای ثابت مغناطیسی و در آخر ترانزیستورهای واقعی و مدار مجتمعها با میلیونها خازن روی یک تراشه تنها).
پردازش
واحد محاسبه و منطق یا ALU دستگاهی است که عملیات پایه مانند چهار عمل اصلی حساب (جمع و تفریق و ضرب و تقسیم)، عملیات منطقی (و،یا،نقیض)، عملیات قیاسی (برای مثال مقایسه دو بایت برای شرط برابری) و دستورات انتصابی برای مقدار دادن به یک متغیر را انجام میدهد. این واحد جائیست که "کار واقعی" در آن صورت می پذیرد. البته CPUها به دو دسته کلی RISC و CISC تقسیم بندی میشوند. نوع اول پردازش گرهای مبتنی بر اعمال ساده هستند و نوع دوم پردازشگرهای مبتنی بر اعمال پیچیده میباشند. پردازشگرهای مبتنی بر اعمال پیچیده در واحد محاسبه و منطق خود دارای اعمال و دستوراتی بسیار فراتر از چهار عمل اصلی یا منطقی می باشند. تنوع دستورات این دسته از پردازندهها تا حدی است که توضیحات آنها خود میتواند یک کتاب با قطر متوسط ایجاد کند. پردازندههای مبتنی بر اعمال ساده اعمال بسیار کمی را پوشش میدهند و در حقیقت برای برنامه نویسی برای این پردازندهها بار نسبتا سنگینی بر دوش برنامه نویس است. این پردازندهها تنها حاوی 4 عمل اصلی و اعمال منطقی ریاضی و مقایسهای به علاوه چند دستور بی اهمیت دیگر میباشند.
(قابل ذکر است پردازندههای اینتل از نوع پردازنده مبتنی بر اعمال پیچیده میباشند.)
واحد کنترل همچنین این مطلب را که کدامین بایت از حافظه حاوی دستورالعمل فعلی اجرا شونده است را تعقیب میکند، سپس به واحد محاسبه و منطق اعلام میکند که کدام عمل اجرا و از حافظه دریافت شود و نتایج به بخش اختصاص داده شده از حافظه ارسال گردد. بعد از یک بار عمل، واحد کنترل به دستورالعمل بعدی ارجاع میکند(که معمولا در خانه حافظه بعدی قرار دارد، مگر اینکه دستورالعمل جهش دستورالعمل بعدی باشد که به رایانه اعلام میکند دستورالعمل بعدی در خانه دیگر قرارگرفته است).
ورودی/خروجی
بخش ورودی/خروجی (I/O) این امکان را به رایانه می دهد تا اطلاعات را از جهان بیرون تهیه و نتایج آنها را به همان جا برگرداند. محدوده فوق العاده وسیعی از دستگاههای ورودی/خروجی وجود دارد، از خانواده آشنای صفحهکلیدها، نمایشگرها، نَرمدیسک گرفته تا دستگاههای کمی غریب مانند رایابینها (webcams). (از سایر ورودی/خروجی ها می توان موشواره mouse، قلم نوری، چاپگرها (printer)، اسکنرها، انواع لوح های فشرده(CD, DVD) را نام برد ).
چیزی که تمامی دستگاههای عمومی در آن اشتراک دارند این است که آنها رمز کننده اطلاعات از نوعی به نوع دیگر که بتواند مورد استفاده سیستمهای رایانه دیجیتالی قرار گیرد، هستند. از سوی دیگر، دستگاههای خروجی آن اطلاعات به رمز شده را رمزگشایی میکنند تا کاربران آنها را دریافت نمایند. از این رو یک سیستم رایانه دیجیتالی یک نمونه از یک سامانه دادهپردازی می باشد.
دستورالعملها
هر رایانه تنها دارای یک مجموعه کم تعداد از دستورالعملهای ساده و تعریف شده می باشد. از انواع پرکاربردشان میتوان به دستورالعمل "محتوای خانه 123 را در خانه 456 کپی کن!"، "محتوای خانه 666 را با محتوای خانه 042 جمع کن، نتایج را در خانه 013 کن!"، "اگر محتوای خانه 999 برابر با صفر است، به دستورالعمل واقع در خانه 345 رجوع کن!".
دستورالعملها در داخل رایانه بصورت اعداد مشخص شدهاند - مثلا کد دستور العمل (copy instruction) برابر 001 میتواند باشد. مجموعه معین دستورالعملهای تعریف شده که توسط یک رایانه ویژه پشتیبانی میشود را زبان ماشین می نامند. در واقعیت، اشخاص معمولا به [زبان ماشین]] دستورالعمل نمی نویسند بلکه بیشتر به نوعی از انواع سطح بالای زبانهای برنامه نویسی، برنامه نویسی میکنند تا سپس توسط برنامه ویژهای (تفسیرگرها (interpreters) یا همگردانها (compilers) به دستورالعمل ویژه ماشین تبدیل گردد. برخی زبانهای برنامه نویسی از نوع بسیار شبیه و نزدیک به زبان ماشین که اسمبلر (یک زبان سطح پایین) نامیده میشود، استفاده میکنند؛ همچنین زبانهای سطح بالای دیگری نیز مانند پرولوگ نیز از یک زبان انتزاعی و چکیده که با زبان ماشین تفاوت دارد بجای دستورالعملهای ویژه ماشین استفاده میکنند.
معماری ها
در رایانههای معاصر واحد محاسبه و منطق را به همراه واحد کنترل در یک مدار مجتمع که واحد پردازشی مرکزی (CPU) نامیده میشود، جمع نموده اند. عموما، حافظه رایانه روی یک مدار مجتمع کوچک نزدیک CPU قرار گرفته. اکثریت قاطع بخشهای رایانه تشکیل شدهاند از سامانههای فرعی (به عنوان نمونه، منبع تغذیه) و یا دستگاههای ورودی/خروجی.
برخی رایانههای بزرگتر چندین CPU و واحد کنترل دارند که بصورت همزمان با یکدیگر درحال کارند. اینگونه رایانهها بیشتر برای کاربردهای پژوهشی و محاسبات علمی بکار میروند.
کارایی رایانهها بنا به تئوری کاملاً درست است. رایانه دادهها و دستورالعملها را از حافظه اش واکشی (fetch) میکند. دستورالعملها اجرا میشوند، نتایج ذخیره میشوند، دستورالعمل بعدی واکشی میشود. این رویه تا زمانی که رایانه خاموش شود ادامه پیدا میکند. واحد پردازنده مرکزی در رایانههای شخصی امروزی مانند پردازندههای شرکت ای-ام-دی و شرکت اینتل از معماری موسوم به Pipeline استفاده می شود و در زمانی که پردازنده در حال ذخیره نتیجه یک دستور است مرحله اجرای دستور قبلی و مرحله واکشی دستور قبل از آن را آغاز می کند. همچنین این رایانهها از سطوح مختلف حافظه نهانگاهی استفاده میکنند که در زمان دسترسی به حافظه اصلی صرفه جویی کنند.
برنامه ها
برنامه رایانهای فهرستهای بزرگی از دستورالعملها (احتمالا به همراه جدولهائی از داده) برای اجرا روی رایانه هستند. خیلی از رایانهها حاوی میلیونها دستورالعمل هستند، و بسیاری از این دستورات به تکرار اجرا میشوند. یک رایانه شخصی نوین نوعی (درسال 2003) میتواند در ثانیه میان 2 تا 3 میلیارد دستورالعمل را پیاده نماید. رایانهها این مقدار محاسبه را صرف انجام دستورالعملهای پیچیده نمیکنند. بیشتر میلیونها دستورالعمل ساده را که توسط اشخاص باهوشی "برنامه نویسان" در کنار یکدیگر چیده شدهاند را اجرا میکنند. برنامه نویسان خوب مجموعههایی از دستورالعملها را توسعه می دهند تا یکسری از وظایف عمومی را انجام دهند(برای نمونه، رسم یک نقطه روی صفحه) و سپس آن مجموعه دستورالعملها را برای دیگر برنامه نویسان در دسترس قرار می دهند.(اگر مایلید "یک برنامه نویس خوب" باشید به این مطلب مراجعه نمایید.)
رایانههای امروزه، قادرند چندین برنامه را در آن واحد اجرا نمایند. از این قابلیت به عنوان چندکارگی (multitasking) نام برده میشود. در واقع، CPU یک رشته دستورالعملها را از یک برنامه اجرا میکند، سپس پس از یک مقطع ویژه زمانی دستورالعملهایی از یک برنامه دیگر را اجرا میکند. این فاصله زمانی اکثرا بعنوان یک برش زمانی (time slice) نام برده میشود. این ویژگی که CPU زمان اجرا را بین برنامهها تقسیم میکند، این توهم را بوجود می آورد که رایانه همزمان مشغول اجرای چند برنامه است. این شبیه به چگونگی نمایش فریمهای یک فیلم است، که فریمها با سرعت بالا در حال حرکت هستند و به نظر می رسد که صفحه ثابتی تصاویر را نمایش می دهد. سیستم عامل همان برنامهای است که این اشتراک زمانی را بین برنامههای دیگر تعیین میکند.
سیستم عامل
رایانه همیشه نیاز دارد تا برای بکارانداختنش حداقل یک برنامه روی آن در حال اجرا باشد. تحت عملکردهای عادی این برنامه همان سیستم عامل یا OS است. سیستم یا سامانه عامل تصمیم میگیرد که کدام برنامه اجرا شود، چه زمان، از کدام منابع (مثل حافظه، ورودی/خروجی و ...) استفاده شود. همچنین سیستم عامل یک لایه انتزاعی بین سخت افزار و برنامههای دیگر که می خواهند از سخت افزار استفاده کنند، می باشد، که این امکان را به برنامه نویسان می دهد تا بدون اینکه جزئیات ریز هر قطعه الکترونیکی از سخت افزار را بدانند بتوانند برای آن قطعه برنامه نویسی نمایند.
کاربردهای رایانه
نخستین رایانههای رقمی، با قیمتهای زیاد و حجم بزرگشان، در اصل محاسبات علمی را انجام می دادند، انیاک یک رایانه قدیمی ایالات متحده اصولا طراحی شده تا محاسبات پرتابهای توپخانه و محاسبات مربوط به جدول چگالی نوترونی را انجام دهد. (این محاسبات بین دسامبر 1941 تا ژانویه 1946 روی حجمی بالغ بر یک میلیون کارت پانچ انجام پذیرفت! که این خود طراحی و سپس تصمیم نادرست بکارگرفته شده را نشان می دهد) بسیاری از ابررایانههای امروزی صرفاً برای کارهای ویژه محاسبات جنگ افزار هستهای استفاده میگردد.
CSIR Mk I نیز که نخستین رایانه استرالیایی بود برای ارزیابی میزان بارندگی در کوههای اسنوئی (Snowy)این کشور بکاررفت، این محاسبات در چارچوب یک پروژه عظیم تولید برقابی انجام گرفت.
برخی رایانهها نیز برای انجام رمزگشایی بکارگرفته می شد، برای مثال Colossus که در جریان جنگ جهانی دوم ساخته شد، جزو اولین کامپیوترهای برنامهپذیر بود(البته ماشین تورینگ کامل نبود). هرچند رایانههای بعدی میتوانستند برنامه ریزی شوند تا شطرنج بازی کنند یا تصویر نمایش دهند و سایر کاربردها را نشان دهد.
سیاستمداران و شرکتهای بزرگ نیز رایانههای اولیه را برای خودکارسازی بسیاری از مجموعههای داده و پردازش کارهایی که قبلا توسط انسانها انجام می گرفت،بکاربستند - برای مثال، نگهداری و بروزرسانی حسابها و دارایی ها. در موسسات پژوهشی نیز دانشمندان رشتههای مختلف شروع به استفاده از رایانه برای مقاصدشان نمودند.
کاهش پیوسته قیمتهای رایانه باعث شد تا سازمانهای کوچکتر نیز بتوانند آنها را در اختیار بگیرند. بازرگانان، سازمانها، و سیاستمداران اغلب تعداد زیادی از کامپیوترهای کوچک را برای تکمیل وظایفی که قبلا برای تکمیلشان نیاز به رایانه بزرگ (mainframe) گران قیمت و بزرگ بود، به کار بگیرند. مجموعههایی از رایانههای کوچکتر در یک محل اغلب بعنوان خادم سرا (server farm) نام برده میشود.
با اختراع ریزپردازندهها در دهه 1970 این امکان که بتوان رایانههایی بسیار ارزان قیمت را تولید نمود بوجود آمد. رایانههای شخصی برای انجام وظایف بسیاری محبوب گشتند، از جمله کتابداری، نوشتن و چاپ مستندات. محاسبات پیش بینیها و کارهای تکراری ریاضی توسط صفحات گسترده (spreadsheet)، ارتباطات توسط پست الکترونیک، و اینترنت. حضورگسترده رایانهها و سفارشی کردن آسانشان باعث شد تا در امورات بسیار دیگری بکارگرفته شوند.
در همان زمان، رایانههای کوچک، که معمولا با یک برنامه ثابت ارائه می شدند، راهشان را بسوی کاربردهای دیگری بازمی نمودند، کاربردهایی چون لوازم خانگی، خودروها، هواپیماها، و ابزار صنعتی. این پردازشگرهای جاسازی شده کنترل رفتارهای آن لوازم را ساده تر کردند، همچنین امکان انجام رفتارهای پیچیده را نیز فراهم نمودند (برای نمونه، ترمزهای ضدقفل در خودروها). با شروع قرن بیست و یکم، اغلب دستگاههای الکتریکی، اغلب حالتهای انتقال نیرو، اغلب خطوط تولید کارخانهها توسط رایانهها کنترل میشوند. اکثر مهندسان پیش بینی میکنند که این روند همچنان به پیش برود. یکی از کارهایی که میتوان بوسیله رایانه انجام داد پروگرام گیرنده ماهواره است.
گونههای رایانه
رایانههای توکار
در 20 سال گذشته ، هرچند برخی ابزارهای خانگی که از نمونههای قابل ذکر آن می توان جعبههای بازیهای ویدئویی را که بعدها در دستگاههای دیگری از جمله تلفن همراه، دوربینهای ضبط ویدئویی، و PDAها و دهها هزار وسیله خانگی، صنعتی، خودروسازی و تمام ابزاری که در درون آنها مدارهایی که نیازهای ماشین تورینگ را مهیا ساخته اند، گسترش یافت، را نام برد(اغلب این لوازم برنامه هایی را در خود دارند که بصورت ثابت روی ROM تراشه هایی که برای تغییر نیاز به تعویض دارند،نگاشته شده اند). این رایانهها که در درون ابزارهای با کاربرد ویژه گنجانیده شدهاند "ریزکنترلگرها" یا "رایانههای توکار" (Embedded Computers) نامیده می شوند. بنابراین تعریف این رایانهها بعنوان ابزاری که با هدف پردازش اطلاعات طراحی گردیده محدودیتهایی دارد. بیشتر می توان آنها را به ماشینهایی تشبیه کرد که در یک مجموعه بزرگتر بعنوان یک بخش حضور دارند مانند دستگاههای تلفن، ماکروفرها و یا هواپیما که این رایانهها بدون تغییر فیزیکی توسط کاربر می توانند برای مقاصد مختلفی بکارگرفته شوند.
رایانههای شخصی
درآخر، اشخاصی که با انواع دیگری از رایانهها ناآشنا هستند از عبارت رایانه برای رجوع به نوع خاصی که رایانه شخصی (PCها) نامیده می شوند استفاده میکنند.
* رایانه آنالوگ
* ریزرایانه
o رایانه شخصی
o کارساز یا سِروِر ((به انگلیسی: server))
* رایانه کوچک
* رایانه پردازنده مرکزی
* ابررایانه
* رایانه کوانتومی
رایانه یا کامپیوتر ماشینی است که برای پردازش اطلاعات استفاده میشود. ورود این ماشین به ایران در اوائل دهه ۱۳۴۰ بود که به آن کامپیوتر می گفتند .واژه رایانه در دو دهه اخیر رایج شده و بهتدریج جای کامپیوتر را گرفت.
ابر رایانه کلمبیا در ناسا
در زبان انگیلسی "کامپیوتر" به کسی می گفتند که محاسبات ریاضی را (بدون ابزارهای کمکی مکانیکی) انجام می داد. بر اساس "واژه نامه ریشه یابی Bahart Concise" واژه کامپیوتر در سال ۱۶۴۶ به زبان انگلیسی وارد گردید که به معنی "شخصی که محاسبه میکند" بوده است و سپس از سال ۱۸۹۷ به ماشینهای محاسبه مکانیکی گفته می شد. در هنگام جنگ جهانی دوم "کامپیوتر" به زنان نظامی انگلیسی و امریکایی که کارشان محاسبه مسیرهای شلیک توپهای بزرگ جنگی توسط ابزاز مشابهی بود، اشاره می کرد.
EXrozblog.comEXرایانه
رایانه یا کامپیوتر ماشینی است که برای پردازش اطلاعات استفاده میشود. ورود این ماشین به ایران در اوائل دهه ۱۳۴۰ بود که به آن کامپیوتر می گفتند .واژه رایانه در دو دهه اخیر رایج شده و بهتدریج جای کامپیوتر را گرفت.
ابر رایانه کلمبیا در ناسا
در زبان انگیلسی "کامپیوتر" به کسی می گفتند که محاسبات ریاضی را (بدون ابزارهای کمکی مکانیکی) انجام می داد. بر اساس "واژه نامه ریشه یابی Bahart Concise" واژه کامپیوتر در سال ۱۶۴۶ به زبان انگلیسی وارد گردید که به معنی "شخصی که محاسبه میکند" بوده است و سپس از سال ۱۸۹۷ به ماشینهای محاسبه مکانیکی گفته می شد. در هنگام جنگ جهانی دوم "کامپیوتر" به زنان نظامی انگلیسی و امریکایی که کارشان محاسبه مسیرهای شلیک توپهای بزرگ جنگی توسط ابزاز مشابهی بود، اشاره می کرد.
در اوایل دهه ۵۰ میلادی هنوز اصطلاح ماشین حساب (computing machines) برای معرفی این ماشینها بهکار میرفت; که پس از آن عبارت کوتاهتری به نام کامپیوتر(computer) بهجای آن بهکار گرفته شد. برابر این واژه در زبانهای دیگر حتما همان واژه زبان انگلیسی نیست. در زبان فرانسوی واژه "ordinateur"، که معادل "سازمان ده" یا "ماشین مرتب ساز" می باشد بهکار میرود. در اسپانیایی "ordenador" با معنایی مشابه استفاده میشود، همچنین در دیگر کشورهای اسپانیایی زبان computadora بصورت انگلیسی مآبانهای ادا میشود. در پرتغالی واژه computador بهکار میرود که از واژه computar گرفته شده و به معنای "محاسبه کردن" می باشد. در ایتالیایی واژه "calcolatore" که معنای ماشین حساب بکار میرود که بیشتر روی ویژگی حسابگری منطقی آن تاکید دارد. در سوئدی رایانه "dator" خوانده میشود که از "data" (داده ها) برگرفته شده است. به فنلاندی "tietokone" خوانده میشود که به معنی "ماشین اطلاعات" می باشد. اما در زبان ایسلندی توصیف شاعرانه تری بکار میرود، "tölva" که واژه ایست مرکب و به معنای "زن پیشگوی شمارشگر" می باشد. در چینی رایانه "dian nao" یا "مغز برقی" خوانده میشود. در انگلیسی واژهها و تعابیر گوناگونی استفاده میشود، بعنوان مثال دستگاه داده پرداز ("data processing machine").
تاریخچه
لایبنیتز (leibniz) ریاضیدان آلمانی از نخستین کسانی است که در ساختن یک دستگاه خودکار محاسبه کوشش کرد. او که به پدر حسابدارش در تنظیم حسابها کمک میکرد، از زمانی که برای انجام محاسبات صرف میکرد ناراحت بود.
چارلز بابیج (Charles Babbage) یکی از اولین ماشینهای محاسبه مکانیکی را که به آن ماشین تحلیلی گفته می شد، طراحی نمود، اما بخاطر مشکلات فنی فراوان مورد استفاده قرار نگرفت
در گذشته دستگاههای مختلف مکانیکی سادهای مثل خطکش محاسبه و چرتکه نیز کامپیوتر خوانده می شدند. در برخی موارد از آنها بعنوان رایانههای آنالوگ نام برده میشود. چراکه برخلاف رایانههای رقمی، اعداد را نه بهصورت اعداد در پایه دو بلکه بهصورت کمیتهای فیزیکی متناظر با آن اعداد نمایش می دهند. چیزی که امروزه از آن بعنوان "رایانه" یاد میشود در گذشته به عنوان "رایانههای رقمی (دیجیتال)" یاد میشد تا آنها را از انواع "رایانههای آنالوگ" جدا سازد(که هنوز در برخی موارد استفاده میشود مثلا نشانک پرداز آنالوگ (analog signal processing).
رایانهها چگونه کار میکنند
از زمان رایانههای اولیه که در سال 1941 ساخته شده بودند تا کنون فناوریهای دیجیتالی رشد نموده است، معماری فون نوِیمن یک رایانه را به چهار بخش اصلی توصیف میکند: واحد محاسبه و منطق (Arithmetic and Logic Unit یا ALU)، واحد کنترل یا حافظه، و ابزارهای ورودی و خروجی ( که جمعا I/O نامیده میشود). این بخشها توسط اتصالات داخلی سیمی به نام گذرگاه (bus) با یکدیگر در پیوند هستند.
حافظه
در این سامانه، حافظه بصورت متوالی شماره گذاری شده در خانهها است، هرکدام محتوی بخش کوچکی از دادهها می باشند. دادهها ممکن است دستورالعملهایی باشند که به رایانه میگویند که چه کاری را انجام دهد باشد. خانه ممکن است حاوی اطلاعات مورد نیاز یک دستورالعمل باشد. اندازه هر خانه، وتعداد خانه ها، در رایانهٔ مختلف متفاوت است، همچنین فناوریهای بکاررفته برای اجرای حافظه نیز از رایانهای به رایانه دیگر در تغییر است(از بازپخش کنندههای الکترومکانیکی تا تیوپها و فنرهای پر شده از جیوه و یا ماتریسهای ثابت مغناطیسی و در آخر ترانزیستورهای واقعی و مدار مجتمعها با میلیونها خازن روی یک تراشه تنها).
پردازش
واحد محاسبه و منطق یا ALU دستگاهی است که عملیات پایه مانند چهار عمل اصلی حساب (جمع و تفریق و ضرب و تقسیم)، عملیات منطقی (و،یا،نقیض)، عملیات قیاسی (برای مثال مقایسه دو بایت برای شرط برابری) و دستورات انتصابی برای مقدار دادن به یک متغیر را انجام میدهد. این واحد جائیست که "کار واقعی" در آن صورت می پذیرد. البته CPUها به دو دسته کلی RISC و CISC تقسیم بندی میشوند. نوع اول پردازش گرهای مبتنی بر اعمال ساده هستند و نوع دوم پردازشگرهای مبتنی بر اعمال پیچیده میباشند. پردازشگرهای مبتنی بر اعمال پیچیده در واحد محاسبه و منطق خود دارای اعمال و دستوراتی بسیار فراتر از چهار عمل اصلی یا منطقی می باشند. تنوع دستورات این دسته از پردازندهها تا حدی است که توضیحات آنها خود میتواند یک کتاب با قطر متوسط ایجاد کند. پردازندههای مبتنی بر اعمال ساده اعمال بسیار کمی را پوشش میدهند و در حقیقت برای برنامه نویسی برای این پردازندهها بار نسبتا سنگینی بر دوش برنامه نویس است. این پردازندهها تنها حاوی 4 عمل اصلی و اعمال منطقی ریاضی و مقایسهای به علاوه چند دستور بی اهمیت دیگر میباشند.
(قابل ذکر است پردازندههای اینتل از نوع پردازنده مبتنی بر اعمال پیچیده میباشند.)
واحد کنترل همچنین این مطلب را که کدامین بایت از حافظه حاوی دستورالعمل فعلی اجرا شونده است را تعقیب میکند، سپس به واحد محاسبه و منطق اعلام میکند که کدام عمل اجرا و از حافظه دریافت شود و نتایج به بخش اختصاص داده شده از حافظه ارسال گردد. بعد از یک بار عمل، واحد کنترل به دستورالعمل بعدی ارجاع میکند(که معمولا در خانه حافظه بعدی قرار دارد، مگر اینکه دستورالعمل جهش دستورالعمل بعدی باشد که به رایانه اعلام میکند دستورالعمل بعدی در خانه دیگر قرارگرفته است).
ورودی/خروجی
بخش ورودی/خروجی (I/O) این امکان را به رایانه می دهد تا اطلاعات را از جهان بیرون تهیه و نتایج آنها را به همان جا برگرداند. محدوده فوق العاده وسیعی از دستگاههای ورودی/خروجی وجود دارد، از خانواده آشنای صفحهکلیدها، نمایشگرها، نَرمدیسک گرفته تا دستگاههای کمی غریب مانند رایابینها (webcams). (از سایر ورودی/خروجی ها می توان موشواره mouse، قلم نوری، چاپگرها (printer)، اسکنرها، انواع لوح های فشرده(CD, DVD) را نام برد ).
چیزی که تمامی دستگاههای عمومی در آن اشتراک دارند این است که آنها رمز کننده اطلاعات از نوعی به نوع دیگر که بتواند مورد استفاده سیستمهای رایانه دیجیتالی قرار گیرد، هستند. از سوی دیگر، دستگاههای خروجی آن اطلاعات به رمز شده را رمزگشایی میکنند تا کاربران آنها را دریافت نمایند. از این رو یک سیستم رایانه دیجیتالی یک نمونه از یک سامانه دادهپردازی می باشد.
دستورالعملها
هر رایانه تنها دارای یک مجموعه کم تعداد از دستورالعملهای ساده و تعریف شده می باشد. از انواع پرکاربردشان میتوان به دستورالعمل "محتوای خانه 123 را در خانه 456 کپی کن!"، "محتوای خانه 666 را با محتوای خانه 042 جمع کن، نتایج را در خانه 013 کن!"، "اگر محتوای خانه 999 برابر با صفر است، به دستورالعمل واقع در خانه 345 رجوع کن!".
دستورالعملها در داخل رایانه بصورت اعداد مشخص شدهاند - مثلا کد دستور العمل (copy instruction) برابر 001 میتواند باشد. مجموعه معین دستورالعملهای تعریف شده که توسط یک رایانه ویژه پشتیبانی میشود را زبان ماشین می نامند. در واقعیت، اشخاص معمولا به [زبان ماشین]] دستورالعمل نمی نویسند بلکه بیشتر به نوعی از انواع سطح بالای زبانهای برنامه نویسی، برنامه نویسی میکنند تا سپس توسط برنامه ویژهای (تفسیرگرها (interpreters) یا همگردانها (compilers) به دستورالعمل ویژه ماشین تبدیل گردد. برخی زبانهای برنامه نویسی از نوع بسیار شبیه و نزدیک به زبان ماشین که اسمبلر (یک زبان سطح پایین) نامیده میشود، استفاده میکنند؛ همچنین زبانهای سطح بالای دیگری نیز مانند پرولوگ نیز از یک زبان انتزاعی و چکیده که با زبان ماشین تفاوت دارد بجای دستورالعملهای ویژه ماشین استفاده میکنند.
معماری ها
در رایانههای معاصر واحد محاسبه و منطق را به همراه واحد کنترل در یک مدار مجتمع که واحد پردازشی مرکزی (CPU) نامیده میشود، جمع نموده اند. عموما، حافظه رایانه روی یک مدار مجتمع کوچک نزدیک CPU قرار گرفته. اکثریت قاطع بخشهای رایانه تشکیل شدهاند از سامانههای فرعی (به عنوان نمونه، منبع تغذیه) و یا دستگاههای ورودی/خروجی.
برخی رایانههای بزرگتر چندین CPU و واحد کنترل دارند که بصورت همزمان با یکدیگر درحال کارند. اینگونه رایانهها بیشتر برای کاربردهای پژوهشی و محاسبات علمی بکار میروند.
کارایی رایانهها بنا به تئوری کاملاً درست است. رایانه دادهها و دستورالعملها را از حافظه اش واکشی (fetch) میکند. دستورالعملها اجرا میشوند، نتایج ذخیره میشوند، دستورالعمل بعدی واکشی میشود. این رویه تا زمانی که رایانه خاموش شود ادامه پیدا میکند. واحد پردازنده مرکزی در رایانههای شخصی امروزی مانند پردازندههای شرکت ای-ام-دی و شرکت اینتل از معماری موسوم به Pipeline استفاده می شود و در زمانی که پردازنده در حال ذخیره نتیجه یک دستور است مرحله اجرای دستور قبلی و مرحله واکشی دستور قبل از آن را آغاز می کند. همچنین این رایانهها از سطوح مختلف حافظه نهانگاهی استفاده میکنند که در زمان دسترسی به حافظه اصلی صرفه جویی کنند.
برنامه ها
برنامه رایانهای فهرستهای بزرگی از دستورالعملها (احتمالا به همراه جدولهائی از داده) برای اجرا روی رایانه هستند. خیلی از رایانهها حاوی میلیونها دستورالعمل هستند، و بسیاری از این دستورات به تکرار اجرا میشوند. یک رایانه شخصی نوین نوعی (درسال 2003) میتواند در ثانیه میان 2 تا 3 میلیارد دستورالعمل را پیاده نماید. رایانهها این مقدار محاسبه را صرف انجام دستورالعملهای پیچیده نمیکنند. بیشتر میلیونها دستورالعمل ساده را که توسط اشخاص باهوشی "برنامه نویسان" در کنار یکدیگر چیده شدهاند را اجرا میکنند. برنامه نویسان خوب مجموعههایی از دستورالعملها را توسعه می دهند تا یکسری از وظایف عمومی را انجام دهند(برای نمونه، رسم یک نقطه روی صفحه) و سپس آن مجموعه دستورالعملها را برای دیگر برنامه نویسان در دسترس قرار می دهند.(اگر مایلید "یک برنامه نویس خوب" باشید به این مطلب مراجعه نمایید.)
رایانههای امروزه، قادرند چندین برنامه را در آن واحد اجرا نمایند. از این قابلیت به عنوان چندکارگی (multitasking) نام برده میشود. در واقع، CPU یک رشته دستورالعملها را از یک برنامه اجرا میکند، سپس پس از یک مقطع ویژه زمانی دستورالعملهایی از یک برنامه دیگر را اجرا میکند. این فاصله زمانی اکثرا بعنوان یک برش زمانی (time slice) نام برده میشود. این ویژگی که CPU زمان اجرا را بین برنامهها تقسیم میکند، این توهم را بوجود می آورد که رایانه همزمان مشغول اجرای چند برنامه است. این شبیه به چگونگی نمایش فریمهای یک فیلم است، که فریمها با سرعت بالا در حال حرکت هستند و به نظر می رسد که صفحه ثابتی تصاویر را نمایش می دهد. سیستم عامل همان برنامهای است که این اشتراک زمانی را بین برنامههای دیگر تعیین میکند.
سیستم عامل
رایانه همیشه نیاز دارد تا برای بکارانداختنش حداقل یک برنامه روی آن در حال اجرا باشد. تحت عملکردهای عادی این برنامه همان سیستم عامل یا OS است. سیستم یا سامانه عامل تصمیم میگیرد که کدام برنامه اجرا شود، چه زمان، از کدام منابع (مثل حافظه، ورودی/خروجی و ...) استفاده شود. همچنین سیستم عامل یک لایه انتزاعی بین سخت افزار و برنامههای دیگر که می خواهند از سخت افزار استفاده کنند، می باشد، که این امکان را به برنامه نویسان می دهد تا بدون اینکه جزئیات ریز هر قطعه الکترونیکی از سخت افزار را بدانند بتوانند برای آن قطعه برنامه نویسی نمایند.
کاربردهای رایانه
نخستین رایانههای رقمی، با قیمتهای زیاد و حجم بزرگشان، در اصل محاسبات علمی را انجام می دادند، انیاک یک رایانه قدیمی ایالات متحده اصولا طراحی شده تا محاسبات پرتابهای توپخانه و محاسبات مربوط به جدول چگالی نوترونی را انجام دهد. (این محاسبات بین دسامبر 1941 تا ژانویه 1946 روی حجمی بالغ بر یک میلیون کارت پانچ انجام پذیرفت! که این خود طراحی و سپس تصمیم نادرست بکارگرفته شده را نشان می دهد) بسیاری از ابررایانههای امروزی صرفاً برای کارهای ویژه محاسبات جنگ افزار هستهای استفاده میگردد.
CSIR Mk I نیز که نخستین رایانه استرالیایی بود برای ارزیابی میزان بارندگی در کوههای اسنوئی (Snowy)این کشور بکاررفت، این محاسبات در چارچوب یک پروژه عظیم تولید برقابی انجام گرفت.
برخی رایانهها نیز برای انجام رمزگشایی بکارگرفته می شد، برای مثال Colossus که در جریان جنگ جهانی دوم ساخته شد، جزو اولین کامپیوترهای برنامهپذیر بود(البته ماشین تورینگ کامل نبود). هرچند رایانههای بعدی میتوانستند برنامه ریزی شوند تا شطرنج بازی کنند یا تصویر نمایش دهند و سایر کاربردها را نشان دهد.
سیاستمداران و شرکتهای بزرگ نیز رایانههای اولیه را برای خودکارسازی بسیاری از مجموعههای داده و پردازش کارهایی که قبلا توسط انسانها انجام می گرفت،بکاربستند - برای مثال، نگهداری و بروزرسانی حسابها و دارایی ها. در موسسات پژوهشی نیز دانشمندان رشتههای مختلف شروع به استفاده از رایانه برای مقاصدشان نمودند.
کاهش پیوسته قیمتهای رایانه باعث شد تا سازمانهای کوچکتر نیز بتوانند آنها را در اختیار بگیرند. بازرگانان، سازمانها، و سیاستمداران اغلب تعداد زیادی از کامپیوترهای کوچک را برای تکمیل وظایفی که قبلا برای تکمیلشان نیاز به رایانه بزرگ (mainframe) گران قیمت و بزرگ بود، به کار بگیرند. مجموعههایی از رایانههای کوچکتر در یک محل اغلب بعنوان خادم سرا (server farm) نام برده میشود.
با اختراع ریزپردازندهها در دهه 1970 این امکان که بتوان رایانههایی بسیار ارزان قیمت را تولید نمود بوجود آمد. رایانههای شخصی برای انجام وظایف بسیاری محبوب گشتند، از جمله کتابداری، نوشتن و چاپ مستندات. محاسبات پیش بینیها و کارهای تکراری ریاضی توسط صفحات گسترده (spreadsheet)، ارتباطات توسط پست الکترونیک، و اینترنت. حضورگسترده رایانهها و سفارشی کردن آسانشان باعث شد تا در امورات بسیار دیگری بکارگرفته شوند.
در همان زمان، رایانههای کوچک، که معمولا با یک برنامه ثابت ارائه می شدند، راهشان را بسوی کاربردهای دیگری بازمی نمودند، کاربردهایی چون لوازم خانگی، خودروها، هواپیماها، و ابزار صنعتی. این پردازشگرهای جاسازی شده کنترل رفتارهای آن لوازم را ساده تر کردند، همچنین امکان انجام رفتارهای پیچیده را نیز فراهم نمودند (برای نمونه، ترمزهای ضدقفل در خودروها). با شروع قرن بیست و یکم، اغلب دستگاههای الکتریکی، اغلب حالتهای انتقال نیرو، اغلب خطوط تولید کارخانهها توسط رایانهها کنترل میشوند. اکثر مهندسان پیش بینی میکنند که این روند همچنان به پیش برود. یکی از کارهایی که میتوان بوسیله رایانه انجام داد پروگرام گیرنده ماهواره است.
گونههای رایانه
رایانههای توکار
در 20 سال گذشته ، هرچند برخی ابزارهای خانگی که از نمونههای قابل ذکر آن می توان جعبههای بازیهای ویدئویی را که بعدها در دستگاههای دیگری از جمله تلفن همراه، دوربینهای ضبط ویدئویی، و PDAها و دهها هزار وسیله خانگی، صنعتی، خودروسازی و تمام ابزاری که در درون آنها مدارهایی که نیازهای ماشین تورینگ را مهیا ساخته اند، گسترش یافت، را نام برد(اغلب این لوازم برنامه هایی را در خود دارند که بصورت ثابت روی ROM تراشه هایی که برای تغییر نیاز به تعویض دارند،نگاشته شده اند). این رایانهها که در درون ابزارهای با کاربرد ویژه گنجانیده شدهاند "ریزکنترلگرها" یا "رایانههای توکار" (Embedded Computers) نامیده می شوند. بنابراین تعریف این رایانهها بعنوان ابزاری که با هدف پردازش اطلاعات طراحی گردیده محدودیتهایی دارد. بیشتر می توان آنها را به ماشینهایی تشبیه کرد که در یک مجموعه بزرگتر بعنوان یک بخش حضور دارند مانند دستگاههای تلفن، ماکروفرها و یا هواپیما که این رایانهها بدون تغییر فیزیکی توسط کاربر می توانند برای مقاصد مختلفی بکارگرفته شوند.
رایانههای شخصی
درآخر، اشخاصی که با انواع دیگری از رایانهها ناآشنا هستند از عبارت رایانه برای رجوع به نوع خاصی که رایانه شخصی (PCها) نامیده می شوند استفاده میکنند.
* رایانه آنالوگ
* ریزرایانه
o رایانه شخصی
o کارساز یا سِروِر ((به انگلیسی: server))
* رایانه کوچک
* رایانه پردازنده مرکزی
* ابررایانه
* رایانه کوانتومی
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
در صورتی که دوست دارید تا با سرعت بیشتری با کامپیوتر کار کنید و خود را حرفه ای تر نشان دهید ترفندی فوق العاده را برای شما در نظر گرفته ایم. قصد داریم تا بیش از ۲۰۰ کلید میانبر در محیط ویندوز XP را به شما معرفی کنیم که با استفاده از آنها میتوانید به طور کامل کارهایی که میتوانید با موس انجام دهید را با کیبورد شبیه سازی کنید.
کلیدهای عمومی
Esc لغو عملیات در حال انجام.
F1 راهنما.
F2 در حالت عادی تغییر نام آیتم (های) انتخاب شده. در برنامه های قدیمی تر (معمولأ تحت DOS) ذخیره فایل جاری.
F3 جستجو.
EXrozblog.comEX
در صورتی که دوست دارید تا با سرعت بیشتری با کامپیوتر کار کنید و خود را حرفه ای تر نشان دهید ترفندی فوق العاده را برای شما در نظر گرفته ایم. قصد داریم تا بیش از ۲۰۰ کلید میانبر در محیط ویندوز XP را به شما معرفی کنیم که با استفاده از آنها میتوانید به طور کامل کارهایی که میتوانید با موس انجام دهید را با کیبورد شبیه سازی کنید.
کلیدهای عمومی
Esc لغو عملیات در حال انجام.
F1 راهنما.
F2 در حالت عادی تغییر نام آیتم (های) انتخاب شده. در برنامه های قدیمی تر (معمولأ تحت DOS) ذخیره فایل جاری.
F3 جستجو.
F4 باز کردن لیست پایین رونده نوار آدرس.
F5 به روز آوری یا ربفرش.F6 مانند کلید Tab بین اجزای مختلف پنجره جاری گردش می کند.
F10 پرش به منو های اصلی یک پنجره مثل File ،Edit ،View و غیره.
F11 پنجره جاری را تمام صفحه می کند.
PrtScr در ویندوز از کل صفحه نمایش یک عکس می گیرد و آن را در حافظه کلیپ بورد قرار می دهد و میتوان در یک برنامه ویرایش عکس مثل MS Paint آن را Paste کرد.
Tab بین اجزای پنجره جاری گردش می کند.
Space در حالت مرورگر اینترنت اکسپلورر صفحه جاری را به پایین می برد و مثل Page Down عمل میکند.
Backspace در حالت عادی یعنی در مرور ویندوز یک مرحله به بالاتر میرود (معادل Up) و در مرورگر اینترنت اکسپلورر معادل Back است.
Home رفتن به اول خط در حالت ویرایش متن و رفتن به اول صفحه در حالت مرور.
End رفتن به آخر خط در حالت ویرایش متن و رفتن به آخر صفحه در حالت مرور.
Page Up در حالت مرور چه در اینترنت و چه در ویندوز و معمولأ همه جا صفحه به صفحه به بالا می رود.
Page Down در حالت مرور چه در اینترنت و چه در ویندوز و معمولأ همه جا صفحه به صفحه به پایین می رود.
ترکیبات کلید Ctrl
Ctrl+Q در بعضی از برنامه ها خروج است.
Ctrl+W در اکثر برنامه هایی که چند فایل را باهم باز می کنند مثل MS Office
،Adobe Photoshop ،Inteet Explorer و… فایل باز شده جاری را می بندد.
Ctrl+E جستجو در مسیر جاری.
Ctrl+R تازه کردن صفحه معادل کلید F5 و ربفرش.
Ctrl+Y وقتی که یک عمل به عقب باز میگردیم (Undo) این کلید ها یک عمل به
جلو می روند (Redo). البته در بعضی برنامه ها، معمولأ محصولات آفیس
مایکروسافت اینگونه هستند.
Ctrl+I باز کردن قسمت علاقه مندی ها.
Ctrl+O باز کردن فایل جدید در اکثر برنامه ها، معادل File > Open میباشد.
Ctrl+P پرینت گرفتن در اکثر برنامه ها.
Ctrl+A انتخاب همه آیتم ها.
Ctrl+S در اکثر برنامه ها ذخیره فایل جاری.
Ctrl+D در اینترنت اکسپلورر صفحه باز شده جاری را به علاقه مندی ها اضافه
می کند (معادل Favorites > Add To Favorites) و در ویندوز هم آیتم (آیتم
های) انتخاب شده را پاک می کند.
Ctrl+F جستجو.
Ctrl+H معادل History (ابته در ویرایشگر Notepad معادل Find / Replace است).
Ctrl+L در اینترنت اکسپلورر معادل File > Open است.
Ctrl+Z بازگشت به آخرین عملیات انجام شده.
Ctrl+X انتقال (برش) آیتم مورد نظر در حافظه کلیپ بورد.
Ctrl+C کپی آیتم مورد نظر در حافظه کلیپ بورد.
Ctrl+V فراخوانی آیتم مورد نظر از حافظه کلیپ بورد.
Ctrl+B پنجره سازماندهی علاقه مندیها (Organize Favorites) را باز می کند.
Ctrl+N در اینترنت اکسپلورر (تقریبا تمامی مرورگرها) یک پنجره جدید باز می کند.
Ctrl+F1در اکثر برنامه های مختلف راهنمای برنامه را باز می کند.
Ctrl+F4 باز کردن لیست پایین رونده Address Bar در مرورگر اینترنت اکسپلورر.
Ctrl+F10 باز کردن منو های بالای پنجره برنامه ها.
Ctrl+Backspace موقع ویرایش متن همان کار Backspace را انجام می دهد با این
تفاوت که به جای پاک کردن کاراکتر به کاراکتر کلمه به کلمه پاک می کند.
Ctrl+5 معادل Select All در اکثر ویرایشگر های متنی.
Ctrl+Home درحالت ویرایش مکان نما را به اول صفحه انتقال می دهد.
Ctrl+End درحالت ویرایش مکان نما را به آخر صفحه انتقال می دهد.
Ctrl+Insert کپی آیتم(های) انتخاب شده در حافظه کلیپ بورد.
ترکیبات کلید Alt
Alt+A باز کردن منوی علاقه مندی ها و قرار گرفتن بر روی Add To Favorites در مرورگر.
Alt+D انتقال مکان نما به نوار آدرس.
Alt+F4 بستن پنجره جاری.
Alt+Space Bar معادل راست کلیک بر روی نوار عنوان پنجره جاری.
Alt+Esc پیمایش بین پنجره های باز جاری.
Alt+Tab گردش بین پنجره های باز جاری.
Alt+Backspace در بعضی از ویرایشگرها معادل Undo عمل می کند (معمولأ ویرایشگرهای قدیمی و تحت داس).
Alt+Home در مرورگر اینترنت اکسپلورر به صفحه خانگی پرش می کند.
Alt+Right Arrow معادل Forward در مرورگر ویندوز.
Alt+Left Arrow معادل Back در مرور گر ویندوز.
Alt+Number ترکیب کلید Alt به همراه زدن یک عدد از قسمت سمت راست صفحه کلید
در حالت ویرایش یک کاراکتر معادل کد اسکی عدد وارد شده نمایش می دهد.
مثلا اگر Alt را نگه داشته و ۷۸۹ را وارد کنیم پس از رها کردن کلید Alt
این کاراکتر نمایش داده می شود: §.
Alt+Enter متعلقات (Properties) آیتم(های) انتخاب شده را نمایش می دهد.
Alt+PrtScr از پنجره جاری یک عکس تهیه می کند و به حافظه کلیپ بورد انتقال می دهد.
ترکیبات کلید Shift
Shift+F10 معادل راست کلیک.
Shift+Del پاک کردن کامل آیتم (های) انتخاب شده.یعنی بدون این که به سطل بازیافت انتقال یابد پاک می شود.
Shift+Tab وارونه کاری که Tab انجام می دهد.
Shift+Insert فراخوانی اطلاعات از حافظه کلیپبورد.
ترکیبات کلید Win
Win باز شدن منوی Start در ویندوز.
Win+E باز کردن My Computer در حالت نمایش فولدرها.
Win+R باز کردن پنجره Run ویندوز.
Win+U باز کردن پنجره Utility Manager ویندوز.
Win+D نمایش دسکتاپ معادل Show Desktop در ویندوز.
Win+F جستجو.
Win+Ctrl+F جستجوی یک کامپیوتر در شبکه.
Win+L قفل کردن کامپیوتر یا رفتن به حالت Swich User در ویندوز.
Win+M تمامی پنجره های باز را Minimize می کند.
Win+Shift+M تمامی پنجره های Minimize شده را بازبابی می کند.
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
برای این که بتوانید از رایانه اتان راحت تر و بهتر استفاده کنید توجه شما را به چند ترفند جلب مبکنیم .
کاهش سرعت ناگهانی کامپیوتر
اگر
ناگهان از سرعت کامپیوتر کاسته شد و احساس کردید کامپیوتر شما کند کار
میکند به احتمال فراوان دلیل آن استفاده از Cut و Copy یک فایل بزرگ و
نگهداری آن در بخشی از حافظه انتقال اطلاعات کامپیوتر به نام Clipboard
است. برای پاک کردن محتویات این حافظه که عامل اصلی از دست دادن سرعت
کامپیوتر است انتخاب چند حرف ساده و کپی مجدد آن به کلیپ بورد حافظه را از
اطلاعات غیر ضروری تخلیه خواهد کرد.
EXrozblog.comEX
برای این که بتوانید از رایانه اتان راحت تر و بهتر استفاده کنید توجه شما را به چند ترفند جلب مبکنیم .
کاهش سرعت ناگهانی کامپیوتر
اگر
ناگهان از سرعت کامپیوتر کاسته شد و احساس کردید کامپیوتر شما کند کار
میکند به احتمال فراوان دلیل آن استفاده از Cut و Copy یک فایل بزرگ و
نگهداری آن در بخشی از حافظه انتقال اطلاعات کامپیوتر به نام Clipboard
است. برای پاک کردن محتویات این حافظه که عامل اصلی از دست دادن سرعت
کامپیوتر است انتخاب چند حرف ساده و کپی مجدد آن به کلیپ بورد حافظه را از
اطلاعات غیر ضروری تخلیه خواهد کرد.
رنگ و خمیده نوشتن در مایکروسافت وردبرای پر رنگ کردن Bold و خمیده نوشتن Italic کلمات در مایکروسافت ورد راههای فراوانی مانند Ctrl B و Ctrl I وجود دارد. ساده ترین روش پر رنگ نوشتن کلمات و جملات تایپ علامت ستاره (شیفت و عدد 8) بدون فاصله دقیقاً در ابتدای کلمه و جمله و تایپ مجدد و بدون فاصله آن در انتهای جمله است. خمیده کردن کلمات هم با قرار دادن علامت خط تیره (شیفت و علامت منها) در اول و آخر کلمات انجام میشود.
کیبورد مجازی در ویندوز XP و ME
همه
ما نمی توانیم و یا نمی خواهیم با کیبورد تایپ کنیم. با کیبورد مجازی
ویندوز و کلیک ماوس میتوان در نرمافزاری تایپ کرد. برای راه اندازی کیبورد
مایکروسافت ابتدا با دگمه استارت شروع کرده و سپس Run را از آن انتخاب
کنید در محل مخصوص دستور اجرای فرامین 3 حرف osk که کوتاه شده On Screen
Keyboard است را وارد کرده و سپس دگمه OK را فشار دهید تا کیبورد ویندوز در
مانیتور ظاهر شود. حالا با استفاده از ماوس و کلیک بر روی حروف میشود به
راحتی تایپ کرد.
جلوگیری از قطع شدن مودم
ارتباط
با اینترنت اگر با خطوط تلفن و مودم ایجاد شده باشد به دلایل گوناگون قطع و
وصل خواهد شد. انجام تغییر کوچکی در تنظیم مودم سبب خواهد شد تا مودم در
صورت عدم دریافت علائم مخابراتی از کامپیوتر پس از گذشت 50 ثانیه فعال شده و
از قطع ارتباط جلوگیری نماید.
ویندوز 98 یا ME:
Control Panel >Modem >General >Properties >Coection > Advanced
سپس در قسمت Extra Settings کد S10=50 را وارد کنید.
ویندوز XP:
Control Panel >Phone and Modem Options >Modem >Properties >Advanced
سپس در بخش Extra Settings کد S10=50 را وارد کنید. در صورتی که در قسمت Setting کد دیگری دیده میشود کد جدید را باید با تایپ یک کاما از کد قبلی جدا کرد.
پر کردن صفحه در WORD
پر کردن
صفحهای مملو از نوشتههای نامفهوم با تایپ دستور =rand() انجام میشود. در
این حالت 3 پاراگراف جمله تکراری The quick brown fox jumps over the lazy
dog را نشان خواهد داد. با تغییر در پارامترهای داخل پرانتز میتوان به
تعداد جملات و پاراگرافها افزود به طور مثال با دستور =rand(6,4) تعداد 6
پاراگراف که هر یک از آنها 4 جمله دارند نشان داده خواهد شد.
جلوگیری از نمایش پنجره خطای ویندوز
هنگام
استفاده از ویندوز XP در صورتی که سیستم با مشکلی مواجه شود در مانیتور
پنجرهای مشاهده خواهد شد که Error Reporting نام دارد و همه با دو دگمه
Send و Do not Sent آن آشنایی دارند. در این پنجره، کامپیوتر علاوه بر نشان
دادن مشکل سیستم از شما میخواهد در صورت اتصال به اینترنت این ایراد را به
مایکروسافت ارسال کنید. برای رهایی از نمایش و ارسال Error و پیام خسته
کننده آن ابتدا Control Panel را باز کرده و از میان آیکانهای آن System و
سپس در بخش Advanced دکمه Error Reporting را فعال کرده و در مقابل عبارت
Disable error reporting و But notify me when Critical errors occur علامت
بگذارید. به این ترتیب این پنجره موقتاً از کار باز مانده و از نشان دادن
پیام ایراد و ارسال آن به مایکروسافت خودداری خواهد کرد.
یافتن آدرس آی پی( بجز ویندوز اکس پی)
هر
استفاده کننده از اینترنت دارای کد مخصوصی است که به آن آی پی میگویند. آی
پی Inteet Protocol است و بر اساس آن هویت آدرس هر شخص در شبکه و
اینترنت شناسایی می شود. برای یافتن آی پی خود کافی است در داخل پنجره Run
دستور winipcfg را تایپ کرده و بعد دگمه OK را بزنید.
Start> Run> type winipcfg in command line then press OK.
تغییر حروف از بزرگ به کوچکچنانچه بخشی از متن و یا تمام آن به اشتباه و یا عمداً با حروف بزرگ انگلیسی تایپ شده و تصمیم دارید آنها را به حروف کوچک تغییر دهید کافی است پس از انتخاب نوشته دکمههای Shift+F3 را همزمان فشار دهید تا متن به حروف کوچک تبدیل شود. استفاده مجدد از همان کلیدها بخش های لایت شده را به حروف بزرگ تبدیل خواهد کرد.
تایپ اعداد کسریبرای وارد کردن اعداد کسری مانند ¼، ½ و ¾ که در کیبوردهای کامپیوتر دیده نمیشوند میتوان به ترتیب کدهای Alt0188, Alt0189, Alt0190 را به کار برد. برای تایپ اعداد حتماً باید از قسمت Numeric Pad که در سمت راست کیبورد قرار گرفته است استفاده شود.
خاموش کردن کامپیوتر با اسم رمز
ابتدا
یک اسم رمز برای کامپیوتر خود انتخاب کنید سپس از My Computer Control
Panel آیکان System را کلیک کنید. در محل مشخصات و نام کامپیوتر این دستور
را تایپ کرده و با فشار دادن دکمه OK از آن خارج شوید. کامپیوتر شما پس از
آن برای خاموش کردن نیز به دانستن اسم رمز نیاز خواهد داشت.
Shutdown -r -m computer name -t 300 ا متغیرهای این دستور به این صورت است:
Computer name = اسم رمز کامپیوتر که شما آن را انتخاب کردهاید
R=Restart, S=Shutdown, L=Log off
T300 نشان دهنده زمان خاموش شدن اتوماتیک به ثانیه است و میتواند با عدد دیگری جایگزین شود.
جابجایی عکسها در پاور پوینت
برای
حرکت جزیی عکسهایی که در اسلاید پاور پوینت قرار دارند نگاهداشتن کلید
Ctrl و استفاده از فلشهای چهار طرفه اجازه خواهد داد تا تصاویر در مقیاس
بسیار کم تغییر مکان پیدا کنند.
از بین بردن پیام غیر ضروری در ویندوز اکس پیاستفاده کنندگان ویندوز اکس پی میدانند هرگاه ظرفیت هارد دیسک آنها به اندازه مشخصی رسید به طور مدام پیامی در مانیتور ظاهر می شود و در مورد کاهش حجم قابل استفاده هارد دیسک هشدار میدهد. جهت رهایی از این پیام مراحل زیر را دنبال کنید
HKEY_ CURRENT_USER SoftwareMicrosoftWindowsCurrentVersionPoliciesExplorer
Right-click Explorer and select New and DWORD Value.
In the right pane, rename the new value NoLowDiskSpaceChecks. Double click it
In the editing window, set the data value to 1(the number one).
Click OK to finish.
یافتن لینک ها در نمایشگر اینترنت
در
صورتی که ماوس را در صفحات اینترنت بر روی برخی از عکسها و یا نوشته ها
حرکت دهیم به شکل دست تغییر شکل میدهد که اصطلاحاً لینک نامیده می شود.
پیدا کردن لینک های یک صفحه اینترنت و یا حرکت از یک لینک به لینک دیگر
بدون استفاده از ماوس با زدن یک ضربه بر روی دگمه TAB میسر می شود. استفاده
همزمان از کلیدهای Shift + TAB لینک قبلی را پیدا خواهد کرد.
دانستن نام و دنباله فایل ها
با
انتقال آیکان هر فایل به داخل پنجره Run نه تنها نام فایل بلکه کلیه
اطلاعات مربوط به محل بایگانی و نام شامل دنباله فایل نیز دیده خواهد شد.
بایگانی و بستن همزمان چندین فایل باز در وردمعمولاً برای بایگانی و یا خروج از چندین فایل باز باید هر یک از آنها را به تنهایی بست. اگر چندین فایل همزمان باز است قبل از خارج شدن کلید Shift را نگاهداشته و منوی مایکروسافت ورد را کلیک کنید. دو انتخاب دیگر به نامهای Close All و Save All به منوی فایل اضافه میشود و با استفاده از آنها میتوان تمام فایلها را همزمان بست و یا بایگانی کرد.
منبع : آسان دانلود
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
صفحات نمايش LCD متشکل از ميليونها پيکسل هستند که هر پيکسل از سه
پيکسل پايه (Subpixel) تشکيل شده است: قرمز، آبي و سبز. وقتي که هر3 پيکسل
با هم روشن هستند پيکسل سفيد بهنظر ميرسد. ما در اينجا قصد داريم روش
احياي پيکسلهاي سوخته را طي مراحل زير براي شما شرح دهيم.
EXrozblog.comEX
صفحات نمايش LCD متشکل از ميليونها پيکسل هستند که هر پيکسل از سه
پيکسل پايه (Subpixel) تشکيل شده است: قرمز، آبي و سبز. وقتي که هر3 پيکسل
با هم روشن هستند پيکسل سفيد بهنظر ميرسد. ما در اينجا قصد داريم روش
احياي پيکسلهاي سوخته را طي مراحل زير براي شما شرح دهيم.
1- ابتدا
بايد تشخيص دهيد که پيکسل سوخته کاملا مرده يا قابل احيا شدن است؟ اگر
بهصورت نقطهاي کاملا سياه ظاهر شود، احتمالا غيرقابل بازيابي است. پس از
خريد LCD تصوير ثابتي را بهنمايش بگذاريد اگر بيش از يک نقطه همواره روشن
(قرمز يا سبز يا آبي يا سفيد)، در صفحه LCD مشاهده کرديد، نسبت به تعويض
صفحه نمايش اقدام کنيد. در صورتيکه تعويض آن مقدور نباشد، اين امکان که
بتوانيد پيکسل سوخته را دوباره فعال کرده و بهکار واداريد، بسيار زياد
است.
2- با استفاده از هواي فشرده و کيت و دستمالهاي ضد خش مخصوص، صفحه نمايش خود را کاملا تميز کنيد.
3-
حالا در منوي Start –» Control Panel -»Display با کليک روي برگهSetting ،
تفکيکپذيري LCD را (طبق دستورات موجود در دفترچه راهنماي همراه آن) روي
حالت رزولوشن عادي (تفکيک پذيري محلي) تنظيم کنيد.
4- برنامههاي UDPixel و Net Framework را از آدرسهاي زير دانلود و نصب کنيد:
http://udpix.free.fr/ و http://find.pcworld.com/63486
5-
در برنامه يوديپيکسل گزينه Run cycle را به 4ثانيه افزايش داده، روي آن
کليک کنيد. رنگهاي قرمز، سبز، آبي، مشکي، سفيد و زرد در يک چرخه بر LCD
ظاهر ميشوند. پيکسلهاي سوخته بهصورت نقاطي ثابت بر هر يک از رنگهاي
چرخه رنگ قابل تشخيص هستند.
7- اگر نشد، دوباره برنامه را اجرا و پيکسل سوخته را پيدا کنيد. حال يک قلم مخصوص PDA برداريد و يک دستمال ضدخش دور نوک آن پيچيده و نوک قلم را با دقت زياد روي پيکسل سوخته گذاشته، ثابت نگهداريد و LCD را خاموش کنيد. در اين مرحله با نوک قلم به آهستگي روي آن نقطه فشار مستقيم آورده و 5 تا 10 ثانيه نگهداريد. سپس صفحه نمايش را دوباره روشن و پيکسل را چک کنيد.
8- اگر پيکسل سوخته درست نشد، مراحل 5 تا 7 را تکرار کنيد و در صورتي که نتيجه بخش نبود، ته گرد پلاستيکي يک ماژيک را در دستمال ضدخش پيچيده و چند بار آهسته روي ناحيه داراي پيکسل سوخته فشار داده و برداريد. اگر خوش شانس باشيد، بالاخره يکي از اين ترفندها کارساز ميشود!
منبع : آسان دانلود
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
temporary over-load. Continue :
با اين پيغام احتمالا موقع گرفتن عكس مواجه شويد.
پيشنهاد براي رفع اين مشكل :
1- خاموش روشن كردن گوشي
2- خالي كردن فايلهاي tmp از MMC (با برنامه Extended File Manager ميتونيد اين كار رو انجام بديد )
3- خالي كردن ram گوشي ( براي اينكار كليد meno را بزنيد و نگه داريد و با زدن كليد c برنامه هاي را كه احتياج ندارين ببنديد )
*
روشي كه نتيجه داده: خالي شدن باطري گوشي تا اينكه خود گوشي اتوماتيك
خاموش شود، بعد از ساعاتي گوشي را به شازژ بزنيد و پس از شارژ روشن كنيد.
EXrozblog.comEX
temporary over-load. Continue :
با اين پيغام احتمالا موقع گرفتن عكس مواجه شويد.
پيشنهاد براي رفع اين مشكل :
1- خاموش روشن كردن گوشي
2- خالي كردن فايلهاي tmp از MMC (با برنامه Extended File Manager ميتونيد اين كار رو انجام بديد )
3- خالي كردن ram گوشي ( براي اينكار كليد meno را بزنيد و نگه داريد و با زدن كليد c برنامه هاي را كه احتياج ندارين ببنديد )
*
روشي كه نتيجه داده: خالي شدن باطري گوشي تا اينكه خود گوشي اتوماتيك
خاموش شود، بعد از ساعاتي گوشي را به شازژ بزنيد و پس از شارژ روشن كنيد.
App Closed main : اين يك پيغام كلي است و پيگيري اين پيغام كار آسوني نيست.
پيشنهاد براي رفع اين مشكل :
1- پاك كردن آخرين برنامههاي ريخته شده روي گوشي
2- مستر ريست گوشي
App. Closed sSaverdaemon :اخطاري است براي اسكرين سيوري كه خوب كار نميكند، برنامه اسكرين سيور خودتان را پاك كنيد.
App..Closed.ACN LIST :
اخطاري است كه به دلايل زير پيش ميياید:
1.ايجاد مشكل در نرم افزار
2. ناهمخواني نرم افزار با سخت افزار گوشي
3. اجراي همزمان چندين برنامه
App.Closed mailnit :
اين پيغام زماني ظاهر ميشود كه در مموري كارت مشكل پيش بياد، در اين حالت مموري كارت بايد فرمت بشود.
App. Closed ncnlist :وقتي messege مياد بجاي زنگ زدن اين erorr مشاهده ميشه .
پيشنهاد براي رفع اين مشكل :
3- پاك كردن آخرين برنامههاي نصب شده.
4- غير فعال كردن Receive Report در بخش Text Message
5- پاك كردن پيغامهايي كه بصورت فونت فارسي در گوشي ذخيره شدند
6- مستر ريست گوشي
System Error :پيغام مربوط به سيستم گوشي هست. مشكلات زيادي باعث ايجاد اين error مي شود :
1- وصل كردن مموري كارت گوشي ديگه كه روش برنامه نصب هست
2- كامل نصب نشدن يك برنامه كه در روت گوشي نصب شده
3- مستر ريست كردن گوشي قبل از فرمت كردن مموري كارت و...
پيشنهاد براي رفع اين مشكل :
1- مستر ريست گوشي
phone will be restarted :
اين پيغام وقتي مياد كه شما برنامه هاي زيادي رو لود كرده باشيد
General :Alredy in use :
اينError هنگام پاك كردن مسيج و يا فايلي ديده شده.
پيشنهاد براي رفع اين مشكل :
فايلي توي فولدر Message بصورت Hidden شده كه اگر از Hidden بودن خارجش كنيد درست ميشه. براي اينكار از برنامه SeleQ استفاده كنيد.
Memmory Card Corrupted :اين
مشكل زماني ايجاد ميشود كه مموري كارت خوب فرمت نشده و يا در حين فرمت با
مشكل ديگهاي روبرو شده، براي مثال خود من وقتي يكبار مموري كارت روفرمت
مي كردم، وقتي وسطهاي كار Cancel كردم – اين پيغام را براي من ميداد.
دوباره فرمت كردم و درست، شما هم سعي كنيد دوباره فرمت كنيد و اگه نشد با
كارت ريدر فرمت كنيد.
there is nothing good palying :زماني
با اين پيغام مواجه ميشويم كه از برنامة mum sms و يا برنامههاي مشابهي
كه براي sms هست استفاده ميكنيم. اين برنامهها smsها رو مخفي ميكنه – اگه
شما اين برنامه رو پاك كنيد از اين مشكل هم راحت مي شويد.
Phone Startup Failed.Contact the retailer :
این پیغام موقعی ظاهر میشود که بعلت ریستارت نادرست و یا نصب یک برنامه مخرب فایل startup گوشی پاک شده باشد
براي
حل اين مشكل سيم كارت ومموري كارت را درآورده و دوباره جا بزنيد، اگه درست
نشد مستر ريست كنيد. در صورتيكه با فلش هم درست نشود نياز به سرويس در يك
نمايندگي است و احتمال مشكل سخت افزاري دارد.
close all application :هنگام نصب برنامه و يا ... رخ ميدهد. گوشي را خاموش كرده و پس از روشن كردن دوباره سعي نماييد
unable to install comitable with series 60 support version 0.00 :معمولا
براي گوشي هاي غيراز سري 60 به هنگام نصب برنامه ايجاد ميشود ولي گاهي در
گوشي هايي كه مربوط به سري 60 هم هستند ديده ميشود. براي اينكار بهتر است
گوشي را مستر ريست كنيد.
گوشي فقط عدد تايپ ميكنه :
پيشنهاد براي رفع اين مشكل :
1- دكمه مربع را بگيريد و نگه داريد تا حروف تايپ بشه
2- تعريف كردن كاري براي دكمه مربع درگوشي ( مانند برنامههاي چراغ قوه (power torch ) و ... )
ساعت گوشي عقب وجلو ميشه:
پيشنهاد براي رفع اين مشكل :
به قسمت تنظيم زمان مي رويد و GMT offset را روي 03:30+ تنظيم مي كنيد به محض تغيير دادن offset از شما سوال مي كند كه
update date and time of the phone? شما No را انتخاب كنيد
آمدن صداي موزيك از گوشي هنگام استفاده از هندزفري :اين مشكل روي گوشيهاي 3650 ميباشد
راه حلي غير علمي دارد به اين صورت كه خيلي آروم فيش هندز فري رو تا نصفه داخل گوشي فرو كنيد بعد كه صدا داخل اسپيكر ها شد فيش رو آروم تا ته فرو كنيد.
گوشي مدام پيغام خطاي با علامت ! را نشان مي دهد.
احتمالا Error مربوط به برنامه Mini Gps باشه كه تنظيم شده روي Event Alarm و يا يه برنامه مثل ( screen saver ) كه بعد از هر 20-30 ثانيه ميخواد فعال شه و چون نميتونه ارور ميدهد
موبايل پيغامهايي مثل رسيدن پيام كوتاه ( مَسيج ) و تلفنهايي كه جواب نداده شده ( ميس كال ) را نمايش نمي دهد :
در قسمت log گوشي منوي چپ را بزنيد و سپس در قسمت اپشن گوشي در قسمت log duration به جاي گزينه no log يا 1 روز يا 10 يا 30 را انتخاب كنيد!
كم شدن صدا هنگام صحبت در 6600 :برنامة Callcheater را غير فعال كنيد و يا كلاً پاك كنيد
پس از خاموش كردن گوشي روشن نمي شود :
اين مورد در موارد زيادي اتفاق ميافتد. در حالت شايع وقتي sms ها در حالت Sending در Outbox باقي بمانند و گوشي خاموش شود، ديگه روشن نميشه.
بهتره در درجة اول مموري كارت رو درآورده و گوشي رو روشن كنيد اگه درست نشد مستر ريست كنيد و بعد گوشي رو فرمت.
مشكل 6600 كه ساعتش خود به خود عوض ميشه ممكن هست از قسمت auto time update باشه.اگر اون فعال باشه اين مشكل پيش مي آيد
موزيك روشن شدن گوشي نوكيا 6600 قطع و وصل ميشه :
در حالت Safe Mode اين مشكل بوجود نمياد. اين مشكل مربوط به مموري كارت ميباشد و ربطى هم به Firmware نداره. بهتره نرم افزار هاى Autorun رو حذف كنيد. كساني هم كه پين كد وارد گوشي كردند اگه مدتي پس از درخواست پين كد و وارد كدن اون فاصله بذارند مشكل حل ميشود.
دريافت نكردن sms :
اگه برنامهاي درباره sms داريد پاك كنيد. به تنظيمات message مراجعه كنيد و شماره مركز sms رو چك كنيد. در صورتي كه با اينكارها درست نشد مستر يست و غير از اون مراجعه به مخابرات.
جايگزيني صداي زنگ اصلي گوشي 3230 بجاي زنگ انتخابي :
با تعويض سيمكارت درست شده
ذخيره نشدن عكسهاي گرفته شده توسط گوشي، وارد نشدن به گالري ، نمايش داده نشدن عكسها در گوشي :
فقط مستر ريست
قطع شدن تماسها و دادن miss Call به آنها :
اين ايراد از مخابرات ميباشد و از گوشي شما مشكلي ندارد.
ويبره موبايل كار نميكند :
مشكل سخت افزاري و يا مكانيكي است، ضربه هاي كوچكي به گوشي وارد كنيد
منبع : آسان دانلود
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
از جمله سرویس هایی جانبی که دارندگان تلفن همراه اپراتور اول مخابرات می توانند با ارسال SMS به این مرکز از آن استفاده نمایند مبلغ کاربرد موبایل هایشان می باشد
از جمله سرویس هایی جانبی که دارندگان تلفن همراه اپراتور اول مخابرات می توانند با ارسال SMS به این مرکز از آن استفاده نمایند مبلغ کاربرد موبایل هایشان می باشد.
EXrozblog.comEX
از جمله سرویس هایی جانبی که دارندگان تلفن همراه اپراتور اول مخابرات می توانند با ارسال SMS به این مرکز از آن استفاده نمایند مبلغ کاربرد موبایل هایشان می باشد
از جمله سرویس هایی جانبی که دارندگان تلفن همراه
اپراتور اول مخابرات می توانند با ارسال SMS به این مرکز از آن استفاده
نمایند مبلغ کاربرد موبایل هایشان می باشد.
بدین ترتیب جهت دریافت مبلغ
کارکرد موبایل، تنها کافیست یک SMS با فرمت (تاریخ شروع,تاریخ انتها) برای
شماره تماس 30009 ارسال نمایید.
اطلاعات ارسال شده برای دوره زمانی انتخاب شده بر حسب ریال عبارتند از:
- هزینه SMS های ارسال شده
- هزینه مکالمه درون شهری
- هزینه مکالمه بین شهری
- هزینه جابجایی خط
- مجموع هزینه های فوق
بطور
مثال درصورتیکه می خواهید مبلغ کارکرد موبایل خود را از تاریخ اول فروردین
1385 تا تاریخ 23 فروردین 1385 دریافت نمایید متن SMS شما به صورت زیر
خواهد بود:
860101,860123
دقت نمایید که بین این دو تاریخ علامت کاما
( , ) وجود دارد، اکنون عبارت بالا را برای شماره 30009 ارسال نمایید تا
در زمان اندکی لیست کاملی از کارکرد موبایل شما برایتان ارسال شود.
منبع : آسان دانلود
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
همان طور که اطلاع دارید ، شرکت مخابرات ایران ، خدمات رایگان متنوعی را برای کاربران تلفن های ثابت در نظر گرفته است. اما بسیاری از مردم از این خدمات و نحوه فعال سازی آنها بی خبرند. در این ترفند قصد داریم تمامی این خدمات را معرفی کرده و کدهای فعال سازی هر یک را معرفی کنیم. این خدمات عبارتند از : انتقال مكالمه ، انتظار مكالمه ، شمارهگيري سريع ، مكالمه از خط اشغال به خطوط ديگر ، سرويس بيدار باش ، سرويس نمايشگر شماره CallerID و دایورت بعد از 5 زنگ.
EXrozblog.comEX
همان طور که اطلاع دارید ، شرکت مخابرات ایران ، خدمات رایگان متنوعی را برای کاربران تلفن های ثابت در نظر گرفته است. اما بسیاری از مردم از این خدمات و نحوه فعال سازی آنها بی خبرند. در این ترفند قصد داریم تمامی این خدمات را معرفی کرده و کدهای فعال سازی هر یک را معرفی کنیم. این خدمات عبارتند از : انتقال مكالمه ، انتظار مكالمه ، شمارهگيري سريع ، مكالمه از خط اشغال به خطوط ديگر ، سرويس بيدار باش ، سرويس نمايشگر شماره CallerID و دایورت بعد از 5 زنگ.
1- انتقال مكالمه یا دایورت کردن ( Call diverting ) :
با
اين سرويس ميتوانيد هنگامي كه با تلفن شما تماس گرفته ميشود مكالمه را
به يك خط ديگر ثابت يا همراه منتقل كنيد و عمل دایورت کردن را انجام دهید.
اين سرويس با هر دستگاه تلفن دكمهاي مجهز به سيستم تن انجام شدني است.
برای این کار شما باید کد زیر را در دستگاه تلفن وارد کنید:
# شماره مورد نظر*21*
بعد از زدن این کد صدایی که میشنوید فرق خواهد کرد ، این یعنی اینکه خط شما دایورت شده است.
برای
غیر فعال کردن این سرویس باید باز گوشی رو بردارید (در این حالت باز همان
صدای مخصوص شنیده میشود) و بعد عدد #21# را وارد کنید.
در صورتی که
مجدد صدای بوق مخصوص را شنیدید ، گوشی را قطع کرده و مجدد روشن کنید. در
این حالت خط شما کاملا از حالت دایورت خارج شده است.
2- سرويس انتظار مكالمه یا پشت خطی ( Call waiting ) :
هنگام
مكالمه شخص ديگري به شما تلفن ميزند صداي بوق ضعيفي به گوشتان ميرسد و
شما را آگاه ميكند شما ميتوانيد با كمك اين سرويس مكالمه اول خود را
موقتاً قطع و با شخص ثالث صحيح كنيد پس از خاتمه ي مكالمه يا در حين مكالمه
ميتوانيد مجدداً با شخص اول به صحبت خود ادامه دهيد.
برای استفاده از
این سرویس شما باید بهنگام شنیدن صدای بوق ضعیف با فشار دادن دکمه "Flash"
در تلفنهای دیجیتال و با "قطع و وصل کردن" در تلفنهای آنالوگ با نفر سوم
تماس برقرار کنید..
برای بازگشت به گفتگوی اول میتوانید همین کار را تکرار کنید.
3- شمارهگيري سريع ( Speed dealing ):
براي
اجتناب از وقوع اشتباه در شمارهگيري و صرفه جويي در وقت با دادن شماره
های دو رقمی به حافظه مخابرات میتونید از این سیستم بهره ببرید. اين سرويس
با هر دستگاه تلفن دكمهاي مجهز به سيستم تن انجام شدني است.
برای استفاده از این امکان باید دستور زیر رو بکار ببرید :
برای ایجاد کد دو رقمی :
# شماره مورد نظر* کد دو رقمی *51*
بعد
از وارد کردن این دستور حالا شما میتونید بعد از برداشتن گوشی با زدن کد
دو رقمی** شماره ای رو که قبلا به آن داده اید را شماره گیری کنید.
برای حذف یک شماره از یک کد دو رقمی و تغییر آن میتوانید از دستور زیر استفاده کنید :
# کد دو رقمی *51*
برای غیر فعال کردن همه این کدهای دو رقمی باید از کد #55# استفاده کنید...
4- انتقال مكالمه از خط اشغال به خطوط ديگر ( Call forwarding) :
براي
اين كه تماس گيرندگان با بوق اشغال مواجه نشوند ، ميتوانيد يك يا چند
شماره تلفن خود را به مركز تلفن مربوط اعلام كنيد كه در صورت اشغال بودن هر
يك از شمارهها ارتباط به طور خودكار به شمارههاي بعدي منتقل شود.
اين سرويس با هر دستگاه تلفن دكمهاي مجهز به سيستم تن انجام شدني است.
برای استفاده از این حالت باید بعد از برداشتن گوشی کد #43* رو بزنید ... برای غیر فعال کردن این حالت باید کد #43# را وارد کنید.
5- سرويس بيدار باش :
با اشتراك اين سرويس زنگ تلفن در ساعت مشخص شده به صدا در ميآيد .
اين سرويس با هر دستگاه تلفن دكمهاي مجهز به سيستم تن انجام شدني ست .
برای استفاده از این حالت باید از روش زیر استفاده کنید:
ابتدا *55* رو بزنید بعد بترتیب ساعت و دقیقه را وارد کنید و در آخر # را بزنید.
مثلا میخواهیم در ساعت 14:38 تلفن زنگ بزند ، این کد را میزنیم :
1438#*55*
برای غیر فعال کردن این سرویس باید کد #55# را وارد کنید.
6- سرويس نمايشگر شماره CallerID :
در
این سرویس شما کافی است یک دستگاه شماره انداز یا یک تلفن مجهز به نمایشگر
شماره تلفن را ابتیاع کنید و با استفاده از آن میتوانید شماره را دریافت
کنید. این سرویس نیازی به کد فعال سازی ندارد.
7- دایورت بعد از 5 زنگ :
با
استفاده از این سرویس شما میتوانید کاری کنید تا بعد از 4 بار زنگ خوردن
گوشی و جواب ندادن به گوشی در زنگ 5 ام تلفن دایورت شود روی شماره ای
دیگر..
برای استفاده از این سرویس شما باید از کد زیر استفاده کنید:
# شماره مورد نظر*65*
طبق معمول برای غیر فعال کردن این امکان باید کد #65# رو وارد کنید...
منبع : آسان دانلود
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
آيا
تاكنون برايتان پيش آمده كه بخواهيد چند نرمافزار باز شده را با هم
ببنديد؟ نرمافزارهاي رايگان زيادي براي اينکار وجود دارند، اما از آنجا
که هيچکس از افزودن يک نرمافزار خوشش نميآيد، ترفند اين شماره را به اين
موضوع اختصاص داديم تا آستينها را بالا زده و خودمان چنين چيزي بسازيم:
کاري
که ميخواهيم انجام دهيم، استفاده از دستور taskkill و چندين آرگومان خاص
است که مشخص ميکند هر چيزي جز Explorer بايد حذف شود، اما ميتوانيد اين
اسکريپت را بههرچيزي که تمايل داريد تغيير دهيد.
نخستين کار، باز کردن
کامندپرامت و وارد کردن دستور /?taskkill است تا بتوانيد با شکل کلي دستور
آشنا شويد. ما در اين ترفند از يکيدو عملگر استفاده خواهيم کرد:
F/ اين
عملگر نرمافزار را بهزور ميبندد (اين مساله انتخابي است، در نظر داشته
باشيد که بستن زورکي ممکن است باعث از بين رفتن اطلاعات شود).
FI/ اين
عملگر از فيلتر استفاده ميکند و در واقع، جادوي کار نيز همينجاست. دستور
فيلتر مجموعهاي از آرگومانها را دريافت ميکند که ميتوانيد در بخش کمک
آنها را بخوانيد.
براي شروع، بياييد فرض کنيم که ميخواهيم تمام
نرمافزارهايي که توسط شناسه کاربري جاري توليد شده است را ببنديم، کافي
است از دستوري مشابه زير استفاده کنيم که شناسه کاربر در آن برابر با click
است.
اين مساله باعث ميشود explorer.exe و dwm.exe نيز بسته شوند، بنابراين تمام صفحه از بين ميرود و منوي استارت بهطور کامل ناپديد ميشود، پس اين دستور خيلي مطابق ميل نيست.
خوشبختانه ميشود چندين مورد از آرگومان FI/ را کنار هم قرار داد تا اين مشکل را حل کرد. براي حل اين مشکل از دستور زير استفاده ميکنيم:
taskkill /F /FI «USERNAME eq geek» /FI «IMAGENAME ne explorer.exe» /FI «IMAGENAME ne dwm.exe»
بنابراين اين دستور را ميتوان هر چه بيشتر سفارشي کرد. همه چيز بهخودتان بستگي دارد.
حالا که اين دستور را توليد کرديم، کافي است آن را به يک ميانبر متصل کنيم. روي فضاي خالي دسکتاپ کليک راست کنيد و سپس اين دستور را در بخش location وارد کنيد. حالا ميتوانيد يک آيکن را هم به آن اختصاص دهيد (که پيشنهاد ما قارچ بمب اتمي است!) و بعد با يک دبلکليک ساده ميتوانيد همه برنامهها را ببنديد.
منبع : آسان دانلود
EXrozblog.comEX
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
وقتي فيلمي را از روي شبکه خانگي خود نگاه ميکنيد، تکهتکه ديدن تصوير قطعا براي شما دلپذير نخواهد بود. با کمي دستکاري در نرمافزارهاي ويندوز مدياپلير و VLCميتوان اين مشکل را برطرف کرد.
EXrozblog.comEX
وقتي فيلمي را از روي شبکه خانگي خود نگاه ميکنيد، تکهتکه ديدن تصوير قطعا براي شما دلپذير نخواهد بود. با کمي دستکاري در نرمافزارهاي ويندوز مدياپلير و VLCميتوان اين مشکل را برطرف کرد.
عوامل زيادي ميتوانند روي تکهتکه شدن تصوير نقش داشته باشند. از جمله آنها دستگاه اتصال به شبکه سيستم شماست. اما پيش از آن که به خريد يک بستر شبکه گيگابيت بينديشيد، مراحل زير را دنبال کنيد:
به منوي MediaOpen Network Stream برويد و در گوشه پاييني صفحه نمايش گزينه Show extended options را انتخاب کنيد. حالا گزينه Caching را افزايش دهيد. اين گزينه بهصورت پيشفرض 200ميليثانيه است و ميتوان آن را به 500 ميليثانيه يا نيم ثانيه تغيير داد.
در ويندوز مدياپلير ويندوز7 هم ميتوان با فشردن کليد ترکيبي Alt+T منو را باز کرد و از آن گزينه Tools و بعد Options را انتخاب کرد.
حالا روي تب Performance کليک کنيد و مقدار Network buffering را به عدد بزرگتري تغيير بدهيد. بهصورت پيشفرض ويندوز مدياپلير عدد 5 ثانيه را قرار داده است.
از آنجا که واحد مدياپلير بهصورت ثانيهاي است، ميتوان ميزان حافظه نهان موقت را در VLC با جزئيات بيشتري تنظيم کرد تا به بهترين حالت ايدهآل برسد.
پس از تغيير اين مقدار، پنجره را تائيد کنيد و از فيلم ديدن در شبکه لذت ببريد. همچنين براي تغيير مقدار حافظه نهان در ويندوز مدياپلير11 ويندوز اکسپي و ويستا، همين روند را تکرار کنيد.
منبع : http://www.jamejamonline.ir/papertext.aspx?newsnum=100881956741
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
محدودیتی
که در دامنه پردازش های ۳۲ بیتی وجود دارد، همواره باعث کندشدن سرعت انجام
عملیات پیچیده و سنگین اطلاعاتی در سیستم های مختلف می گردد. به همین
منظور بسیاری از شرکت های سازنده نرم افزار و خصوصاً آن هایی که در زمینه
سیستم عامل فعالیت دارند از دیرباز رقابتی را برای تحت پوشش قراردادن تعداد
زیادتری CPU و مقدار بیشتری حافظه RAM نسبت به یکدیگر آغاز کرده اند.
به
عنوان مثال رقابتی که بین ویندوز ۲۰۰۰ سرور با سولاریس یا انواع یونیکس و
لینوکس بر سر امکان استفاده از ۸ یا ۱۶ تا ۳۲ پردازنده به همراه چند
گیگابایت حافظه RAM و امثال آن وجود داشت همواره یکی از جالب ترین و
پرسروصداترین زمینه رقابت بین چند سیستم عامل به شمار می رفت. اما همه این
عوامل چندی پیش تحت الشعاع واژه جدیدی به نام پردازش ۶۴ بیتی قرار گرفت.
محدودیتی
که در دامنه پردازش های ۳۲ بیتی وجود دارد، همواره باعث کندشدن سرعت انجام
عملیات پیچیده و سنگین اطلاعاتی در سیستم های مختلف می گردد. به همین
منظور بسیاری از شرکت های سازنده نرم افزار و خصوصاً آن هایی که در زمینه
سیستم عامل فعالیت دارند از دیرباز رقابتی را برای تحت پوشش قراردادن تعداد
زیادتری CPU و مقدار بیشتری حافظه RAM نسبت به یکدیگر آغاز کرده اند.
به
عنوان مثال رقابتی که بین ویندوز ۲۰۰۰ سرور با سولاریس یا انواع یونیکس و
لینوکس بر سر امکان استفاده از ۸ یا ۱۶ تا ۳۲ پردازنده به همراه چند
گیگابایت حافظه RAM و امثال آن وجود داشت همواره یکی از جالب ترین و
پرسروصداترین زمینه رقابت بین چند سیستم عامل به شمار می رفت. اما همه این
عوامل چندی پیش تحت الشعاع واژه جدیدی به نام پردازش ۶۴ بیتی قرار گرفت.
این
فناوری جدید که به لطف به بازار آمدن دو محصول جدید از دو شرکت معتبر
سازنده پردازنده یعنی اینتل و AMD شکل گرفت، در مدت کوتاهی توانست توجه
سازندگان سیستم عامل را به شدت معطوف کارایی بی نظیر خود کند. پردازنده های
Xeon و ایتانیوم از سوی اینتل و پردازنده Opteron از طرف AMDدر مدت کوتاهی
توجه تمام سازندگان مشهور سرورهای Enterprise و همچنین تولیدکنندگان سیستم
عامل را به خود جلب کرد. در این میان مایکروسافت نیز بلافاصله اقدام به
طراحی نسخه ای از ویندوز ۲۰۰۳ سرور برمبنای انجام پردازش های ۶۴ بیتی و با
استفاده از پردازنده های جدید نمود. این نسخه جدید ۶۴ بیتی از چند نظر بر
نسخه پیشین خود برتری داشت.
اول این که از میزان حافظه فیزیکی و مجازی بیشتری پشتیبانی می کند.
دوم این که در مقایسه با نسخه ۳۲ بیتی از کارایی و سرعت بالاتری در مدیریت حافظه، رجیسترها و عملیات O/I برخوردار است.
نکته سوم در مورد امنیت است. نسخه ۶۴ بیتی قابلیت محافظت بیشتری در برابر کدهای مخرب(Malicious Code) از خود نشان می دهد.
طبق
پیش بینی های انجام گرفته تا پایان سال ۲۰۰۵ میلادی کلیه کامپیوترهایی که
قرار است نقش سرور را در مراکز بزرگ اقتصادی داشته باشند به سمت
ریزپردازنده و سیستم عامل ۶۴ بیتی سوق پیدا خواهند کرد. همین پیش بینی حاکی
از تمایل شدید کامپیوترهای دسکتاپ به سمت استفاده از تکنولوژی ۶۴ بیتی تا
پایان سال ۲۰۰۶ میلادی است. براین اساس به تدریج نه فقط سازندگان سیستم
عامل مثل مایکروسافت سیستم عامل ۶۴ بیتی مختص کامپیوترهای دسکتاپ (Windows
XP ۴۶ bit) را به بازار عرضه می کنند، بلکه سایر تولیدکنندگان نرم افزارهای
مختلف هم با وارد شدن به دنیای پردازش های ۶۴ بیتی، کارایی و سرعت جدیدی
را به کاربران خود ارائه می دهند.
● مقایسه
در یک سیستم
عامل ۳۲ بیتی مثل نسخه های ۳۲ بیتی ویندوز ۲۰۰۳ از یک حافظه مجازی (Virtual
memory) برای انجام پردازش های مختلف استفاده می شود. این حافظه مجازی که
حداکثر ۴ گیگابایت می تواند ظرفیت داشته باشد به دو قسمت تقسیم می شود. یک
قسمت ۲ گیگابایتی آن به وسیله برنامه در حال اجرا اشغال شده و ۲ گیگابایت
دیگر در اختیار سیستم عامل قرار می گیرد. تا اینجا همه چیز بسیار عادی به
نظر می رسد اما مشکل زمانی پیش می آید که ۲ گیگابایت سهم برنامه های در حال
اجرا به مرز پرشدن نزدیک می شود. به عنوان مثال یک بانک اطلاعاتی SQL
Server را در نظر بگیرید که برای اتصال هر کاربر به سرور و انجام عملیات
موردنظر وی ۲۰ مگابایت حافظه مجازی را در نظر می گیرد. با رسیدن تعداد
کاربران به مرز یکصد نفر، کل حافظه مجازی ۲ گیگابایتی در اختیار SQL Server
قرار می گیرد و این به معنای نزدیک شدن سیستم به یک نقطه بحرانی در عملیات
سرویس دادن به کاربران است. در نسخه های ۳۲ بیتی یکی از راه هایی که برای
این مسأله در نظر گرفته می شد، اختصاص ۳ گیگابایت از حافظه مجازی به برنامه
های درحال اجرا بود. این روش که با استفاده از دستکاری در فایل boot.ini
انجام می گرفت، یک گیگابایت از حافظه مجازی در اختیار سیستم عامل را به
سهمیه حافظه مجازی برنامه های در حال اجرا واگذار می کرد و تا حدودی مشکل
کمبود حافظه مجازی را رفع می کرد. اما خود این عمل هم عوارض جانبی خاص خود
را دارد و آن محدود شدن کرنل سیستم عامل به یک گیگابایت حافظه مجازی برای
انجام عملیات cache است.
این محدود شدن باعث افت سرعت انتقال اطلاعات
از سرور به کلاینت ها می شود. ضمن این که باز هم در نهایت با زیادترشدن
تعداد کاربران یا پردازش های موردنظر آنان، این ۱ گیگابایت الحاق شده نیز
به مرز اشتغال شدن کامل نزدیک می شود و مدیران سیستم را به ناچار مجبور به
افزایش تعداد سرورها برای رفع مشکل می کند. با آمدن ویندوز ۲۰۰۳ نسخه ۳۲
بیتی، قدرت آدرس دهی سیستم عامل برای حافظه های فیزیکی (RAM) به ۳۲
گیگابایت برای نسخه Enterprise و ۶۴ گیگابایت در نسخه DataCenter افزایش
یافت و این به معنای نیاز کمتر سیستم به استفاده از حافظه مجازی و در نتیجه
کمتر شدن مشکل مربوط به محدودیت حافظه های مجازی بود. اما به هر حال
استفاده از حافظه مجازی برای پردازش اطلاعات امری گریزناپذیر است و به همین
دلیل توجه سازندگان سیستم عامل همواره معطوف به پیدا کردن راه حلی برای
عبور از این مشکل بود.
سرانجام با مطرح شدن و تولد سیستم عامل ۶۴ بیتی
ویندوز ۲۰۰۳ که با استفاده از قدرت پردازنده های ۶۴ بیتی جدید قادر بود از
یک سیستم آدرس دهی ۴۰ بیتی استفاده کند، میزان حافظه مجازی قابل دسترسی
سیستم از ۴ گیگابایت به ۴۰ ۲ یعنی ۱۶ ترابایت (هزار گیگابایت) افزایش یافت.
بدین ترتیب ۸ ترابایت از این ظرفیت در اختیار برنامه های در حال اجرا و ۸
ترابایت دیگر در اختیار سیستم عامل قرار گرفت.
مهم ترین سؤالی که در
این جا می توانست مطرح شود این است که آیا برنامه های سابق محیط ۳۲ بیتی که
برای استفاده از حداکثر ۳ گیگابایت حافظه مجازی کامپایل شده اند قادر به
بهره بردن از این ۸ ترابایت فضای جدید هستند یا خیر. پاسخ این سؤال هم می
تواند مثبت باشد و هم منفی. بدین صورت که برخی برنامه های کامپایل شده در
محیط های ۳۲ بیتی که به صورت صریح قدرت استفاده از حداکثر ۳ گیگابایت حافظه
مجازی را دارند، با ورود به محیط ۶۴ بیتی هیچ تغییری را احساس نخواهند
کرد. اما برخی دیگر که با تکنولوژی Large Address ware کامپایل شده اند
قادر خواهند بود تا ۴ گیگابایت از حافظه مجازی را در محیط جدید مورد
استفاده قرار دهند. از لحاظ سرعت انجام عملیات نیز برخی برنامه های کامپایل
شده در محیط ۳۲ بیتی (مثلاً برنامه های نوشته شده با ASP.NET که از
تکنولوژی Multithreading برای اجرای موازی چند دستورالعمل در آن واحد
استفاده می کنند)، به دلیل قدرت بی نظیر پردازنده های ۶۴ بیتی در انجام این
کار می توانند از مزایای محیط جدید اجرا استفاده کرده و سرعت اجرای خود را
افزایش دهند. اما اگر برنامه ای (مثلاً یک فایل Exe) در محیط توسعه ای مثل
ویژوال بیسیک نسخه ششم برای دسترسی به یک پایگاه داده و کار با آن بدون
استفاده از مکانیسم پردازشی موازی و به صورت ساده نوشته شده باشد، این
برنامه حتی اگر برروی یک سرور ۶۴ بیتی هم اجرا شود نمی تواند از قابلیت های
محیط جدید سودی ببرد.
بنابراین اگر قرار است این برنامه روی کلاینت
نصب شده و پایگاه داده موردنظر که SQL Server است روی یک سرور باشد، بهتر
آن است که کلاینت در همان وضعیت ۳۲ بیتی باقی بماند و سرور به نسخه ۶۴ بیتی
ویندوز ۲۰۰۳ ارتقاء داده شود. در این صورت موتور بانک اطلاعاتی SQL Server
که در تمام نسخه های خود از شیوه Multithreading برای انجام دستورات
موردنظر کاربران استفاده می کند، می تواند در محیط جدید با سرعت بهتری
فرامین رسیده از طرف کلاینت ها را پردازش کرده و نتیجه را سریع تر به آن ها
برگرداند و کارایی کلی این سیستم بانک اطلاعاتی را به نحو مطلوبی افزایش
دهد.
منبع : www.forum.pcoriginal.com
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
Firewire
یا i-Link که به IEEE ۱۳۹۴ نیز معروف است ، یک استاندارد واسط برای گذرگاه
سریال در رایانه های شخصی است که امکان برقراری ارتباطات صوتی و تصویری
دیجیتال را فراهم می سازد.
Firewire در بسیاری از موارد جایگزین SCSI
شده است و این به دلیل کمتر بودن هزینه پیاده سازی و همچنین سادگی پیاده
سازی سیستم های کابلی بوده است.
EXrozblog.comEX
Firewire
یا i-Link که به IEEE ۱۳۹۴ نیز معروف است ، یک استاندارد واسط برای گذرگاه
سریال در رایانه های شخصی است که امکان برقراری ارتباطات صوتی و تصویری
دیجیتال را فراهم می سازد.
Firewire در بسیاری از موارد جایگزین SCSI
شده است و این به دلیل کمتر بودن هزینه پیاده سازی و همچنین سادگی پیاده
سازی سیستم های کابلی بوده است.
از سال ۱۹۹۵ تقریبا تمام دوربین های
دیجیتال مدرن از این اتصال پشتیبانی می کنند. بسیاری از رایانه ها از قبیل
Macintosh که به منظور امور خانگی و حرفه ای صوتی و تصویری طراحی شده اند
به طور پیش فرض و پیش ساخته درگاههای Firewire دارند. Firewire همچنین
سالها یک ویژگی جالب توجه ipod های شرکت Apple بوده است که به منظور دریافت
اطلاعات در چند ثانیه و همچنین شارژ مجدد باتری به طور همزمان و تنها با
یک کابل استفاده می شد. از این گذرگاه معمولا برای اتصال دوربین های
ویدئویی دیجیتال و دستگاه ها و رسانه های ذخیره سازی اطلاعات استفاده می
شود.
اما استفاده دیگر آن در سیستم های ویدئویی real time یا زنده مثل سیستم های نظارت و کنترل و همچنین سیستم های حرفه ای صوتی است.
Firewire در بعضی موارد به جای گذرگاه معمولی USBاستفاده می شود. دلیل این امر هم سرعت موثر بالاتر است و هم این که Firewire به رایانه میزبان نیازی ندارد.
Firewire تمامی قابلیت های SCSI را فراهم می سازد و در مقایسه با USB۲.۰ پرسرعت ، از سرعت بالاتر تبادل اطلاعات پشتیبانی می کند ؛ خصوصیتی که برای همه افراد بخصوص ویرایشگرهای صوتی و تصویری از اهمیت بالایی برخوردار است.
Firewire قادر است تا ۶۳ دستگاه جانبی را به طور خطی به هم متصل نماید. تنها محدودیت این اتصالات هم غیر چرخشی بودن ساختار شبکه است. یعنی همانطور که گفته شد به صورت خطی و نه به صورت حلقوی به هم متصل می شوند. بنابراین امکان ارتباط دو به دو نیز بین دستگاه ها فراهم می آید.
به عنوان مثال یک چاپگر و یک اسکنر می توانند به طور مستقیم با هم ارتباط برقرار کنند. بدون این که نیازی به حافظه سیستم و یا CPU داشته باشند. Firewire همچنین از وجود چند میزبان در هر گذرگاه نیز پشتیبانی می کند.
USB برای فراهم آوردن این امکانات و قابلیت ها به تراشه مخصوص نیاز دارد. بنابراین کابل آن ، مخصوص و گران قیمت خواهد بود. در حالی که Firewire تنها به یک کابل با تعداد سوزنهای مشخص در هر دو سر کابل (معمولا ۶تا) نیاز دارد که برای پشتیبانی از Plug and Play و hot Swapping طراحی شده است. این دو عبارت به این مفهوم اند که در صورت نیاز به قطع ارتباط یک دستگاه با دستگاه های دیگر و یا جایگزینی یکی با دیگری نیازی به قطع منبع تغذیه نیست و در حال روشن بودن دستگاهها نیز این اعمال امکان پذیرند و صدمه ای به هیچ یک وارد نخواهد آمد. Firewire ۴۰۰ قادر به تبادل اطلاعات بین دستگاه ها با سرعت ۱۰۰ ، ۲۰۰ و ۴۰۰ مگابیت در ثانیه است که البته مقدار واقعی آنها ۹۸.۳۰۴ ، ۱۹۶.۶۰۸ و ۳۹۳.۲۱۶ مگابیت در ثانیه است.
اگر چه USB۲ ادعای فراهم کردن سرعت بالاتری را دارد (۴۸۰مگابیت در ثانیه) اما در عمل Firewire به دلیل ارتباط مستقیم دستگاه ها و معماری یک به یک آنها سریعتر خواهد بود. البته طول هر کابل نباید از ۴.۵ متر بیشتر شود.
Firewire ۸۰۰ نیز امکان ارسال اطلاعات با سرعت ۷۸۶.۴۳۲ مگابیت در ثانیه را فراهم می کند. IEEE ۱۳۹۴b از اتصالات نوری تا طول ۱۰۰ متر و سرعت تبادل اطلاعات تا ۳.۲ گیگابیت در ثانیه را پشتیبانی می کند که در نوع خود فوق العاده است .
منبع : آسان دانلود
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
خطای DUNS 678 و 679 :
678 پاسخی وجود ندارد . 679 . نمی تواند حامل (carrier) را بیابد .
کلیه نسخه های ویندوز :
این خطا رخ می دهد چنانچه : 1 . شماره اشتباهی بگیرید 2 . مشکلی در ISP یا شبکه تلفن شما وجود دارد 3 . قبل از زمان مورد نظر مودم شما قادر به دست دهی (handshake) با مودم راه انداز نمی باشد .4 . برای شنیدن صدای اتصال ، speaker مودم را استفاده نمایید . مطمئن شوید که شماره گیری می نماید و صدای پاسخ مودم راه دور را می شنوید . 5 . با کمک تلفن عادی ، شماره را بگیرید و مطمئن شوید که صدای پاسخ مودم راه دور را می شنوید .6 . مطمئن شوید که # تلفن با کمک DUNS شماره گیری می شود ، modem log را بررسی نمایید . ( چنانچه شماره گیری # صورت نپذیرفت E1 را به تنظیمات دیگر اضافه نمایید این کار می تواند به شما کمک نماید . همچنین به این نکته توجه کنید که شما ممکن است تنظیمات تلفنی خود را داشته باشید آن چنان که رقم فاصله راه دور به طور غیر ارادی به شماره تلفن شما اضافه می گردد) .
EXrozblog.comEX
خطای DUNS 678 و 679 :
678 پاسخی وجود ندارد . 679 . نمی تواند حامل (carrier) را بیابد .
کلیه نسخه های ویندوز :
این خطا رخ می دهد چنانچه : 1 . شماره اشتباهی بگیرید 2 . مشکلی در ISP یا شبکه تلفن شما وجود دارد 3 . قبل از زمان مورد نظر مودم شما قادر به دست دهی (handshake) با مودم راه انداز نمی باشد .4 . برای شنیدن صدای اتصال ، speaker مودم را استفاده نمایید . مطمئن شوید که شماره گیری می نماید و صدای پاسخ مودم راه دور را می شنوید . 5 . با کمک تلفن عادی ، شماره را بگیرید و مطمئن شوید که صدای پاسخ مودم راه دور را می شنوید .6 . مطمئن شوید که # تلفن با کمک DUNS شماره گیری می شود ، modem log را بررسی نمایید . ( چنانچه شماره گیری # صورت نپذیرفت E1 را به تنظیمات دیگر اضافه نمایید این کار می تواند به شما کمک نماید . همچنین به این نکته توجه کنید که شما ممکن است تنظیمات تلفنی خود را داشته باشید آن چنان که رقم فاصله راه دور به طور غیر ارادی به شماره تلفن شما اضافه می گردد) .
اگر دست دهی (handshake) مودم خود را نمی شنوید و خطای 678 در همان زمان پایان صدای دست دهی ظاهر می شود ، شما ممکن است نیاز به از کاراندازی 56k یا افزایش زمان " cancel call if not coected " در گزینه control panel/modems/properties/coection داشته باشید .
خطای DUNS 630 :
پورت بدلیل از کار افتادگی سخت افزار قطع می شود .
خطای 630 : کامپیوتر هیچ پاسخی را از مودم دریافت نکرده است ، نصب بودن مودم را بررسی نمایید و در صورت لزوم ، مودم را بردارید و سپس آن را به حالت اول باز گردانید .
کلیه سیستم ها : این خطا نشان می دهد که مودم قطع می باشد یا به طور نادرست نصب شده است . اگر یک مودم بیرونی را دارید از اتصال سیم و روشن بودن مودم مطمئن شوید . چنانچه از آخرین زمانی که مودم کار کرده است به هم ریختگی های الکتریکی نظیر شوک ، قطع برق و ... صورت گیرد این شکل به وجود می آید و اگر مودم هرگز کار نکرده باشد نصب را دوباره بررسی نمایید و در صورت لزوم ، مودم را در سیستم دیگری امتحان نمایید .
چنانچه مودم شما با فرمانی که آن را پشتیبانی نمی کند یک رشته تنظیمات نادرست را نشان دهد این خطا ممکن است رخ دهد . تنظیمات اضافی ( init string ) دیگر را حذف نمایید . از نصب مودم مطمئن شوید و فایل درست .INF را استفاده نمایید . Modem log را بررسی نمایید تا مشاهده کنید که پاسخی از سوی مودم وجود دارد.
ویندوز 98 / 95 / NT : چنانچه مخابرات خاصی را دارید که ویژگی هایی را نظیر dial-tone مشخص را فراهم می کند از جمله dial-tone منقطع . در زمان مخابره پست صوتی و غیره این خطا نمایش داده می شود . برای درست کردن و تصحیح این مورد ، چند شیوه به کار می رود نظیر استفاده از کاما در شماره گرفته شده یا تغییر انتظار ( wait ) برای زمان dial-tone . مقاله KB Q184086 مایکروسافت را ببینید .
ویندوز 98 : اگر گزینش دسترسی " support Serial Key Devices " برای استفاده درگاه مشابه com نظیر مودم پیکر بندی شود این خطا نمایش داده می شود . مقاله KB Q227995 مایکروسافت را ببینید .
ویندوز 98 : اگر مودم با شناسایی سخت افزار ویندوز 98 بدلیل نصب دستگاههای جدید ، انتقال پورت سری جدید را به کار برد این خطا نمایش داده می شود . در این شرایط ، امکانات اتصال شبکه ای Dial-up را تغییر دهید تا تنظیمات جدید مودم را استفاده نمایید . برنامه ها همچنین در پوشه startup این پیغام خطا را ایجاد می نمایند . شما باید برنامه ها را از روی پوشه startup ، غیر فعال یا حذف نمایید . خطای 630 و گره گشایی مشکلات مودم در ویندوز 98 را در مقاله KB Q190554 مایکروسافت را مشاهده نمایید .
در مورد MS Qutlook98 و Win fax Starter Edition مقاله MS KB 183944 را مشاهده نمایید .
ویندوز 98 و Me : در مورد کامپیوتر ماهواره ای توشیبا و کارت Card Bus pc مقاله MS KB 245132 را ببینید .
خطای DUNS 742 :
سرور راه دور از encryption پشتیبانی نمی کند .
کلیه نسخه های ویندوز : نصب RRAS مایکروسافت ممکن است encryption 128 بیت را غیر فعال کند .
مقاله MS KB را مشاهده نمایید .
همچنین این قسمت را ببینید :
مقاله MS KB ، سرویس گیرنده DUNS 128 بیت ویندوز 95 را نشان می دهد .
این صفحه مایکروسافت ، ارتقای encryption 128 بیت را شناسایی و معرفی خواهد نمود .
خطای DUNS 741 :
کامپیوتر محلی از encryption پشتیبانی نمی نماید .
کلیه نسخه های ویندوز : نصب (Routing and Remote Access Service) RRAS مایکروسافت encryption 128 بیت را غیر فعال می سازد . مقاله MS KB را ببینید .
ویندوز 95 : چنانچه PPTP با نسخه قدیمی تر DUNS به کار رود ، راه حل آن ، گسترش و ارتقای DUNS 1.3 می باشد . مقاله MS KB 191192 را مشاهده نمایید .
همچنین به این قسمت نگاه کنید :
مقاله MS KB ، سرویس گیرنده DUNS 128 بیت ویندوز 95 را نشان می دهد . این صفحه مایکروسافت ارتقاء و گسترش encryption 128 بیت را نشان و معرفی خواهد نمود .
خطای DUNS 720 :
هیچ کدام از پروتکل های کنترل PPP پیکر بندی نشده اند .
کلیه سیستم عامل ها : چنانچه تنظیمات شبکه dial-up خود را پیکر بندی نکرده اید تا از یک پروتکل پشتیبانی شده توسط ISP یا سیستم مورد تماس خود استفاده نماید ، این خطا نمایش داده می شود . جدول Server Types ، dial-up coectoid خود را امتحان کنید . اغلب ISP ها ، از پروتکل TCP یا IP استفاده می نمایند و بقیه نباید امتحان شوند . در اینجا یک صفحه محافظ نوارگردان coectoid ویندوز 95 وجود دارد . همچنین گزینش dial-up server را بررسی نمایید .
اگر چه برخی از آنها ممکن است SLIP یا CSLIP را پشتیبانی نمایند ولی برای اکثر ISP ها ، این مورد PPP خواهد بود .
چنانچه TCP یا IP را بعنوان یک پروتکل برگزیده اید و این مورد توسط سیستم مورد تماس شما ، پشتیبانی نمی شود ، شما ممکن است این خطا را دریافت نمایید ( بعنوان مثال ، یک سرور دستیابی راه دور برای NetBEUI پیکر بندی می شود ) .
برای حل این مشکل Server Types ، coectoid ، DUNS را پیکر بندی نمایید تا با پروتکل نصب شده بر روی سرور راه دور برابری ( match ) نماید .
چنانچه به سروری متصل هستید که به encryption 128 بیت نیاز دارد و سیستم شما encryption 128 بیت رانصب نکرده است شما ممکن است با این خطا مواجه شوید . این صفحه از مایکروسافت ارتقای encryption 128 بیت را نشان خواهد داد . همچنین مقاله MS KB را مشاهده کنید : نصب RRAS ، encryption 128 بیت را غیر فعال می کند .
نصب TCP/IP یا شبکه dial-up ممکن است صورت نپذیرد . برای TCP یا IP متصل به آداپتور dial-up ، control panel/Network را بررسی نمایید .
شما می توانید پروتکل TCP یا IP را حذف و سپس مجددا نصب نمایید . اگر در دستگاه خود ، کارت LAN دارید و از طریق یک مودم به اینترنت دسترسی دارید ، TCP یا IP باید فقط به آداپتور dial-up متصل شوند مگر اینکه TCP یا IP روی LAN خود را استفاده نمایید .
ویندوز NT : چنانچه RAS را فقط به تلفن های دریافت (receive) پیکر بندی نموده اید این خطا نمایش داده می شود .
از طریق controlpanel/Network به جدول Remote Access Service روی Services بروید و صرفا برای dial-out یا dial-out و تلفن های دریافت ، RAS را پیکربندی نمایید . مقاله MS KB را مشاهده نمایید .
ویندوز NT و 2000 : این مقاله نشان می دهد که این خطا ( بعلاوه خطای 611 ) چند علت متفاوت را دارد که از جمله آنها می توان عدم نصب رابط NETBLOS و یا غیر فعال بودن NETBLOS را نام برد .
خطای DUNS 691 :
دسترسی صورت نمی گیرد زیرا کاربر و پسورد روی دامین بی اعتبار می باشد .
در مورد کلیه نسخه های ویندوز : چنانچه نام کاربر و پسورد را اشتباه به کار ببرید این خطا رخ می دهد . فراموش نکنید که اکثر نمونه ها ، پسورد از اهمیت خاصی برخوردار می باشد . پسورد را نخواهید دید بنابراین چنانچه caps lock را بر خلاف شیوه مورد انتظار خود به کار ببرید مشکلی را با حروف بزرگ و کوچک خواهید داشت . چنانچه دستگاه دسترسی سرویس دهنده خدمات شما ، دچار مشکلی شود و یا بر روی اتصال نادرستی باشد این خطا ممکن است اتفاق بیفتد . این مشکل همچنین بدلیل تنظیمات نادرست coectoid ایجاد می گردد .
چنانچه این خطا را روی حساب جدیدی دریافت کردید ممکن است نام کاربر و پسورد را اشتباه وارد کرده باشید . با سرویس دهنده خود آنچه را که برا ی نام کاربر و پسورد خود نیاز دارید به طور دقیق بررسی نمایید . اگر این خطا ادامه یافت سعی کنید بوسیله برنامه HyperTerminal مستقیما متصل به مودم با سرور تماس بگیرید (همچنین using HyperTerminal را مشاهده کنید) . بعد از اتصال به برقراری ارتباط برای نام کاربر شما و سپس پسورد ، تقریبا کلیه سرورها پاسخ خواهند داد . این مورد به شما اجازه خواهد داد تا پاسخ هر خطایی را از سرور مشاهده کنید . چنانچه سرور نام کاربر و پسورد شما را نپذیرفت باید یک جلسه PPP را فراهم نمایید و شما نمی توانید برای دریافت بیشتر آن برنامه HyperTerminal را استفاده نمایید . ممکن است کاراکترهای زایدی را ببینید . چنانچه این مورد اتفاق بیفتد تلفیق نام کاربر و پسورد باید با سیستم شماره گیری (dial-up/Network/System) عملی باشد . چنانچه خطایی را دریافت نمودید با سرویس دهنده خدمات خود تماس بگیرید و به آنها اجازه دهید تا با اطلاعات حساب شما ارتباط برقرار کنند و آن را امتحان نمایند .
چنانجه تنظیمات شبکه ویندوز شما اشتباه باشد این خطا رخ می دهد حتی اگر اسم کاربر و پسورد را درست وارد کرده اید . مطمئن باشید که برقراری ارتباط با شبکه در DUNS coection شما بررسی نمی شود .
در مورد ویندوز 98 : چنانچه از طریق پوشه خدمات online ، کامپیوسرو {سرویس بر خط} را پیکر بندی می نمایید MS KB Q188120 را ببینید .
در مورد ویندوز XP : تنظیمات نادرست coectoid ، مشکلاتی را ایجاد می کند . همچنین MS KB Q310431 و Q314445 را مشاهده کنید .
در مورد ویندوز 2000 : به خاطر تنظیمات غلط coectoid ، مشکلاتی بوجود آمده است . همچنین قسمت MS KB Q161986 را ببینید .
خطای DUNS 676 :
خط اشغال می باشد .
کلیه نسخه های ویندوز :
این خطا رخ می دهد چنانچه : 1 – شماره اشتباهی بگیرید . 2 – مشکلی در ISP شما یا در شبکه وجود داشته باشد .3 – شما از پست صوتی و یا از سایر خصوصیت های تماس مشتری برخوردارید که صدای لکنت آوری ایجاد می نماید .4 – تنظیمات مودم شما باید با تنظیمات مودم کشور مورد نظرتان مناسب باشد به عبارت دیگر شما ، برای مودم خود وشماره ای که تماس می گیرید و یا برای مودمی که از کشور مورد نظرتان پشتبانی نمی کند تنظیمات خاص آن کشور را مشخص نکرده اید . 5 – چنانچه کد انتظار تلفن (call waiting code) در شماره گیری شما غیر فعال باشد و خط تلفن شما از کد انتظار تلفن پشتیبانی نمی کند و چنانچه از زمان انتظار (call waiting) شماره گیری برخوردارید این خطا نمایش داده می شود اما شرکت تلفن شما از غیر فعال بودن کد انتظار تلفن پشتیبانی نمی کند .
تنظیماتی را که برای coection/DUNS به کار می برید بررسی نمایید .
چنانچه از پست صوتی یا سایر ویژگی های تلفن مشتریان برخوردارید که صدای لکنت آمیزی را ایجاد می نماید شما می توانید با غیر فعال کردن تشخیص صدای شماره گیری و صدای اشغال بودن تلفن این مشکل را حل نمایید . × را به تنظیمات دیگر اضافه کنید تا تشخیص صدای شماره گیری و صدای اشغال بودن خط را غیر فعال سازد . 2× را به تنظیمات دیگر اضافه نمایید تا صرفا تشخیص اشغال بودن خط را غیر فعال سازد.
چنانچه مودم شما از کشور شما پشتیبانی نمی نماید غیر فعال کردن تشخیص صدای شماره گیری ( dial-tone) و یا صدای اشغال بودن تلفن ( × در تنظیمات دیگر ) ممکن است نتیجه بخش نباشد ( اما صرفا چنانچه شماره گیری tone و pulse کشور مورد انتخاب با کشور شما سازگار باشد )
از speaker مودم استفاده نمایید تا از برقراری اتصال مطمئن شوید . مطمئن باشید که تماس تلفنی برقرار شده است و شما پیام اشغالی ( signal ) را نمی شنوید .
Modem log را بررسی نمایید تا مشاهده کنید که چه رقمی شماره گیری می شود (چنانچه شماره گیری توسط # صورت نگرفت E1 را به تنظیمات دیگر اضافه نمایید این مورد می تواند به شما کمک نماید.
سعی کنید در شماره گیری از tone به جای pulse استفاده نمایید و مدت زمان tone را افزایش دهید .
ویندوز NT : زمانی که باید خطای 680 ( وصل نبودن خط تلفن ) را دریافت کنید خطای 676 ( اشغال بودن خط ) گزارش می شود این مورد نخستین بار در service pack6 ( SP6 ) بود . MS KB Q239870 را ببینید .
منبع : آسان دانلود
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
در
صورتی که شما نیز از سیم کارتهای دائمی و اعتباری ایرانسل بهره میبرید ،
به جدیدترین سرویس ارائه شده توسط این شرکت یعنی GPRS توجه داشته اید. شما
از طریق این سرویس میتوانید از طریق گوشی خود به اینترنت متصل شده و به
سادگی در اینترنت به گشت و گذار مشغول شوید. این سرویس از تاریخ 10 اسفند
الی 15 فروردین 86 رایگان در اختیار دارندگان این نوع سیم کارت است. اما
ممکن است بنا به هر دلیلی این سرویس بر روی گوشی شما فعال نشده باشد. در
این ترفند قصد داریم آموزش تنظیم دستی فعال سازی سرویس GPRS را بر روی گوشی
های Motorola , Sony Erricson , Nokia به شکل قدم به قدم مطرح کنیم.
EXrozblog.comEX
در
صورتی که شما نیز از سیم کارتهای دائمی و اعتباری ایرانسل بهره میبرید ،
به جدیدترین سرویس ارائه شده توسط این شرکت یعنی GPRS توجه داشته اید. شما
از طریق این سرویس میتوانید از طریق گوشی خود به اینترنت متصل شده و به
سادگی در اینترنت به گشت و گذار مشغول شوید. این سرویس از تاریخ 10 اسفند
الی 15 فروردین 86 رایگان در اختیار دارندگان این نوع سیم کارت است. اما
ممکن است بنا به هر دلیلی این سرویس بر روی گوشی شما فعال نشده باشد. در
این ترفند قصد داریم آموزش تنظیم دستی فعال سازی سرویس GPRS را بر روی گوشی
های Motorola , Sony Erricson , Nokia به شکل قدم به قدم مطرح کنیم.
نوکیا:
به مسیر زیر بروید:
Menu > (Tools) > Setting > Conections > Access Points > New Access Point
حال در فیلدهای مربوطه عبارت های زیر را جایگزین کنید:
Coection Name : Irancell - AsanDownload.com
Access Point Name : GPRS
Home page: www.rayansys.rzb.com
Authentication type : Normal
اجازه دهید سایر موارد به شکل پیش فرض بافی بمانند.
اکنون برنامه مروگرتان را (Services یا Web) از داخل Menu اجرا نمایید. اکنون آدرسwww.rayansys.rzb.com
را وارد نمایید و Go را بزنید. اکنون از شما سوالی میشود ، Yes را زده و
سپس از میان Coection ها ، Irancell - Tarfandestan.com را انتخاب
نمایید. حالا میتوانید به گشت و گذار در اینترنت بپردازید!
سونی اریکسون:
به مسیر زیر بروید:
Menu > Settings > Coectivity > Data Comm
سپس یک Account جدید از نوع GPRS بسازید.
اکنون نام آن را Irancell - Tarfandestan.com قرار دهید.
در ادامه GPRS APN را به نام GPRS نام گذاری کنید.
اکنون دکمه Save را بزنید تا اطلاعات ذخیره شود.
به صفحه Data comm. باز گردید. کانکشنی که ایجاد کردید را انتخاب کنید تا دایره کناری آن تو پر شود.
اکنون مجدد به صفحه Settings برگردید. اکنون به Inteet Settings بروید.
یک تنظیم جدید ایجاد کنید و نام آن را Tarfandestan قرار دهید و OK را انتخاب کنید.
اکنون از قسمت Account نام اشتراکی که ساخته اید را انتخاب کنید و آن را Save کنید.
مجدد در صفحه Inteet Settings تنظیمی که ساخته اید را انتخاب کنید تا دایره کناری آن تو پر شود.
کار تنظیمات تمام است. حال از طریق Menu ، به Inteet بروید.
برای وارد نمودن آدرس دکمه More را بزنید سپس Enter URL را انتخاب کنید.
Motorola:
به مسیر زیر بروید:
Menu > WebAccess >Web Sessions > (Press Menu) >New
منظور از Press Menu فشردن دکمه Menu است.
اکنون در هر یک از فیلدهای زیر عبارت های زیر را جایگزین کنید:
Name : Irancell - AsanDownload.com
Homapage :www.rayansys.rzb.com
GPRS APN : GPRS
سایر موارد را به حالت پیش فرض نگاه دارید.
اکنون دکمه Done را انتخاب کنید تا تنظیمات ذخیره گردد.
حال
به صفحه اتصالات بازگردید. اکنون Irancell - Tarfandestan.com را پیدا
کنید و دکمه Lunch را بزنید و شکیبا باشید تا صفحه پیش فرض بازشود.
برای وارد نمودن آدرس دکمه Menu را فشار دهید و Go to URL را انتخاب کرده و آدرس را وارد کنید و نهایتأ دکمه OK را بزنید.
نکته مهم:
دقت کنید در اکثر سیم کارتهای ایرانسل این اتفاق به شکل اتوماتیک رخ میدهد. بنا به هر دلیلی دچار مشکل شدید از تنظیمات دستی فوق بهره ببرید
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
AWARD BIOS:
AWARD
SW, AWARD_SW, Award SW, AWARD PW, _award, awkward, J64, j256, j262,
j332, j322, 01322222, 589589, 589721, 595595, 598598, HLT, SER, SKY_FOX,
aLLy, aLLY, Condo, CONCAT, TTPTHA, aPAf, HLT, KDD, ZBAAACA, ZAAADA,
ZJAAADC, djonet
AMI BIOS:AMI, A.M.I., AMI SW, AMI_SW, BIOS, PASSWORD, HEWITT RAND, Oder
رمزهای عبور زیر را بر هر نوع Bios میتوانید امتحان کنید................
EXrozblog.comEX
AWARD BIOS:
AWARD
SW, AWARD_SW, Award SW, AWARD PW, _award, awkward, J64, j256, j262,
j332, j322, 01322222, 589589, 589721, 595595, 598598, HLT, SER, SKY_FOX,
aLLy, aLLY, Condo, CONCAT, TTPTHA, aPAf, HLT, KDD, ZBAAACA, ZAAADA,
ZJAAADC, djonet
AMI BIOS:AMI, A.M.I., AMI SW, AMI_SW, BIOS, PASSWORD, HEWITT RAND, Oder
رمزهای عبور زیر را بر هر نوع Bios میتوانید امتحان کنید
LKWPETER, lkwpeter, BIOSTAR, biostar, BIOSSTAR, biosstar, ALFAROME, Syxz, Wodj
توجه داشته باشید که هنگام وارد کردن رمزهای عبور حروف بزرگ را بصورت بزرگ و حروف کوچک را بصورت کوچک وارد کنید.
روش دوم : یک روش نرم افزاری برای پاک کردن رمز عبور
اگر
هنگامی که کامپیوتر روشن است بدان دسترسی دارید میتوانید از برخی نرم
افزارهای موجود برای پاک کردن رمزعبور استفاده کنید ولی از آنجا که مکن است
شما به این نرم افزار ها دسترسی نداشته باشید روش زیر را به شما معرفی
میکنیم.
کامپیوتر را به حالت MS DOS برگردانید و دستور DEBUG را اجرا کنید
0 برای مدلهای مختلف BIOS عبارات زیر را وارد کنید
AMI/AWARD BIOS
O 70 17
O 71 17
Q
PHOENIX BIOS
O 70 FF
O 71 17
Q
GENERIC
Invalidates CMOS RAM.
O 70 2E
O 71 FF
Q
توجه کنید که حرف اول برابرحرف "O " است نه عدد صفر.
روش سوم : روش سخت افزاری
اگر
هنگامی که کامپیوتر روشن است به آن دسترسی ندارید یا رمز عبورهای قبلی
کارساز نبود می توانید از روشهای سخت افزاری زیر استفاده کنید.
● استفاده از Jumper ها
بر
روی تمام مادربردها یک Jumper است که از آن برای پاک کردن CMOS میتوانید
استفاده کنید.کنار این jumper معمولا این عبارت دیده میشود Clr CMOS.
تنها
کاری که شما میکنید این است که jumper را از پایه 1و2 درآورده و به پایه
3و4 نصب کنید و دوباره به حالت اول برگردانید. شما به همین سادگی میتوانید
رمز عبور را پاک کنید.
● در آوردن باتری
میتوانید باتری دستگاهتان را
که روی مادربرد است درآورده و دوباره جا بیاندازید در این حالت تمام
اطلاعات CMOS به حالت پیش فرض برمیگردد. ولی توجه داشته باشید که جا
انداختن باتری کمی مشکل است.
● عوض کردن آی سی ( Cheap CMOS )
اگر
هیچ یک از روشهای الا جواب نداد میتوانید آی سی CMOS را با یک آی سی از
همان نوع عوض کنید یا از نوع برنامه ریزی کنید اینکار ابزار مخصوصی دارد و
شرکتهای تعمیر کامپیوتر برای شما اینکار را خواهند کرد .
توجه: برای پیدا کردن آی سی CMOS میتوانید به دفترچه مادربرد خود مراجعه کنید.
در
این روشها علاوه بر اینکه رمز عبور را پاک میکنید سایر اطلاعات نیز به
حالت اولیه برمیگرد ولی نگران نباشید مشکلی نیست و شما میتوانید دوباره
مشخصات کامپیوتر خود را در Setup وارد کنید.
منبع : آسان دانلود
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
بهنظر
شما ايجاد فايلهاي ساختگي (جعلي) با نامها و حجمهاي مختلف چه کاربردي
ميتواند داشته باشد؟ شايد فکر کنيد ايجاد اينگونه فايلها جز اشغال فضاي
هاردديسک هيچ مزيتي ندارد، اما اگر طور ديگري به اين فايلها نگاه کنيم،
ميبينيم که ميتوان از فايلهاي ساختگي در حجمهاي مختلف استفادههاي
متعددي کرد.
براي مثال بهکمک اين فايلها ميتوانيد سرعت انتقال
اطلاعات روي هاردديسک، حافظه فلش و حتي شبکه را بررسي کنيد، همچنين
ميتوانيد از آنها براي حفاظت از اطلاعات مهم و محرمانه خود کمک بگيريد يا
حتي با استفاده از آنها فضاي خالي حافظه فلش خود را پر کنيد تا هنگام اتصال
آن به رايانههاي آلوده به ويروس، ظرفيت خالي براي ذخيره شدن ويروس روي آن
وجود نداشته باشد!
EXrozblog.comEX
بهنظر
شما ايجاد فايلهاي ساختگي (جعلي) با نامها و حجمهاي مختلف چه کاربردي
ميتواند داشته باشد؟ شايد فکر کنيد ايجاد اينگونه فايلها جز اشغال فضاي
هاردديسک هيچ مزيتي ندارد، اما اگر طور ديگري به اين فايلها نگاه کنيم،
ميبينيم که ميتوان از فايلهاي ساختگي در حجمهاي مختلف استفادههاي
متعددي کرد.
براي مثال بهکمک اين فايلها ميتوانيد سرعت انتقال
اطلاعات روي هاردديسک، حافظه فلش و حتي شبکه را بررسي کنيد، همچنين
ميتوانيد از آنها براي حفاظت از اطلاعات مهم و محرمانه خود کمک بگيريد يا
حتي با استفاده از آنها فضاي خالي حافظه فلش خود را پر کنيد تا هنگام اتصال
آن به رايانههاي آلوده به ويروس، ظرفيت خالي براي ذخيره شدن ويروس روي آن
وجود نداشته باشد!
نرمافزار FileFiller با توجه به
اين کاربردها طراحي شده. اين نرمافزار که استفاده از آن کاملا رايگان است
به شما اين امکان را ميدهد تا فايلهاي دلخواه خود را به نامهاي گوناگون و
در اندازههاي موردنظرتان بهراحتي ايجاد کنيد. ايجاد فايلهاي جعلي 4
گيگابايتي در فايلسيستمهاي FAT16/32 و فايلهايي تا حجم 80 گيگابايت در
فايلسيستم NTFS و قابليت اجرا بدون نياز به نصب از امکانات اين نرمافزار
بهشمار ميروند. نسخه رايگان اين نرمافزار را با حجم کمتر از 200
کيلوبايت از نشاني زير دريافت كنيد:
قيمت:رايگان
دانلودرايگان نرم افزار با لينک مستقيم
منبع ضمیمه کلیک روزنامه جام جم
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
سلام دوستان می خواستم یه سایت بهتون معرفی کنم تا بتونید بدونه هیچ محدودیتی فایل های خودتون را آپلود کنید . کافی روی لینک زیر کلیک کنید و فایل خود را آپلود کنید.
آپلود دائمی و رایگان عکس و فایل با لینک مستقیم و بدون محدودیت زمانی
EXrozblog.comEXسلام دوستان می خواستم یه سایت بهتون معرفی کنم تا بتونید بدونه هیچ محدودیتی فایل های خودتون را آپلود کنید . کافی روی لینک زیر کلیک کنید و فایل خود را آپلود کنید.
آپلود دائمی و رایگان عکس و فایل با لینک مستقیم و بدون محدودیت زمانی
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
وقتي
با نگارشهاي پيشين فتوشاپ ميخواستيم قسمتي از يک تصوير را بدون مشخص شدن
بخش مورد نظر حذف کنيم، بايد کلي زحمت ميکشيديم، انتخاب دقيقي ميکرديم،
براي محو شدن کنارهها Feather مناسبي اعمال ميکرديم و سرانجام از بافت
کناري بخش مورد نظر کپي برميداشتيم و روي قسمت دلخواه قرار ميداديم تا
ناحيه مربوط را از تصوير حذف کنيم.
براي کساني که حوصله اين همه کار را ندارند، فتوشاپ در نگارش CS5، يک فرمان جادوگري قرارداده که براحتي ميتوان بهکمک آن قسمت آسيب ديده تصوير را ترميم يا بخشي از تصوير را حذف و بافتهاي کناري را جايگزين آن قسمت کرد. براي اين کار کافي است تصوير مورد نظر خودتان را در فتوشاپ CS5 باز کرده، سپس از صفحه کليد دکمه J را فشار دهيد تا ابزارSpot Healing Brush Tool انتخاب شود.اکنون کافي است با قلمموي جادويي خودتان روي قسمت مورد نظر کليک کنيد تا قسمت آسيب ديده ترميم شود.
EXrozblog.comEXبراي کساني که حوصله اين همه کار را ندارند، فتوشاپ در نگارش CS5، يک فرمان جادوگري قرارداده که براحتي ميتوان بهکمک آن قسمت آسيب ديده تصوير را ترميم يا بخشي از تصوير را حذف و بافتهاي کناري را جايگزين آن قسمت کرد. براي اين کار کافي است تصوير مورد نظر خودتان را در فتوشاپ CS5 باز کرده، سپس از صفحه کليد دکمه J را فشار دهيد تا ابزارSpot Healing Brush Tool انتخاب شود.اکنون کافي است با قلمموي جادويي خودتان روي قسمت مورد نظر کليک کنيد تا قسمت آسيب ديده ترميم شود.
وقتي
با نگارشهاي پيشين فتوشاپ ميخواستيم قسمتي از يک تصوير را بدون مشخص شدن
بخش مورد نظر حذف کنيم، بايد کلي زحمت ميکشيديم، انتخاب دقيقي ميکرديم،
براي محو شدن کنارهها Feather مناسبي اعمال ميکرديم و سرانجام از بافت
کناري بخش مورد نظر کپي برميداشتيم و روي قسمت دلخواه قرار ميداديم تا
ناحيه مربوط را از تصوير حذف کنيم.
براي کساني که حوصله اين همه کار را ندارند، فتوشاپ در نگارش CS5، يک فرمان جادوگري قرارداده که براحتي ميتوان بهکمک آن قسمت آسيب ديده تصوير را ترميم يا بخشي از تصوير را حذف و بافتهاي کناري را جايگزين آن قسمت کرد. براي اين کار کافي است تصوير مورد نظر خودتان را در فتوشاپ CS5 باز کرده، سپس از صفحه کليد دکمه J را فشار دهيد تا ابزارSpot Healing Brush Tool انتخاب شود.اکنون کافي است با قلمموي جادويي خودتان روي قسمت مورد نظر کليک کنيد تا قسمت آسيب ديده ترميم شود. براي تنظيم قلممو ميتوانيد پس از انتخاب اين ابزار، راستکليک کرده و با کمک گزينه Size اندازه قلممو و با گزينه Hardness مقدار سختي آنرا تنظيم کنيد. فقط دقت کنيد که اگر اندازه قلممو را خيلي زياد در نظر بگيريد نتيجه چندان خوشآيندي بهدست نخواهد آمد.اين ويژگي جالب در نگارش جديد به فرمان Fill هم افزوده شده است. براي استفاده از اين ويژگي در فرمان Fill کافي است قسمتي از تصوير که ميخواهيم حذف يا ترميم شود را انتخاب کرده (البته نيازي نيست در انتخاب دقت کنيد، فقط کافي است محدودهاي بزرگتر از آن قسمتي که ميخواهيد حذف شود را با يکي از ابزارهاي انتخاب فتوشاپ مشخص کنيد) و سپس از قسمت Edit گزينهFill يا (Shift+F5) را انتخاب کنيد تا پنجرهFill ظاهر شود.
از
پنجره باز شده بدون هيچ تغيير دکمه Ok را فشار دهيد، فقط دقت کنيد که در
اين پنجره در قسمت Use گزينه Content-Aware انتخاب شده باشد. مشاهده
ميکنيد که قسمت انتخاب شده کاملا متناسب با بافت و رنگ بخشهاي کناري آن
پر شده و اثري از قسمت مورد نظر باقي نخواهد ماند.
براي کساني که حوصله اين همه کار را ندارند، فتوشاپ در نگارش CS5، يک فرمان جادوگري قرارداده که براحتي ميتوان بهکمک آن قسمت آسيب ديده تصوير را ترميم يا بخشي از تصوير را حذف و بافتهاي کناري را جايگزين آن قسمت کرد. براي اين کار کافي است تصوير مورد نظر خودتان را در فتوشاپ CS5 باز کرده، سپس از صفحه کليد دکمه J را فشار دهيد تا ابزارSpot Healing Brush Tool انتخاب شود.اکنون کافي است با قلمموي جادويي خودتان روي قسمت مورد نظر کليک کنيد تا قسمت آسيب ديده ترميم شود. براي تنظيم قلممو ميتوانيد پس از انتخاب اين ابزار، راستکليک کرده و با کمک گزينه Size اندازه قلممو و با گزينه Hardness مقدار سختي آنرا تنظيم کنيد. فقط دقت کنيد که اگر اندازه قلممو را خيلي زياد در نظر بگيريد نتيجه چندان خوشآيندي بهدست نخواهد آمد.اين ويژگي جالب در نگارش جديد به فرمان Fill هم افزوده شده است. براي استفاده از اين ويژگي در فرمان Fill کافي است قسمتي از تصوير که ميخواهيم حذف يا ترميم شود را انتخاب کرده (البته نيازي نيست در انتخاب دقت کنيد، فقط کافي است محدودهاي بزرگتر از آن قسمتي که ميخواهيد حذف شود را با يکي از ابزارهاي انتخاب فتوشاپ مشخص کنيد) و سپس از قسمت Edit گزينهFill يا (Shift+F5) را انتخاب کنيد تا پنجرهFill ظاهر شود.
از
پنجره باز شده بدون هيچ تغيير دکمه Ok را فشار دهيد، فقط دقت کنيد که در
اين پنجره در قسمت Use گزينه Content-Aware انتخاب شده باشد. مشاهده
ميکنيد که قسمت انتخاب شده کاملا متناسب با بافت و رنگ بخشهاي کناري آن
پر شده و اثري از قسمت مورد نظر باقي نخواهد ماند. ويژگي Content-Aware از نگارش11 با فرمان EditContent-Aware Scale به مجموعه فرمانهاي فتوشاپ اضافه شده که به کمک آن امکان تغيير هوشمند ابعاد تصوير بدون تاثير روي قسمتهاي اصلي يا افراد موجود در تصوير فراهم شده است؛ يعني ميتوان با اين فرمان ابعاد تصوير را بدون اينکه تاثير مخربي روي بخشهاي اصلي يا افراد موجود در تصوير بگذارد و تناسب آنها را بههم بزند کوچک يا بزرگ كرد.
تفاوت اين فرمان با فرامين Healing Brush و Patch Tool در هوشمند بودن کامل آن و يکي کردن بافت منطقه مورد نظر با مسير بافتهاي کناري بدون نياز به مشخص کردن يک منبع (source) براي اعمال فرمان است بهصورتي که با استفاده درست از اين گزينه، فتوشاپ بهصورت خودکار با محاسبه مسير بافتهاي کناري، آنها را در قسمت مورد نظر ادامه ميدهد؛ بهطوري که در کمترين زمان ممکن اثري از بخش آسيب ديده باقي نخواهد ماند.
البته بايد دقت کنيم که اين فرمان در همه تصاوير قابل استفاده نبوده و در تصاويري که داراي بافتها و طرحهاي خيلي متفاوت باشند يا محدوده انتخاب شده خيلي بزرگ باشد، ممکن است نامناسب عمل کند. براي بهدست آوردن نتيجه مطلوب در فرمان Fill ميتوان بهجاي انتخاب کامل محدوده مورد نظر و اعمال فرمان به کل محدوده بهصورت يکجا، با ابزار مارکي مستطيلي دو يا سه انتخاب افقي نازک در محدوده مورد نظر انجام داده و فرمان را روي هر انتخاب اعمال كرد. در بيشتر موارد نيز با اعمال مقداري (Feather (Shift+F6 به کنارههاي انتخاب پس از تعيين، ميتوان نتيجه بهتري بهدست آورد.
منبع : آسان دانلود
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
قصد
داریم تا هم اکنون 7 ترفند ساده اما کاربردی در نرم افزار Word را به شما
معرفی کنیم. با بکار بستن اين ترفندها در کار خود با نرم افزار Word سرعت
بخشيد و همچنین خود را حرفه ای تر نشان دهید.
1- با فشردن کليد
Shift + F5 ميتوانيد به قسمتي از متن که بتازگي تغييري در آن ايجاد کرده
ايد برويد. فشردن مجدد اين کليدها شما را به قسمتهاي تغيير يافته قبلي متن
ميبرد.
2- اگر فرمت قسمتي از متن را تغيير داده ايد، مثلا رنگ يا
نوع فونت آن را عوض کرده ايد و حالا ميخواهيد به همان وضعيت پيش فرض Word
برگردانيد، ميتوانيد آن بخش از متن را انتخاب و کليدهاي CTRL + SPACEBAR
را فشار دهيد.
EXrozblog.comEX
قصد
داریم تا هم اکنون 7 ترفند ساده اما کاربردی در نرم افزار Word را به شما
معرفی کنیم. با بکار بستن اين ترفندها در کار خود با نرم افزار Word سرعت
بخشيد و همچنین خود را حرفه ای تر نشان دهید.
1- با فشردن کليد
Shift + F5 ميتوانيد به قسمتي از متن که بتازگي تغييري در آن ايجاد کرده
ايد برويد. فشردن مجدد اين کليدها شما را به قسمتهاي تغيير يافته قبلي متن
ميبرد.
2- اگر فرمت قسمتي از متن را تغيير داده ايد، مثلا رنگ يا
نوع فونت آن را عوض کرده ايد و حالا ميخواهيد به همان وضعيت پيش فرض Word
برگردانيد، ميتوانيد آن بخش از متن را انتخاب و کليدهاي CTRL + SPACEBAR
را فشار دهيد.
3- وقتي ميخواهيد بخشي از متن را انتخاب نمائيد،
ميتوانيد کلمه ALT را پائين نگه داريد و با ماوس DRAG کنيد. اين کار باعث
مي شود عمل انتخاب به صورت مستطيل شکل انجام شود و سرعت شما به طرز چشمگيري
افزايش يابد.
4- وقتي در حال تايپ کردن يک متن انگليسي هستيد و به
دنبال مترادف يک کلمه خاص مي گرديد، کافيست نشانگر را در کنار و يا در زير
کلمه مربوطه ببريد و کليدهاي Shift + F7 را فشار دهيد. با اين کار فهرستي
از کلمات مترادف آن کلمه خاص نمايش داده ميشود.
5- در
پنجره Print Preview شما ميتوانيد پيش از پرينت گرفتن ، پيش نمايشي از
فايل خود را ببينيد. براي انجام تغييرات در همين صفحه، کافيست روي آيکون
Magnifier کليک نمائيد تا اجازه تصحيح در متن به شما داده شود.
6- اگر
ميخواهيد همزمان دو بخش مختلف از يک Document را ببينيد، ميتوانيد فايل
مربوطه را در نرم افزار Word باز کرده، ماوس را بالاي فلش موجود در بالاي
نوار لغزان نگه داريد تا نشانگر ماوس به شکل دو خط موازي با دو فلش در بالا
و پائين آن درآيد. آنگاه کليک کرده و بدون رها کردن ماوس آن را به سمت
پائين بکشيد. حال صفحه به دو قسمت تقسيم ميشود که در هر دو بخش همان فايل
نمايش داده ميشود و همزمان ميتوانيد دو بخش مختلف فايل را ببينيد و
ويرايش کنيد.
7- فرض کنيد يک فايل طولاني داريد و پيدا کردن مطالب
برايتان دشوار، کافيست گزينه Document Map را از منوي View انتخاب کنيد تا
فهرستي از عناوين Document شما را نشان دهد. حال با کليک بر هر عنوان به آن
قسمت از فايل خود پرش ميکنيد.
منبع : آسان دانلود
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
با نگاه به نمايشگرهاي عريض، ناخودآگاه اين موضوع به ذهن ميآيد که چقدر خوب ميشد اگر رايانههاي دسکتاپ به صفحات نمايش متعدد مجهز ميشدند و اگر اين صفحات عريض در کنار هم قرار بگيرند اين پهناي حاصله تصوير چه فضاي عالي را جهت کار با نوشتهها و مدارک عکسدار، چيدن پنجرهها در کنار هم و بازکردن صفحات گسترده و مقايسه آنها با يکديگر را فراهم ميآورند. در بسياري از بازيهاي رايانهاي نيز شما قادريد در حاليكه روي نمايشگر اول به بازي ميپردازيد، اطلاعات حياتي مربوط به بازي را روي نمايشگر دوم ببينيد.
EXrozblog.comEX
با نگاه به نمايشگرهاي عريض، ناخودآگاه اين موضوع به ذهن ميآيد که چقدر خوب ميشد اگر رايانههاي دسکتاپ به صفحات نمايش متعدد مجهز ميشدند و اگر اين صفحات عريض در کنار هم قرار بگيرند اين پهناي حاصله تصوير چه فضاي عالي را جهت کار با نوشتهها و مدارک عکسدار، چيدن پنجرهها در کنار هم و بازکردن صفحات گسترده و مقايسه آنها با يکديگر را فراهم ميآورند. در بسياري از بازيهاي رايانهاي نيز شما قادريد در حاليكه روي نمايشگر اول به بازي ميپردازيد، اطلاعات حياتي مربوط به بازي را روي نمايشگر دوم ببينيد.
1- نصب کارت گرافيک روي صفحه نمايش
براي استفاده از 2 صفحه نمايش، هر دو بايد بهصورت فيزيکي به رايانه متصل باشند. راحتترين راه بهکاربردن و نصب يک کارت گرافيک است که داراي 2 درگاه اتصال نمايشگر باشد.
امروزه اکثر کارتهاي گرافيکي داراي 2 درگاه اتصال DVI يا يک DVI و VGA يا هر دوي آنها بهاضافه HDMI هستند. براي نصب کارت، درگاه x16 PCIe را روي مادربورد پيدا کنيد و كارت گرافيكي را در آن جا بزنيد. سپس هر دو صفحه نمايش خود را به اتصالات ويدئوي رايانه يا کارت گرافيک و کابل برق را نيز به برق متصل کنيد. رايانه را روشن و بوت کنيد.
2- گردانندههاي(درايورها) کارت گرافيک را نصب کنيد.
3 – هنگامي که نمايشگر دوم را نصب کرديد، بايد آن را به سيستم عامل خود بشناسانيد. در ويندوز ويستا روي دسکتاپ کليک راست کرده و به مسير زير برويد:
Display SettingPersonalize appearance and Sound
داخل پنجره 2 تصوير نمايشگر ميبينيد: يکي بزرگ مشخص شده با عدد 1 و دومي کوچک با عدد 2. روي نمايشگر دومي کوچک تيره راست کليک کرده و Attached را انتخاب کنيد تا فعالش کنيد. حالا گزينه زير را تيک بزنيد:
Extend my windows desktop onto this monitor
منبع : آسان دانلود
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
IPv6 در برابر IPv4
اشاره :
با توجه به رشد روزافزون استفاده از شبکههاي کامپيوتري، بر آن شديم تا يکي از اساسيترين مباحث پايهاي شبکههاي کامپيوتري را مورد تجزيه و تحليل قرار دهيم.
طي 4 يا 5 مقاله آينده که اولين قسمت آن را در ادامه ميخوانيد، درباره نسخههاي 4 و 6 آيپي آدرس يعني IPv4 و IPv6 صحبت خواهيم کرد. داشتن اطلاعاتي از شبکههاي کامپيوتري و مفاهيم آن، در درک مطالب به خواننده کمک خواهد کرد.
EXrozblog.comEXIPv6 در برابر IPv4
اشاره :
با توجه به رشد روزافزون استفاده از شبکههاي کامپيوتري، بر آن شديم تا يکي از اساسيترين مباحث پايهاي شبکههاي کامپيوتري را مورد تجزيه و تحليل قرار دهيم.
طي 4 يا 5 مقاله آينده که اولين قسمت آن را در ادامه ميخوانيد، درباره نسخههاي 4 و 6 آيپي آدرس يعني IPv4 و IPv6 صحبت خواهيم کرد. داشتن اطلاعاتي از شبکههاي کامپيوتري و مفاهيم آن، در درک مطالب به خواننده کمک خواهد کرد.
مقدمه
به طور مسلم بين جامعه اطلاعاتي و کامپيوتر ارتباطي مستقيم برقرار است. طوري که ميتوان مقولهاي مستقل با نام computer and communication) C&C) را مطرح کرد. همگي ما به اين مرحله رسيدهايم که فعاليتهاي تجاري، اقتصادي، مخابراتي و خلاصه انواع مديريتها را از راه دور با کامپيوتر انجام دهيم. به همين منظور نيازمند برقراري ارتباط بين کامپيوترها توسط شبکههاي کامپيوتري هستيم.
شبکههاي ارتباطي مفهومي وسيع دارند. شبکه براي اهداف کلاني مانند بنگاههاي اقتصادي، تجارت الکترونيک، بانکداري الکترونيک به کار ميرود و براي برقراري ارتباط بين کامپيوترها و ايجاد شبکه، پروتکلها و استانداردهايي خاص وجود دارد. يکي از اين پروتکلها، پروتکل اينترنت (Inteet Protocol) است. همانطور که ميدانيد، اطلاعات ارسالي بين کامپيوترها و مهمتر از آن بين شبکهها براساس پروتکل IP صورت ميپذيرد. اين پروتکل وظيفه مسيريابي و آدرسدهي، تحويل بسته (Packet) به مقصد، مرتبسازي آنها و... را به عهده دارد.
در هر بسته اطلاعاتي يک آدرس فرستنده و يک آدرس گيرنده است. اين آدرس همان آيپي آدرس فرستنده و آيپي آدرس گيرنده است. در نتيجه هر کامپيوتر يا دستگاه موجود در شبکه که به عنوان Host شناخته ميشود، بايد از يک آدرس منحصر به فرد تحت عنوان IP Address برخوردار باشد.
انواع آيپي آدرس
آيپي آدرس در دو نسخه چهار (IPv4) و نسخه شش (IPv6) طراحي و ارايه شده است.
قبل از پرداختن به بحث آيپي آدرس نسخه 6 يا به عبارت ديگر IPv6، براي درک بهتر مطلب، IPv4 را مرور کلي ميکنيم و بعد به تفاوتهاي بين آنها و علل پيدايش IPv6 ميپردازيم.
همانطور که ميدانيد، آيپي آدرس نسخه چهار عددي 32 بيتي است که هر بيت آن از 0 يا 1 تشکيل شده و براي سهولت در خواندن و نوشتن، هر 8 بيت با يک نقطه
(Dot) جدا ميشود. اما باز هم براي راحتي کار، بنا بر قرارداد هر 8 بيت را از حالت باينري به حالت دسيمال مينويسيم که قابل فهمتر باشد. بنابراين در اصل آيپي آدرس به شکل زير است:
11000000101010001100100110100100101
که پس از جداسازي، تبديل به شکل زير ميشود:
11000000.10101000.11001001.10100101
و در انتها به صورت دسيمال 192.168.201.165 نوشته ميشود. به همين علت به آنDotted decimal notation ميگويند.
نوشتن آيپي آدرس به صورت Dotted decimal (دسيمال نقطهاي) قواعدي دارد که شرح آن در حوصله اين مقاله نيست اما براي درک بهتر مقاله، مختصري در مورد آن در کنار مطالب IPv6 صحبت خواهيم کرد.
نحوه نمايش آيپي آدرس در نسخه 6 (IPv6)
يکي از مشکلات نسخه چهار، تعداد کم آيپي آدرس است. مقدار هر يک از اين چهار بخش که با نقطه از هم جدا شدهاند، بين صفر و 223 است که با اين ترتيب حدود چهار ميليارد آيپي آدرس قابل استفاده در اين نسخه وجود دارد. به سادگي ميتوان در يک نظر تفاوت بين IPv6 و IPv4 را تشخيص داد. يک آدرس IPv6 از 128 بيت براي آدرسدهي استفاده ميکند که با اين ترتيب حدود 2 به توان 128 آدرس
(عددي 39 رقمي) خواهيم داشت و به نظر نميرسد با اين مقدار آدرس تا چند دهه آينده دچار کمبود آيپي آدرس شويم.
حال براي درک آيپي آدرس نسخه 6، هر 16 بيت را به صورت شانزدهتايي يا همان هگزادسيمال مينويسيم و با علامت کولن (:) آنها را از هم جدا ميکنيم. شکل 1 ساختار کلي يک آيپي آدرس نسخه 6 را نشان ميدهد.
شکل 1: ساختار کلّي و بخشهاي آيپي آدرس نسخه 6
به اين نوع نوشتن آيپي آدرس در اصطلاح Colon-Hexadecimal Notation ميگويند. براي نمايش سادهتر IPv6 ميتوان قسمتهايي از آن را که تماماً صفر است، فقط با يک صفر نمايش داد و يا تمام صفرها را به همراه کولن بعد از آن حذف کرد و همچنين اگر قبل از عددي هر تعداد صفر باشد، ميتوان صفرها را حذف کرد (اين حالت فقط در بخشهاي 16 بيتي صدق ميکند، نه در کل آيپي آدرس).
شکل 2 مراحل سادهنويسي IPV6 و نيز حذف صفرها را نمايش ميدهد.
شکل 2: فشردهسازي صفرها در IPv6
براي مثال آدرسff05::2 در حقيقت FF05:0000:0000:0000:0000:0000:0000:0002
است که صفرهاي اضافه آن حذف شدهاند. براي اتصال به يک IPv6 با استفاده از پروتکل Http در يک مرورگر وب مانند اينترنت اکسپلورر، بايد آيپي آدرس مقصد را داخل علامت [] قرار دهيم. زيرا علامت : (کولن) در تمامي مرورگرها به معني شماره پورت است.
نکته1: به IPv6، آيپي نسل آينده يا IPNG هم ميگويند.
نکته2: آيپي آدرس نسخه 6 نميتواند با :: شروع شود.
نکته3: در هر قسمت 16 بيتي ميتوان حداکثر از عدد DDDD و حداقل از 0000 استفاده کرد.
نکته4: يک آدرس نسخه 6 نميتواند به شکل :: باشد.
پيشوندها در IPv6
همانطور که ميدانيد آيپي آدرس نسخه 4 از دو قسمت تشکيل ميشود:
• قسمت ثابت که NetID يا SubnetID نيز گفته ميشود. اين بخش نشاندهنده تعداد بيتهاي اختصاص داده شده به آدرس شبکه است و براي تمام کامپيوترهاي شبکه يکسان است و به CIDR Notation يا Slash Notation نيز معروف است.
• قسمت متغير که به HostID معروف است. اين بخش در کامپيوترهاي شبکه متغير است.
حال براي تفکيک اين دو قسمت از يک عدد 32 بيتي به نام Subnet Mask استفاده ميشود. در IPv6 چيزي به نام Subnet Mask وجود ندارد اما به جاي آن
Prefix (پيشوند) وجود دارد. پيشوند مشخصکننده تعداد بيتهاي ثابت در IPV6 است.
به طور مثال آيپي آدرس 2001::3 با پيشوند 64 بيت به صورت 2001::3/64 نوشته ميشود، مفهوم اين است که 64 بيت از سمت چپ ثابت و نشاندهنده آدرس شبکه (SubnetID) است و مابقي ميتواند براي کامپيوترهاي داخل شبکه تغيير کند.
نکته: ميتوان براي هر کامپيوتر چندين SubnetID تعريف کرد که به اين تکنيک Multinetting ميگويند.
نکته: اگر پيشوند آيپي آدرسي مشخص نشود، به طور پيشفرض 64 بيت در نظر گرفته ميشود (شکل 3).
شکل 3: پيشوند به جاي Subnet Mask در IPv6
انواع آدرسدهي در IPv6
همانطور که در شکل 4 ميبينيد، در IPv6 سه نوع آدرسدهي به نامهاي
Unicast، Multicast و Anycast وجود دارد که در ادامه به توضيح هر يک ميپردازيم.
شکل 4: ساختار آدرسدهي در IPv6
آدرسهاي unicast
اين آدرسها مشخصکننده تنها يک اينترفيس (interface) در شبکه هستند و بستهاي که به مقصد آدرس unicast فرستاده ميشود، تنها به دست يک اينترفيس که با اين نوع آدرس مشخص شده ميرسد. در واقع اين نوع آدرسها همانند آدرسهاي unicast در IPv4 هستند. البته تکنيکي وجود دارد که براساس آن ميتوان يک آيپي آدرس نسخه 6 و از نوع unicast را به چندين اينترفيس يا کلاينت و يا سرور اختصاص داد. معمولاٌ از اين تکنيک به منظور موازنه کاري يا همان Load Balancing در سرورهاي پرکاربرد و مهم مثل ميل سرور استفاده ميشود.
همانطور که در شکل 4 نيز نشان داده شده است، اين نوع آدرسدهي خود چند نوع دارد که در ادامه به آنها اشاره ميشود.
آدرسهاي Global Unicast
اين آدرسها قابليت مسيردهي در اينترنت را دارند و به عنوان يک لينک معتبر در اينترنت شناخته ميشوند. به اين نوع آدرسها Aggregatable Address نيز ميگويند. ساختار و بخشهاي مختلف اين نوع آدرس را در شکل 5 مشاهده ميکنيد.
شکل 5: ساختار و قسمتهاي مختلف آدرسهاي Global Unicast
اين ساختار از بخشهاي زير تشکيل شده است:
Format Prefix) FP): سه بيت بوده و تعيينکننده نوع آيپي آدرس است. به عنوان مثال fp در آدرسهاي Global unicast معادل001 است.
top Level Aggregate IDentifier) tLA-ID): اين قسمت توسط سازمان بينالمللي تخصيص آدرسهاي اينترنتي IANA اختصاص داده ميشود. با اطلاع از اين قسمت ميتوانيم از محل جغرافيايي يک آيپي آدرس مطلع شويم.
Reserve) Res): اين شناسه 8 بيتي در واقع فضاي کمکي براي tLA-ID و NLA-ID است. به اين مفهوم که اگر در آينده tLA-ID و يا NLA-ID با کمبود فضا مواجه شدند، از اين فضاي کمکي برداشته و به خود اضافه کنند.
Next Level Aggregate Identifier) NLA-ID): شناسه 24 بيتي براي حوزههاي کوچکتر از tLA است.
Site Level Aggregate IDentifier) SLA-ID): از اين قسمت براي مشخص کردن حوزههاي کوچکتر از سطح NLA استفاده ميشود. به عنوان مثال براي مشخص کردن شرکتها و سازمانهاي دولتي در داخل يک کشور از اين قسمت استفاده ميشود.
Interface Identifier) Interface ID): از اين شناسه براي مشخص کردن آدرس منحصر به فرد هر اينترفيس شبکه استفاده ميشود. فضاي اختصاص داده شده به اين قسمت ثابت بوده و 64 بيت است.
آدرسهاي Link-Local unicast
اين نوع آدرسها معادل آدرسهاي APIPA در IPV4 هستند و به صورت خودکار پيکربندي ميشوند. اين آدرسها که در غياب DHCP Server ايجاد ميشوند، در IPv4 برابر 169.254.0.0/16 و در IPv6 معادل fe80::/64 هستند. به بياني ديگر اگر در هنگام تنظيم آيپي آدرس، در کادر محاورهاي Properties کارت شبکه گزينه
Obtain IPV6 address Automatically را انتخاب کنيم، سيستم عامل به طور خودکار براساس تلفيقي از MAC Address مربوط به کارت شبکه با آدرسlink-local، يک آدرس IPv6 به کارت شبکه اختصاص ميدهد. شکل 6 ساختار اين آدرسها را نشان ميدهد.
شکل 6: ساختار آدرسهاي Link-Local
اين آدرسها داراي 10 بيت اوليه با عدد 1111111010 و به دنبال آن 54 بيت فقط صفر هستند. پس در نتيجه 64 بيت اوّل ثابت و 64 بيت دوم براساس MAC Address تغيير ميکند.
آدرسهاي Site-Local Unicast
اين نوع آدرسها در واقع از نوع آدرسهاي Private هستند که در اينترنت غير معتبرند و قابليت مسيردهي در اينترنت را ندارند (به اصطلاح Valid نيستند). اين آدرسها همانند آدرسهاي Private در IPv4 هستند. آدرسهاي Site-Local را به نام
Unique Local نيز ميشناسند.
همانطور که در شکل 7 مشاهده ميکنيد، اين آدرسها با 16 بيت ثابت (fec0) شروع ميشوند و به دنبال آن 32 بيت صفر و سپس 16 بيت مربوط به SubnetID است که معمولاً آن را هم صفر در نظر ميگيرند. 64 بيت پاياني اين نوع آدرسها همان interfaceID يا HostID است که براي هر کامپيوتر منحصر به فرد است.
شکل 7: ساختار آدرسهاي Site-Local
آدرسهاي Special Unicast
آدرسهاي Special به دو دسته Unspecified و LoopBack تقسيم ميشوند. آدرسهاي Unspecified معمولاً به صورت 0:0:0:0:0:0:0:0 يا به طور خلاصه :: نمايش داده ميشوند (به مفهوم عدم حضور آيپي آدرس). يعني اگر هيچ آيپي آدرسي به کارت شبکه اختصاص داده نشود، اين نوع آيپي آدرس به کارت شبکه اختصاص مييابد. اين نوع آدرس در IPv4 معادل 0.0.0.0 است.
نکته: هيچگاه از آدرس Special Unicast به عنوان آدرس فرستنده يا گيرنده استفاده نخواهد شد.
اما آدرسهاي Loopback براي آزمايش کارکرد داخلي TCP/IP مورد استفاده قرار ميگيرند و نبايد به عنوان يک آدرس مشخص براي اينترفيس تعيين شود. اين آدرس به صورت 0:0:0:0:0:0:0:1 و يا در حالت خلاصه به صورت ::1 نوشته ميشود که معادل آدرس 127.0.0.1 در IPv4 است.
آدرسهاي NSAP:
آدرسهاي (NSAP (Network Service Access Point معمولاً در شبکههايي که از مدل OSI استفاده ميکنند، کاربرد دارد. لازم به ذکر است که شبکه اوليه ARPANET که توسط وزارت دفاع آمريکا ايجاد شده بود، به جاي استفاده از مدل چهار لايه TCP/IP از مدل هفت لايه OSI پيروي ميکرد. در اين شبکه براي آدرسدهي قطعات و دستگاهها، از نوع آدرسدهي تحت عنوان NSAP استفاده ميشد. اين نوع آدرسدهي امروزه فقط براي شبکههاي داخلي مورد استفاده قرار ميگيرد و در شبکههاي عمومي که قصد مسيردهي در اينترنت را دارند کار برد ندارد، زيرا اينترنت براساس TCP/IP است و با NSAP سازگاري ندارد. امروزه بيشترين کاربرد NSAP در روترها و براساس پروتکل مسيردهي ISIS است. اين آدرسها معمولاً به عنوان آدرسهاي Anycast به روترها اختصاص داده ميشوند.
فرض کنيد يک آدرس NSAP به صورت زير داريم:
49000000C04fC32B4601 $
• ساختار اين آدرس با شمارهگذاري ارقام از صفر و از سمت چپ به شرح زير است:
• علامت $ مشخص کننده اين است که آدرس بايد به صورت هگزادسيمال نوشته شود.
• دو رقم اول (که در اين جا 49 است) يعني رقمهايي که در مکان صفر و يک قرار دارند، مشخص کننده نوع آدرس هستند. به طور مثال عددهاي 49 يا 48 به معني محلي بودن آدرس است.
• رقمهاي دوم تا پنجم مشخص کننده subnet هستند که در اصطلاح به
Area Number معروفند.
• رقمهاي 6 تا 17 مختص به Mac Address هستند.
• دو رقم آخر (رقمهاي 18 و 19 ( مشخص کننده نوع دستگاه هستند. به عنوان
مثال00 به معني روتر و 01 به معني سوييچ لايه 3 و 02 به معني فايروال است. شکل 8 ساختار کلي اين نوع آدرس را نشان ميدهد.
شکل 8: ساختار کلي آدرسهاي NSAP
آدرسهاي IPX
آدرسهاي (IPX (Inteetwork Packet Exchange مخصوص شبکههاي
Novel Netware است و امروزه استفاده چنداني ندارد، زيرا شبکههاي ناول از پروتکل TCP/IP نيز پشتيباني ميکنند.
آدرسهاي Multicast
آدرسهاي Multicast قادر به ارسال بستههاي اطلاعاتي به بيش از يک کامپيوتر در شبکه هستند. در واقع ميتوان اينگونه بيان کرد که اين آدرسها يک ارتباط يک به چند را فراهم ميکنند. اين نوع آدرسها با تفاوت اندکي همانند آدرسهاي Multicast در IPv4 بوده و در واقع جايگزيني براي آدرسهاي Broadcast هستند. همانطور که ميدانيد در Broadcast مقصد وآيپي آدرس، تمامي Hostهاي داخل شبکه است اما در Multicast منظور فقط Hostهاي مورد نظر است.
نکته: آدرسهاي IPv6 Multicast را با نام one to many addresses نيز ميشناسند.
همانطور که در شکل 9 ملاحظه ميکنيد، اين نوع آدرسها با 8 بيت 1 در (FP) شروع ميشوند که معادل FF در مبناي 16 است و به دنبال آن از 4 بيت براي فيلد Flag و 4 بيت براي فيلد scope و 112 بيت براي فيلد GroupID تشکيل شده است.
شکل 9: ساختار کلي آدرسهاي Multicast در IPv6
در ادامه به توضيح مختصر هر يک از اين فيلدها ميپردازيم:
flags: اين فيلد برخي از تنظيمات مربوط به آيپي را در خود نگه ميدارد و تا کنون تنها Flag تعريف شده پرچم (T) Transient است. براي تنظيم اين پرچم از کمارزشترين بيت اين بخش استفاده ميشود. اگر بيت مربوطه صفر باشد، نشاندهنده اين است که آدرس Multicast دايمي بوده و توسط IANA اختصاص داده شده است و اگر اين پرچم يک باشد، يعني آدرس مذکور موقتي است. براي مشاهده آدرسهاي دايمي IPv6 اختصاص داده شده تا کنون توسط IANA، ميتوانيد به آدرس اينترنتي زير مراجعه کنيد:
www.iana.org/assinments/IPv6-multicast-address
scope: اين فيلد ناحيهاي را که آيپي مذکور بايد تحت پوشش قرار دهد، مشخص ميکند.
روترها با استفاده از پروتکلهاي مسيريابي خود و اطلاعاتي که از اين قسمت به دست ميآورند، تشخيص ميدهند که آيا بسته Multicast را به بيرون و به شبکه مجاور انتقال دهند يا خير.
جدول 1 فهرستي از ناحيهها و مقادير اختصاص داده شده در اين فيلد را نشان ميدهد.
جدول 1
group field: اين بخش مشخص کننده گروه Multicast است و براي هر ناحيه منحصر به فرد است. اين شناسه (group ID field) با شناسه ناحيه (scope field) مرتبط است، اما آدرسهايي که دايمي هستند، شناسه گروهشان با شناسه ناحيهشان مرتبط نخواهد بود. برخي از آدرسهاي Multicast به صورت رزرو شده هستند و به جايي اختصاص داده نميشوند. از اين قبيل آدرسها ميتوان به FF01:: تا FF0F:: اشاره کرد.
تبديل آدرسهاي IPv6 Multicast به آدرسهاي Etheet
هنگامي که يک پکت به آدرس multicast فرستاده ميشود Mac Address مقصد به صورت (33-33-mm-mm-mm-mm) تنظيم ميشود که در آن mm-mm-mm-mm نشان دهنده 32 بيت انتهاي آدرس multicast ميباشد. براي آن که کارت شبکههاي موجود در يک شبکه بتوانند بستههاي multicast را دريافت کنند، ميتوان
Mac address مورد نظر را در Mac table مربوط به کارت شبکه ذخيره نمود.
هنگامي که يک پکت توسط کارت شبکه دريافت شود، در صورت يکي بودن
Mac address مقصد و Mac Address موجود در جدول اين بسته به لايههاي بالاتر ارسال خواهد شد.
به عنوان مثال يک Host با آدرس فيزيکي 00-AA-00-3f-2A-1C که داراي آدرس
IPv6 link-local به صورت
Fe80:: 2AA:FF:Fe3F:2A1C است، آدرسهاي زير را در Mac Table خود ذخيره ميکند.
• آدرس 33-33-FF-3F-2A-1C که منطبق به آدرس
Multicast Solicited Node Address يا همان ff02:: 1:ff3f:2A1c ميباشد.
• آدرس33-33-00-00-00-01 که معادل با آدرس تمامي hostهادر شبکه ميباشد (يعني همان آدرس ff02::1).
• آدرسهاي Multicast ديگر نيز بسته به مورد خود در جدول اضافه يا کم ميشوند.
آدرسهاي Anycast
در حال حاضر آدرسهاي Anycast به عنوان آدرس مقصد برروي routerها تعيين ميشوند. آدرسهاي anycast از روي آدرسهاي unicast بدست ميآيند و محدوده کاري آنها بستگي به محدوده کاري Address unicastهاي مرجع دارند.
نکته1: آدرس هاي IPv6 anycast را با نام one to one of many address هم ميشناسند.
نکته2: تمامي routerهاي داخل يک شبکه داراي آدرسهاي anycast يکساني هستند.
براي ساختن يک آدرس Anycast و اختصاص دادن آن به يک router بايد ابتدا بخش NetID مربوط به IPv6 Address شبکه را ثابت و قسمت SubnetID را صفر قرار دهيم. در واقع ميتوان گفت که براي ساخت چنين آدرسي نياز به داشتن IP Prefix شبکه داريم . به طور مثال براي شبکه2001:4188:1:1::/64 آدرس Anycast برابر با 2001:1:1:0:0:0:0 يا در حالت فشرده 2001:4188:1:1:: خواهد بود . حال اگر بستهاي به آدرس Anycast ارسال شود ، به دست نزديکترين آدرس Anycastاي که روي نزديکترين router ، تنظيم شده است ميرسد.
اين عمل با استفاده از ساختارهاي مسيريابي آدرس هاي
Anycast و Routing Metric هاي مسيريابي اتفاق ميافتد.
زماني که يک پکت با آدرس Anycast ارسال شود بعد از اين که به دست اولين و نزديکترين دستگاه برسد، ديگر به دنبال دستگاههاي ديگر نميگردد و مسيريابي به اتمام ميرسد.
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی GsmAria ، شایعات در رابطه با گوشی ویندوزفون نسل آینده نوكیا كه Lumia 900 نامیده می شود همچنان ادامه دارد اما تاكنون بطور رسمی اطلاعات دقیقی از آن ارائه نشده است. ظاهرا یكی از شركای مایكروسافت كه از معرفی این گوشی خیلی هیجان زده است تصمیم گرفت همزمان با سال نو یك كارت تبریك مخصوص ارسال نماید كه این گوشی با عنوان نوكیا Ace در آن معرفی شده است.
این گوشی هوشمند دارای دوربین ثانویه در بالای گوشه چپ قاب جلو و لوگوی AT&T در بالای گوشه راست قاب جلو است.
اطلاعات بیشتری از نوكیا Lumia 900 در این كارت تبریك ارائه نشده است اگرچه در آن ذكر شده است كه نوكیا Lumia 900 یكی از سه گوشی هوشمند با قابلیت LTE است كه سال آینده توسط AT&T عرضه می شود.
دو گوشی دیگری كه اخیرا معرفی شده اند شامل اچ تی سی Radiant و سامسونگ Mandel می باشند. Lumia 900 دومین گوشی ویندوزفون معرفی شده توسط نوكیا در ایالات متحده است كه پس از نوكیا Lumia 710 اواسط ژانویه در T-Mobile امریكا عرضه می شود. آخرین خبرها حاكی از این است كه نوكیا Lumia 900 احتمالا در نمایشگاه CES 2012 كه اوایل سال میلادی جدید برگزار می شود معرفی خواهد شد. نوكیا Lumia 900 همچنین نخستین گوشی با ویندوزفون Tango می باشد.
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
تایید اندروید توسط پنتاگون برای استفاده در وزارت دفاع آمریکا
تا به حال صحبت های زیادی در خصوص امنیت موبایل کرده ایم و همیشه از نقاط ضعف آنها و شیوه استفاده امن گفته ایم. لیست موبایل های ناامن اندرویدی سال ۲۰۱۱ را منتشر کرده ایم و به انتشار مصاحبه با هکر ابزارها و موبایل های اپل پرداخته ایم. اما چرا در کنار همه این داستانها از تلفن های امن و مطمئن صحبت نکنیم؟ فکر می کنید کدام اسمارت فون مورد تایید پنتاگون و وزارت دفاع آمریکا باشد؟
احتمالا تا به حال زیاد شنیده باشید که امن ترین موبایلی که رسما توسط پنتاگون تایید شده و توسط روسای جمهور و مقامات امنیتی آمریکا مورد استفاده قرار می گیرد محصولات بلک بری هستند. حال پنتاگون نسخه ای از اندروید را که بر روی سخت افزار دل اجرا می شود، برای استفاده رسمی در وزارت دفاع (در کنار بلک بری) مورد تایید قرار داده است.
تا به حال صحبت های زیادی در خصوص امنیت موبایل کرده ایم و همیشه از نقاط ضعف آنها و شیوه استفاده امن گفته ایم. لیست موبایل های ناامن اندرویدی سال ۲۰۱۱ را منتشر کرده ایم و به انتشار مصاحبه با هکر ابزارها و موبایل های اپل پرداخته ایم. اما چرا در کنار همه این داستانها از تلفن های امن و مطمئن صحبت نکنیم؟ فکر می کنید کدام اسمارت فون مورد تایید پنتاگون و وزارت دفاع آمریکا باشد؟
احتمالا تا به حال زیاد شنیده باشید که امن ترین موبایلی که رسما توسط پنتاگون تایید شده و توسط روسای جمهور و مقامات امنیتی آمریکا مورد استفاده قرار می گیرد محصولات بلک بری هستند. حال پنتاگون نسخه ای از اندروید را که بر روی سخت افزار دل اجرا می شود، برای استفاده رسمی در وزارت دفاع (در کنار بلک بری) مورد تایید قرار داده است.
البته این بدین معنی نیست که کارکنان وزارت دفاع می توانند از هر تلفن اندرویدی که بخواهند استفاده کنند. پنتاگون تنها موبایل های دل که اندروید نسخه ۲.۲ روی آنها نصب شده باشد را تایید نموده است. نکته جالب اینجا است که شرکت دل به تازگی تولید تلفن های دل استریک با اندروید ۲.۲ را متوقف کرده است. اما با توجه به این اعلام نظر پنتاگون، تلفن Dell Venue را با اندروید ۲.۲ برای استفاده کارکنان وزارت دفاع عرضه نموده است.
چرا وزارت دفاع اندروید را انتخاب کرد؟
دلیل این امر ساده است: متن باز بودن این پلتفرم. سایت استارز اند استریپس در گزارشی می گوید: « اندروید که توسط گوگل و شرکت های دیگر توسعه یافته، برنامه ای متن باز است که می تواند به سادگی برای کارهای مختلف پیکربندی شود. برای مثال بخش فنی وزارت دفاع به سادگی می تواند برنامه های امنیتی لازم را تولید و بر روی آن نصب کند.»
ارتش هم قبلا آزمایش های گسترده ای را بر روی نمونه اولیه ای از نوعی ابزار موبایل مانند انجام داده که قرار بود استفاده چندگانه ای داشته باشد. این ابزارها می توانست تاکتیک های نظامی را هم تغییر دهد.
این سایت می گوید تنها دلیل تایید نشدن iOS هم این بوده که اپل زیادی سفت و سخت به سیستم عاملش چسبیده و کنترل بسیار زیادی بر روی این پلتفرم دارد.
چرا تشکیلات دولتی نمی توانند از iOS استفاده کنند؟
استفاده از آیفون اپل یا سیستم عامل iOS به صورت رسمی توسط دولت ها کاری پرخطر و ریسک پذیر است. به خصوص وقتی قرار باشد توسط دولتهای غیر آمریکایی به صورت رسمی مورد استفاده قرار گیرد. چندی قبل مشخص شد که اپل از طریق چیپست جی پی اس داخلی اش حرکات شما را پیگیری و ثبت می کند. مثلا هنگامی که رئیس مجلس انگلیس از آی پد استفاده می کند، هر چیزی که وی بخواهد روی آی پد بریزد باید از آی تیونز استفاده کند که احتمالا آنها را روی سرورهای اپل قرار می دهد. اگر وی از آی کلود استفاده کند، آنگاه هر اطلاعاتی که بر روی اکانت کلودش نگهداری کند، در اختیار شرکت اپل خواهد بود. خب، این موضوع به صورت بالقوه برای نهادهای دولتی یک خطر امنیتی است که اپل از هر کار و عمل آنها آگاهی داشته و به نسخه ای از فایل های شان دسترسی داشته باشد.
از دیگر سو، اندروید هیچ چیزی شبیه آی تیونز ندارد که داده های شما را پیگیری کرده و اطلاعات مربوط به آنها را ثبت نماید. همچنین از آنجایی که اندروید باز متن است، می تواند بسیار امن تر باشد و افراد متخصص و خبره می توانند خط به خط کدهای آن را کنترل کنند تا هرگونه حفره و باگ امنیتی ممکن را یافته و به سرعت آن را رفع کنند. در صورتی که انجام چنین کاری در آی پد یا آیفون کاملا غیرممکن است.
اما به گمانم همین باز متن بودن و امکان هرگونه دستکاری، می تواند خود خطری بالقوه برای کاربران تازه کار باشد که بارها در نگهبان به آن اشاره کردیم. پس باز هم در استفاده از موبایل های تان نکات امنیتی را فراموش نکرده و با دقت و هوشیاری عمل کنید.
تفاوتی ندارد که اسمارت فون شما از چه سیستم عاملی بهره می برد، اولین خط دفاعی در مقابل بدافزارها خود شما و حس ششم تان هستید.
تا به حال صحبت های زیادی در خصوص امنیت موبایل کرده ایم و همیشه از نقاط ضعف آنها و شیوه استفاده امن گفته ایم. لیست موبایل های ناامن اندرویدی سال ۲۰۱۱ را منتشر کرده ایم و به انتشار مصاحبه با هکر ابزارها و موبایل های اپل پرداخته ایم. اما چرا در کنار همه این داستانها از تلفن های امن و مطمئن صحبت نکنیم؟ فکر می کنید کدام اسمارت فون مورد تایید پنتاگون و وزارت دفاع آمریکا باشد؟
احتمالا تا به حال زیاد شنیده باشید که امن ترین موبایلی که رسما توسط پنتاگون تایید شده و توسط روسای جمهور و مقامات امنیتی آمریکا مورد استفاده قرار می گیرد محصولات بلک بری هستند. حال پنتاگون نسخه ای از اندروید را که بر روی سخت افزار دل اجرا می شود، برای استفاده رسمی در وزارت دفاع (در کنار بلک بری) مورد تایید قرار داده است.
EXrozblog.comEXتایید اندروید توسط پنتاگون برای استفاده در وزارت دفاع آمریکا
تا به حال صحبت های زیادی در خصوص امنیت موبایل کرده ایم و همیشه از نقاط ضعف آنها و شیوه استفاده امن گفته ایم. لیست موبایل های ناامن اندرویدی سال ۲۰۱۱ را منتشر کرده ایم و به انتشار مصاحبه با هکر ابزارها و موبایل های اپل پرداخته ایم. اما چرا در کنار همه این داستانها از تلفن های امن و مطمئن صحبت نکنیم؟ فکر می کنید کدام اسمارت فون مورد تایید پنتاگون و وزارت دفاع آمریکا باشد؟
احتمالا تا به حال زیاد شنیده باشید که امن ترین موبایلی که رسما توسط پنتاگون تایید شده و توسط روسای جمهور و مقامات امنیتی آمریکا مورد استفاده قرار می گیرد محصولات بلک بری هستند. حال پنتاگون نسخه ای از اندروید را که بر روی سخت افزار دل اجرا می شود، برای استفاده رسمی در وزارت دفاع (در کنار بلک بری) مورد تایید قرار داده است.
البته این بدین معنی نیست که کارکنان وزارت دفاع می توانند از هر تلفن اندرویدی که بخواهند استفاده کنند. پنتاگون تنها موبایل های دل که اندروید نسخه ۲.۲ روی آنها نصب شده باشد را تایید نموده است. نکته جالب اینجا است که شرکت دل به تازگی تولید تلفن های دل استریک با اندروید ۲.۲ را متوقف کرده است. اما با توجه به این اعلام نظر پنتاگون، تلفن Dell Venue را با اندروید ۲.۲ برای استفاده کارکنان وزارت دفاع عرضه نموده است.
چرا وزارت دفاع اندروید را انتخاب کرد؟
دلیل این امر ساده است: متن باز بودن این پلتفرم. سایت استارز اند استریپس در گزارشی می گوید: « اندروید که توسط گوگل و شرکت های دیگر توسعه یافته، برنامه ای متن باز است که می تواند به سادگی برای کارهای مختلف پیکربندی شود. برای مثال بخش فنی وزارت دفاع به سادگی می تواند برنامه های امنیتی لازم را تولید و بر روی آن نصب کند.»
ارتش هم قبلا آزمایش های گسترده ای را بر روی نمونه اولیه ای از نوعی ابزار موبایل مانند انجام داده که قرار بود استفاده چندگانه ای داشته باشد. این ابزارها می توانست تاکتیک های نظامی را هم تغییر دهد.
این سایت می گوید تنها دلیل تایید نشدن iOS هم این بوده که اپل زیادی سفت و سخت به سیستم عاملش چسبیده و کنترل بسیار زیادی بر روی این پلتفرم دارد.
چرا تشکیلات دولتی نمی توانند از iOS استفاده کنند؟
استفاده از آیفون اپل یا سیستم عامل iOS به صورت رسمی توسط دولت ها کاری پرخطر و ریسک پذیر است. به خصوص وقتی قرار باشد توسط دولتهای غیر آمریکایی به صورت رسمی مورد استفاده قرار گیرد. چندی قبل مشخص شد که اپل از طریق چیپست جی پی اس داخلی اش حرکات شما را پیگیری و ثبت می کند. مثلا هنگامی که رئیس مجلس انگلیس از آی پد استفاده می کند، هر چیزی که وی بخواهد روی آی پد بریزد باید از آی تیونز استفاده کند که احتمالا آنها را روی سرورهای اپل قرار می دهد. اگر وی از آی کلود استفاده کند، آنگاه هر اطلاعاتی که بر روی اکانت کلودش نگهداری کند، در اختیار شرکت اپل خواهد بود. خب، این موضوع به صورت بالقوه برای نهادهای دولتی یک خطر امنیتی است که اپل از هر کار و عمل آنها آگاهی داشته و به نسخه ای از فایل های شان دسترسی داشته باشد.
از دیگر سو، اندروید هیچ چیزی شبیه آی تیونز ندارد که داده های شما را پیگیری کرده و اطلاعات مربوط به آنها را ثبت نماید. همچنین از آنجایی که اندروید باز متن است، می تواند بسیار امن تر باشد و افراد متخصص و خبره می توانند خط به خط کدهای آن را کنترل کنند تا هرگونه حفره و باگ امنیتی ممکن را یافته و به سرعت آن را رفع کنند. در صورتی که انجام چنین کاری در آی پد یا آیفون کاملا غیرممکن است.
اما به گمانم همین باز متن بودن و امکان هرگونه دستکاری، می تواند خود خطری بالقوه برای کاربران تازه کار باشد که بارها در نگهبان به آن اشاره کردیم. پس باز هم در استفاده از موبایل های تان نکات امنیتی را فراموش نکرده و با دقت و هوشیاری عمل کنید.
تفاوتی ندارد که اسمارت فون شما از چه سیستم عاملی بهره می برد، اولین خط دفاعی در مقابل بدافزارها خود شما و حس ششم تان هستید.
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
همه چيز در باره بايوس كامپيوترتان
اغلب برای افراد مشکل است که تفاوت بین سخت افزار و نرم افزار را درک نمایند و این به این دلیل است که این دو موضوع در طراحی،ساخت وپیاده سازی سیستم ها بسیار به هم وابسته اند . برای درک بهتر تفاوت بین آنها لازم است که ابتدا مفهوم BOIS را درک کنید.
اغلب برای افراد مشکل است که تفاوت بین سخت افزار و نرم افزار را درک نمایند و این به این دلیل است که این دو موضوع در طراحی،ساخت وپیاده سازی سیستم ها بسیار به هم وابسته اند . برای درک بهتر تفاوت بین آنها لازم است که ابتدا مفهوم BOIS را درک کنید.
BOISتنها کلمه ای است که می تواند تمام درایورهایی را که در یک سیستم به عنوان واسط سخت افزار سیستم و سیستم عامل کار می کنند ، را شرح دهد.
BOISدر حقیقت نرم افزار را به سخت افزار متصل می نماید . قسمتی از بایوس بر روی چیپ ROM مادربرد و قسمتی دیگر بر روی چیپ کارتهای وفق دهنده قرار دارد که FIRE WARE(یعنی میانه افزار یا سفت افزار) نامیده میشود .
یک PC می تواند شامل لایه هایی (بعضی نرم افزاری و بعضی سخت افزاری ) باشد که واسط بین یکدیگرند.
در اکثر اوقات شما می توانید یک کامپیوتر (PC) را به چهار لا یه تقسیم کنید که هر کدام از لایه ها به زیر مجموعه هایی کوچکتر تقسیم کنیم . در شکل 1-5 چهار لایه نمونه از یک PC را مشاهده می کنید . هدف از این نوع طراحی این است که سیستم عامل ها و نرم افزار های مختلف بر روی سخت افزار های مختلف اجرا شوند (حالت مستقل از سخت افزار ) . شکل 1-5 نشان می دهد که چگونه دو ماشین متفاوت با سخت افزار های مختلف که از یک نسخه بایوس استفاده می کنند ، می توانند انواع نرم افزارها و سیستم عامل های مختلف را اجرا کنند . بدین طریق دو ماشین با دو پردازنده مختلف، رسانه های ذخیره سازی متفاوت و دو نوع واحد گرافیکی و غیره ... ، یک نرم افزار را اجرا کنند .
در معماری این لایه ها برنامه های کاربردی با سیستم عامل از طریق API(Application Program Interface) ارتباط برقرار می کنند .
API بر اساس سیستم عاملی که مورد استفاده قرار می گیرد و مجموعه توابع و دستورالعملهایی که برای یک بسته نرم افزاری ارائه می دهد ، متغیر می باشد . به طور مثال یک بسته نرم افزاری می تواند از سیستم عامل برای ذخیره و بازیابی اطلاعات استفاده کند و خود نرم افزار مجبور نیست که این کارها را انجام دهد.
نرم افزارها طوری طراحی شده اند که ما می توانیم آنرا بر روی سیستمهای دیگر نصب و اجرا نمائیم و این به دلیل مجزا شدن سخت افزار از نرم افزار است و نرم افزار از سیستم عامل برای دستیابی به سخت اقزار سیستم استفاده می کند . سپس سیستم عامل از طریق واسط ها به لایه های بایوس دستیابی پیدا می کند .بایوس شامل نرم افزارهای گرداننده ای است که بین سخت افزار و سیستم عامل ارتباط برقرار می کند . به خودی خود سیستم عامل هیچگاه نمی تواند مستقیما به سخت افزار دستیابی پیدا کند ، در عوض مجبور است از طریق برنامه های گرداننده ای که به این کار تخصیص یافته اند عمل کند .
یکی از وظایف تولید کنندگان قطعات سخت افزاری آن است که گرداننده ای برای قطعات تولیدی خود ارائه دهند ، و چون گرداننده ها باید بین سخت افزار و نرم افزار عمل نمایند ، باید گرداننده های هر سیستم عامل مجزا تولید شوند . بنابراین کارخانه سازنده قطعات باید گرداننده های مختلفی ارائه دهد تا قطعه مورد نظر بتواند بر روی سیستم عاملهای مزسوم کار کند .
چون لایه های بایوس همانند یک سیستم عامل به نظر می رسند ، مهم نیست که با چه سخت افزاری کار می کند ، و ما می توانیم سیستم عاملها را بر روی هر کامپیوتری و با هر نوع مشخصات سخت افزاری نصب و استفاده نمائیم .
برای مثال شما می توانید Windows 98 را بر روی دو سیستم متفاوت با پردازنده ،هارد دیسک،و کارت گرافیکی و ... که متفاوت از یکدیگرند نصب و اجرا کنید، اما بر روی هر دو سیستم همان کارائی خود را داراست، و زیرا که گرداننده ها همان عملکرد پایه را انجام می دهند و مهم نیست که بر روی چه سخت افزاری کار می کنند .
معماری سخت افزار و نرم افزار بایوس
البته بایوس ، نرم افزاری است که شامل گرداننده های مختلفی است که که رابط بین سخت افزار و سیستم عامل هستند یعنی بایوس نرم افزاری است که همه آن از روی دیسک بارگذاری نمی شود بلکه قسمتی از آن ، قبلا بر روی چیپهای موجود در سیستم یا برروی کارتهای وفق دهنده نصب شده اند.
بایوس در سیستم به سه صورت وجود دارد :
1-ROM BIOS نصب شده بر روی مادر برد.
2- بایوس نصب شده بر روی کارتهای وفق دهنده (همانند کارت ویدئویی)
3- بارگذاری شده از دیسک(گرداننده ها)
چون بایوس مادربرد مقدمات لازم را برای گردادننده ها و نرم افزارها ی مورد نیاز فراهم میکند ،د اکثرا به صورت سخت افزاری که شامل یک چیپ ROM می باشد موجود است.
سالهای پیش هنگامی که سیستم عامل DOS بر روی سیستم اجرا میشد خود به تنهائی کافی بود و گرداننده ای (Driver) مورد نیاز نداشت . بایوس مادربرد به طور عادی شامل گرداننده هایی است که برای یک سیستم پایه همانند صفحه کلید، فلاپی درایو، هارد دیسک ، پورتهای سزیال و موازی و غیره ... است.
به جای اینکه برای دستکاههای جدید لازم باشد که بایوس مادربرد را ارتقاء دهید، یک نسخه از گرداننده آن را بر روی سیستم عامل خود نصب می نمائید تا سیستم عامل پیکربندی لازم را در هنگام بوت شدن سیستم را برای استفاده ار آن دستگاه انجام دهد ، برای مثال می توانیم CD ROM،Scaer،Printer،گرداننده های PC CARD را نام برد.چون این دستکاهها لازم نیستند که در هنگام راه اندازی سیستم فعال باشند ، سیستم ابتدا از هارد دیسک راه اندازی می شود وسپس گرداننده های آنرا بار گذاری می نماید.
البته بعضی از دستگاهها لازم است که در طول راه اندازی سیستم عامل فعال باشند ، اما این امر چگونه امکان پذیر است مثلا قبل از آنکه گرداننده کارت ویدئویی از ROM BIOS و یا از روی هارد دیسک فراخوانی شود شما چگونه می توانید اطلاعات را بر روی مانیتور ببینید ..
یک جواب این است که در ROM تمام گرداننده های کارت گرافیکی وحود داشته باشد اما این کار غیر ممکن نیست زیرا کارتهای بسیار متنوعی وجو دارد که هر کدام گرداننهده مربوط به خود را داراست که این خود باعث می شود صدها نوع ROM مادربرد به وجود آید که هر کدام مربوط به یک کارت گرافیکی می باشد.
اما هنگامی که IBM،PC های اولیه خود را اختراع نمود راه حل بهتری ارائه داد . او ROM مادربرد را طوری طراحی کرد که شکاف (Slot)کارت گرافیکی را برای پیدا کردن ROM نصب شده روی کارت گرافیکی را جستجو کند .
و اگر ROM روی کارت را می توانست پیدا می کرد ، مرحله اولیه راه اندازی را قبل از اینکه سیستم عامل از روی دیسک فراخوانی (Load) شود ،اجرا می نمود. بدین وسیله از تعویض ROM قرار داده شده بر روی مادربرد برای استفاده و فعال کردن دستگاه مورد نظر،ممانعت می کند.
کارتهای مختلفی که تقریبا بر روی همه آنها ROM وجود دارد ، شامل موارد زیر هستند :
کارتهای ویدئویی که همیشه دارای BIOS می باشند.
وفق دهنده های SCSI که امکان استفاده از دستگاههای با اتصالات SCSI را فراهم می آورد .
کارتهای شبکه که امکان راه اندازی سیستم با استفاده از فایل سرور که معمولا Boot Rom یا IPL(Initial Program Load) ROM نامیده می شوند، را فراهم می آورد ..
استفاده از دستگاههای IDE
بردهای Y2K که برای کامل کردن CMOS RAM هستند .
BIOS و CMOS RAM
اکثر افراد BIOS رابا CMOS RAM اشتباه می گیرند ، این از آنجا سرچشمه می گیرد که برنامه Setup برای پیکربندی BIOS و ذخیره آن در CMOS RAM می شود استفاده می شود.
در حقیقت BIOS و CMOS RAM دو چیز متفاوت از هم می باشند. بایوس مادربرد در یک چیپ ROM به طور ثابت ذخیره شده است.
همچنین بر روی مادربرد یک چیپ است که RTC/NVRAM نامیده می شود ، که زمان سیستم را نگهداری می کند و یک حافظه فرار و ثابت است که اولین بار در چیپ MC146818 ساخت شرکت موتورلا استفاده شده است، و ظرفیت آن 64 بایت است که 10 بایت آن مربوط به توابع ساعت است ..
اگرچه این چیپ غیر فرار نامیده می شود اما با قطع برق ، ساعت و تاریخ تنظیم شده در آن و داده های درون RAM پاک می شود .
در حقیقت غیر فرار نامیده می شود چون با استفاده از تکنولوژی CMOS(Complementarry Metal-Oxide Semicondector) ساخته شده است ، در نتیجه با یک جریان بسیار کم که بوسیله باطری سیستم تامین می گردد ، پایدار باقی می ماند که اکثر مردم به این چیپ ،CMOS RAM می گویند .
هنگامی که وارد BIOS Setup می شوید و پارامترهای خود راتنظیم و ذخیره می نمایید ، این تنظیمات در ناحیه ای از چیپ RTC/NVRAM ذخیره می شوند(که همچنین CMOS RAM نیز نامیده می شود).
و در هر موقع که سیستم خود را راه اندازی می کنید پارامترها از CMOS RAM خوانده می شوند و تعیین می کنند که سیستم چگونه پیگربندی شده است.
BIOS مادربرد :
همه مادربردها شامل یک چیپ مخصوص هستند که بر روی آن نرم افزاری قرار دارد که BIOS یا ROM BIOS نامیده می شود . این چیپ ROM شامل برنامه های راه اندازی و گرداننده هایی است که که در هنگام راه اندازی سیستم مورد نیاز است و یک واسطه به سخت افزار پایه سیستم است .
اغلب به CMOS RAM (حافظه پاک نشدنی NVRAM(Non-Volatile نیز می گویند ، چون با 1 ميلينيوم آمپر فعال می شود و تا هنگامی که باطری لیتیوم فعال باشد ، داده ها باقی می مانند.
BIOS مجموعه ای از برنامه هایی است که در یک یا چند چیپ ذخیره شده است ، که در طول راه اندازی سیستم این مجموعه از برنامه ها قبل از هر برنامه ای حتی سیستم عامل بارگذاری می شوند .
BIOS در اکثر سیستمهای PC ها شامل چهار تابع است:
POST(Power Self On Test): این برنامه پردازنده، حافظه ،چیپستها ،وفق دهنده ویدوئویی ، دیسک کنترلر ،گرداننده های دیسکی ،صفحه کلید ،و مدارات دیگر را تست می کند.
BIOS Setup: برنامه ای است که در طول اجرای برنامه POST بافشار دادن کلید خاصی فعال می شود و به شما اجازه می دهد مادربرد را پیکربندی کنید و تنظیم پارامترهایی همانند ساعت و تاریخ و پسورد و ... را انجام دهید. در سیستمهای 286 و 386 برنامه Setup در ROM آنها وجود ندارد و لازم است که شما سیستم را توسط دیسک مخصوص Setup راه اندازی نمائید.
بارگذارکننده یا لودر BootStrap :روالی است که سیستم ار برای پیدا کردن سکتور Boot جستجو می کند .
BIOS: که مجموعه ای از گرداننده هایی است که واسط بین سخت افزار و سیستم عامل است.
سخت افزار ROM:
ROM نوعی از حافظه است که که داده ها را به طور دائم یا غیر دائم نگهداری می کند .به آن فقط خواندنی می گویند زیرا یک بار بر روی آن می نویسند و بارها آنرا می خوانند و اگر دوباره قابل نوشتن باشد بسیار دشوار است ..
ROM به حافظه غیر فرار نیز معروف است ، زیرا هر داده ای که در آن ذخیره شود با قطع برق سیستم پاک نمی شود . توجه داشته باشید که RAM و ROM تناقضی با یکدیگر ندارند .
در حقیقت تکنولوژی ROM زیر مجموعه ای از سیستم RAM می باشد به طور خلاصه قسمتی از فضای حافظه RAM به یک یا چند چیپ اشاره می کنند.
به طور مثال هنگامی که کامپیوتر را روشن می کنیم پردازنده به طور خودکار به آدرس FFFF0h پرش می کند.که در این آدرس دستوراتی است که به پردازنده می گویند چه کاری انجام دهد .
این محل 16 بایتی درست در انتهای اولین مگابایت RAM و همچنین در پایان حافظه ROM قرار گرفته است.معمولا سیستم ROM از آدرس F0000h شروع میشود که 64 کیلو بایت قبل از انتهای اولین مگابایت می باشد ، و معمولا چون اندازه ROM 64 کیلو بایت است 64 کیلو بایت آخر اولین مگابایت را اشغال می کند و در آدرس FFF0h دستورات راه اندازی سیستم قرار دارد .
افراد بسیاری تعجب می کنند که یک PC با اجرای دستورات 16 بایت از حافظه ROM می تواند راه اندازی شود ، اما این طراحی کاملا حساب شده است.
این طراحی بدین گونه است که در 16 بایت آخر ROM یک دستور JMP به اول ROM است و کنترل برنامه را به ابتدای ROM می برد ، پس به این طریق می توانیم اندازه ROM را به هر قدر که بخواهیم افزایش دهیم . ROM BIOS اصلی که برروی مادربرد است شامل یک چیپ ROM است.چون قسمت اصلی BIOS در ROM است ، ما اغلب آنرا ROM BIOS می نامیم .
کارت های وفق دهنده ای که در طول راه اندازی سیستم مورد نیاز هستند دارای یک ROM بر روی بردشان می باشند . که از این کارتها می توان کارت ویدئو ،اکثر Small Small Cmputer System Interface) SCSI( ها ، کارت کنترلر IDE توسعه یافته، برخی از کارتهای شبکه (برای راه اندازی توسط Server) .
ROMهایی که بر روی کارتهای وفق دهنده هستند توسط برنامه POST در طول راه اندازی سیستم اسکن و خوانده می شوند. ROM مادربرد قسمت خاصی ازRAM (از آدرس C00000h-DFFFFh) را رزرو می کند و سپس دوبایت از آدرس 55AAh را می خواند که در آن آدرس شروع ROM قرار دارد .
سومین بایت اندازه ROM را در واحد 512 بایت(که Paragraphنامیده می شود) نشان می دهد و چهارمین بایت شروع برنامه راه انداز میباشد. یکبایت نیز به منظور تست کردن توسط ROM مادربرد استفاده می شود.
ROM Shadowing:
چیپهای RAM طبیعتا در مقابل چیپهای DRAMها کند می باشند ، زیرا زمان دستیابی به ROM 150 نانوثانیه است، اما زمان دستیابی DRAM ها 50 نانوثانیه می باشد .
به همین دلیل در بسیاری از سیستمها ROM ها به صورت پنهان (Shadowing) هستند، بدین معنی که ROMها در ابتدای راه اندازی یسیتم در چیپهای DRAM کپی می شوند که این باعث دسترسی و اجرای سریعتر عملیات می شود .
زیربرنامه ها و روالهایی که به روالهای پنهانی (Shoadowing Procedure) محتویات ROM را در RAM کپی می کنند و آدرس آن را به عنوان ROM معرفی می کنند و ROM واقعی ار غیر فعال می کنند ،که این باعث می شود که به نظر برسد که سیستم با سرعت 60 نانوثانیه کار می کند.
استفاده از این روش هنگامی مفید است که از یک سیستم عامل 16 بیتی مانند ِDOS و یا WIN3.1 لستفاده می کنیم ..و اگر از سیستم عامل 32 بیتی مانند WIN 98,WIN95,WIN NT استفاده می کنید ، این روش تقریبا بی حاصل است زیرا این سیستم عاملها هنگامی که بر روی سیستم اجرا می شوند از کد 16 بیتی ROM استفاده نمی کنند.
اما در عوض از گرداننده های 32 بیتی که در طول راه اندازی سیستم عامل در حافظه RAM بارگذاری می کنند ، استفاده مینمایند.
چهار نوع چیپ ROM وجود دارد :
* ROM
* PROM
*EPROM
EEPROM * که نیز Flash ROM نیز می نامند.
PROM:
این چیپها که از نوع ROM می باشند در ابتدای ساخت خالی می باشند و باید با داده هایی که می خواهید برنامه ریزی کنید. این نوع حافظه ها در اواخر سال 1970 به وسیله شرکت Tenas Instruments ساخته شد ودر اندازه های مختلف 1 کیلو بایت تا 2 مگابایت و بیشتر هستند که شماره شناسایی آنها 27 می باشد كه عدد 27 شماره شناسایی چیپهای PROM می باشد و اندازه این چیپ بر حسب بایت می باشد.
اگر چه می گوییم این حافظه ها در ابتدای ساخت خالی هستند اما به طور تکنیکی دارای مقدار 1 می باشند . بنابراین یک PROM خالی می تواند برنامه ریزی شده باشد و ما می توانیم بر روی آن بنویسیم . برای نوشتن به دستگاه مخصوص که ROM Programer یا سوزاننده (Buer) نام دارد ، نیاز داریم .
برخی اوقات شنیده اید که به چیپ های ROM نیز Buing (یعنی سوزان) می گویند ، زیرا هر بیت باینری یک فیوز است که سالم بودن آن نشانگر یک و در غیراین صورت صفر می باشد ..
بهتر است که بدانید اکثر چیپ ها با 5 ولت جریان فعال می شوند و هنگامی که ما برنامه ای را بر روی چیپ های PROM می نویسیم یا اصطلاحا Program می نمائیم جریانی بیشتر از 5 ولت که معمولا 12 ولت است اعمال می کنیم که این باعث سوختن فیوزهای آدرسهایی می شود که ما می خواهیم . باید توجه داشته باشید که ما می توانیم یک را صفر تبدیل کنیم ولی برعکس آن ممکن نیست .
به این چیپ ها OTP (One Time Programmable) نیز می گویند در شکل 2-1 تصویر یک Programmer چند سوکته را مشاهده می کنید که به آن (Gang Programmer) یا برنامه ریز گروهی نیز می گویند. و می تواند چندین چیپ را در هر بار برنامه ریزی کند.
EPROM:
نیز یک نوع عمومی از PROM می باشد که قابلیت پاک شدن و دوباره برنامه ریزی را داراست . بر روی این چیپها یک بلور کوارتز قرار دارد که مستقیما بر روی die قرار دارد. این چیپها با شماره 27xxxx شناسایی می شوند و به وسیله برنامه یا به طور فیزیکی می توان آنها را پاک کرد.(شکل 5-3)
هدف از قرار دادن بلور کوارتز این است که اشعه فرا بنفش به die برسد ، زیرا چیپ EPROM با تابش اشعه فرا بنفش پاک می شود. اشعه فرا بنفش باعث ایجاد یک واکنش شیمیایی می شود که که فیوزها را پشت سر هم ذوب می کند ، بنابراین تمام صفرها به یک تبدیل می شوند و چیپ به حالت اولیه خود باز می گردد. برای این کار باید ، اشعه فرا بنفش را در طول موج 2537 انگستروم و با شدت یکنواخت 12000 uv/cm2 و در مدت 5 تا 15 دقیقه باشد.
یک دستگاه پاک کننده EPROM ، یک تولید کننده امواج فرا بنفش است که دارای یک فضای بسته است که دارای یک کشو می باشد و در بالای کشو تولید کننده امواج فرا بنفش می باشد و چیپها درون کشو قرار می گیرند.
EPROM/Flash ROM :
یک نوع دیگر از چیپهای ROM ، چیپهای EPROM که Flash ROM نیز نامیده می شوند و از خصوصیات مهم آنها این است که قابل پاک شدن و برنامه ریزی توسط مدارهایی هستند که بر روی آنها نصب می شوند و وسایل و ابزار خاصی نیاز ندارند.
این چیپ ها به وسیله شماره های 29xxxx و 28xxxx شناخته می شوند . هم اکنون در مادربردهای کامپیوتر از چیپهای EEPROM استفاده میشود. این بدان معنی است که BIOS مادربرد خود را می توانید به وسیله دریافت نسخه به روز درآمده از شرکت سازنده ، به روز رسانی نمائید.
تولید کننده های ROM BIOS:
تعداد بسیاری از تولید کننده های امروزه اکثر مادربردها را پشتیبانی می کنند و چندین کمپانی در زمینه تولید محصولات ROM BIOS ، به طور تخصصی فعالیت دارند.
سه کمپانی بزرگ که در زمینه نرم افزار ROM BIOS فعالیت دارند عبارتند از :
Phonix SoftWare , American Magatrends ..Inc (AMI) , Award SoftWare
به روز رسانی BIOS :
سیستم عاملها تقریبا بر روی هر سیستم کامپیوتری با سخت افزارهای مختلف سازگاری دارند و این به دلیل وجودBIOS است، چون این BIOS است که با سخت افزار سیستم ارتباط برقرار می کند.
اغلب در سیستمهای قدیمی برای بهره گیری از برخی دستگاههای جدید همانند گرداننده های IDE دیسک سختو یا گرداننده های فلاپی های LS-120 و یا در سیستمهایی که استفاده از دیسک بیش از 8GB را پشتیبانی نمی کنند ،باید BIOS را به روز رسانی نمود.
لیست زیر مجموعه ای از دلایلی است که باید BIOS را به روز رسانی نمود:
*استفاده از فلاپی درایوهای LS-120 که به سوپر درایو نیز معروفند.
* استفاده از هارد دیسک های بیش از 8GB
* استفاده از داریور هارددیسک Ultra DMA IDE
* استفاده از بوت کردن سیتم با درایو CD-ROM
* تصحیح خطای سال 2000 و سال کبیسه
* تصحیح خطاهای سازگاری با سخت افزار یا نرم افزار
* استفاده از پردازنده های جدید
اگر شما یک سخت افزار جدید نصب کرده اید و حتی دستورات نصب را به درستی انجام داده اید ، اما نمی توانید با آن کار کنید ، این خطا ممکن است از BIOS باشد و لازم است آن را به روزرسانی کنید. این موضوع به ویژه در سیستم عاملهای جدبد صدق می کند . بسیاری از سیستم های قدیمی نیاز به روزرسانی BIOS دارند تا به طور کامل از ویژگی های Plug-And-Play در ویندوزهای 95 و98 و 2000 استفاده کنند.
این مسائل از یک مادربرد به مادربرد دیگر متغیر است ، اما ارزش آن را دارد که BIOS سیستم را به روزرسانی کنید برای بروزرسانی BIOS یک مادربرد باید چند نکته را بدانید:
سازنده و مدل مادربرد
نسخه فعلی BIOS مادربرد
نوع CPU(مثلاPentium II , Pentium mmx )
نسخه برداری از تنظیمات فعلی CMOS:
بروزرسانی نسخه BIOS ممولا تنظیمات فعلی SETUP را به هم می ریزد ، بنابراین بهتر است آن نسخه برداری کنید ، برخی برنامه ها مانند نورتون یوتیلیتی می توانند تنظیمات CMOS را ذخیره کنند ، اما این نرم افزارها اکثرا در بازگرداندن تنظیمات SETUP ناموفق هستند. بهترین راه این است مه خودتان از تنطیمات SETUP نسخه برداری کنید و همچنین می توانید با اتصال چاپگر از تنظیمات SETUP یک کپی تهیه کنید (با فشار دادن کلیدهای Shift+PRN SCR)
چیپهای کنترلر صفحه کلید:
علاوه بر ROM اصلی سیستم ، در کامپیوترهای 286 و پائینتر همچنین یک کنترلر صفحه کلید یا ROM صفحه کلید وجود دارد ، که میکروپروسسور صفحه کلید در ROM صفحه کلید جاسازی شده است . این ROM را اغلب می توانید در Super I/O یا در چیپ South Bridge در مادر بردهای جدید پیداکنید. کنترلر صفحه کلید در اصل یک میکروکنترلر 8042 است که با آن یک میکروپروسسور ، ROM ، RAM و پورتهای I/O نیز ملحق کرده اند .در مادر بردهای جدید چیپ 8042 در داخل چیپ Super I/O یا South Bridge تعبیه شده است بنابراین شما چیپ 8042 را نخواهید دید.
در بسیاری از سیستم های قدیمی ، یکی از پورتهایی که استفاده نشده است برای انتخاب سرعت ساعت CPU استفاده می شود و این در سیستم های قدیمی هنگامی که سیستم عامل را به 95/98/2000 ارتقاء می دهید با کنترلر صفحه کلید مشکلاتی پیدا می کند که بعدها این مشکل نیز بر طرف شد.
به کار بردن Flash BIOS :
تقریبا تمام کامپیورترهای از سال 1996 به بعد دارای یک Flash ROM برای ذخیره کردن BIOS هستند .. Flash ROM نوعی از EEPROM است که می توانید بر روی آن عملیات پاک کردن و برنامه نویسی را انجام دهید . Flash ROM به کاربران این امکان را می دهد که نسخه به روزرسانی شده BIOS خود را بدون برداشتن و جایگزینی چیپ جدید ، بر روی مادربرد خود نصب کنند. اما در بعضی سیستم ها ممکن است در حالت حفاظت شده قرار گرفته شده باشد و شما باید قبل از بروز رسانی حفاظت آن را غیر فعال کنید ، که معمولا برای این کار یک جامپر یا یک سوئیچ بر روی مادربرد شده است . مقصود ازحفاظت بایوس این است که بضی ویروسها ممکن است کد خودشان را بر روی BIOS کپی کنند. حتی بدون استفاده از قفل فیزیکی ، Flash ROM های مدرن دارای یک الگوریتم حفاظتی برای جلوگیری از تغییرات بدون مجوز هستند.
باید توجه داشته باید هنگامی که در حال بروزرسانی BIOS هستید ، کامپیوتر را خامش نکنید و وقفه ای در کار سیستم رخ ندهد و گرنه BIOS سیستم خود را از دست خواهید داد و این بدین معنی است که شما قادر به راه اندازی مجد دسیستم نخواهید بود و یا حداقل به راحتی قادر به بازیابی BIOS سیستم نخواهید بود . در مادربردهای جدید یک برنامه مخصوص بازیابی BIOS وجود دارد که مربوط به قسمتی از Flash ROM است که نیز قابل پاک شدن می باشد .
سیستم BIOS و پارتیشن IML :
شرکت های IBM و Compaq از یک روش شبیه به Flash ROM استفاده می کنند که "بارگذاری میکرو کد آغازین IML" نام دارد که در برخی سیستم های Pentium و 486 به کار برده شده است.
IML تکنیکی است که کد BIOS بر روی یک پارتیشن سیستمی و مخفی بر روی هارد دیسک نصب می شود و هر گاه که سیستم روشن میشود ، بارگذاری می شود البته در این سیستم ها هنوز BIOS اصلی وجود دارد ، اما تمام عملیات از BIOS ذخیره شده در هارد دیسک انجام میشود.
این تکنیک اجازه می دهد تا یک BIOS توزیع شده بر روی هارد دیسک داشته باشیم . همراه با کد BIOS یک کپی کامل از SETUP و مشخصات و مراجع دیسک در این پارتیشن ذخیره می شود.
یکی از معایب این سیستم این است که بر روی هارد دیسک نصب شده و سیستم بدون تنظیمات ذخیره شده بر روی هارد دیسک کاملا راه اندازی نمی شود و شما نمی توانید سیستم را به وسیله فلاپی دیسک راه اندازی کنید.
آدرسهای CMOS RAM مادربرد :
در سیستم های AT یک چیپ 146818 موتورلا به عنوان یک
RTC (Real-Time Clock) و
( (Complementary Metal-Oxid Semicondector
CMOS RAM استفاده شده است .
این یک چیپ مخصوص ساده است که دارای یک ساعت دیجیتالی ساده است که 10 بایت از آدرس حافظه برای ساعت و 54 بایت اضافی برای ذخیره هر چیزی که بخواهید . IBM AT 5 بایت اضافی برای ذخیره پیکربندی سیستم استفاده می کنند . اما در سیستمهای جدید از این چیپ موتورلا استفاده نشده است ، در عوض عملیات این چیپ به چیپ Super I/O یا South Bridge ضمیمه شده است یا از یک باتری مخصوص و یک NVRAM استفاده می کنند .
توجه داشته باشید که در سیستمهای جدید بیشتر از 64 بایت CMOS RAM وجود دارد . در حقیقت بسیاری از سیستم ها ممکن است 2 یا 4 کیلو بایت داشته باشند ، که این حافظه اضافی برای ذخیره سازی جزئیات اطلاعات Plug-and-Play کارتهای وفق دهنده و دیگر انتخابات سیستم می باشد.
نرم افزارهای پشتیبانی و یوتیلیتی ها در محدوده اطلاعات عمومی CMOS RAM هستند و از این طریق می توانند در ذخیره سازی و بازگرداندن پیکربندی سیستم موثر واقع شوند ، اما متاسفانه این برنامه ها برای BIOS های خاص نوشته شده اند و فقط بر روی همان BIOS کار می کنند.
مساله سال 2000 در BIOS :
اکثر افراد با مشکل سال 2000 درگیر بودند ، به طور خلاصه منشا این مشکل آن است که ساعت سیستم طوری طزاحی شده است که رقمهای سال را به طور اتوماتیک به روز رسانی کند و رقمهای قرن به طور دستی باید تغییر کنند..به این معنی که اگر سیستم در طول سال 1999 تا سال 2000 خاموش باشد تاریخ به سال 1900 باز می گردد اما این مشکل در سیستمهای جدید رفع شده است .
هنگامی که سیستم عامل بارگذاری می شود ، تاریخ و ساعت را از BIOS سیستم دریافت می کند . به طور کلی یک نرم افزار می تواند ساعت را از سیستم عامل یا BIOS و با از RTC دریافت کند.
Plug-and-Play BIOS :
عموما نصب و پیکر بندی دستگاهها بر روی یک PC کار مشکلی است ، در طول نصب کاربر با مساله جدیدی روبه رو است،این که باید پورت I/O و کانال DMA را انتخاب کند . در گذشته کاربران مجبور بودند که جامپرها و سوئیج های برروی کارت را برای کنترل تنظیمات تغییر دهند ، که لازمه این کار شناخت منابع استفاده شده بر روی سیستم است ، و سپس تنظیم کردن منابعی که با دستگاههای موجود بر روی سیستم تضاد و ناسازگاری نداشته باشند.
تکنولوژی PnP برای جلوگیری از این مشگلات و فراهم ساختن توانائیهایی برای کاربران در توسعه PC های آنان می باشد ..با استفاده از این تکنولوژی کاربران کارت مورد نظر را در سیستم جا می زنند و سیستم به طور اتوماتیک بهترین پیکر بندی را انجام می دهد .
PnP از سه جزء مهم تشکیل شده است :
Plug-and-Play BIOS
سیستم توسعه یافته پیکر بندی داده ها (ESCD)
سیستم عامل Plug-and-Play
بایوس PnP شروع به پیکر بندی کارت PnP در طول پردازش راه اندازی سیستم می کند . اگر کارت قبلا نصب شده باشد بایوس اطلاعات را از ESCD می خواند و کارت را مقدار دهی اولیه می کند و سیستم را راه اندازی می نماید ..در طول نصب یک کارت PnP جدید ، بایوس برای تععین اینکه کدام منابع استفاده نشده اند و برای اضافه کردن کارت لازم هستند به ESCD مراجعه می نماید ..اگر بایوس بتواند منابع لازم را پیدا کند ، کارت را پیکر بندی می کند و در غیر این صورت روالهای Plug-and-Play در سیستم عامل کار پیکربندی را کامل می کنند . در طول روال پیکر بندی رجیسترهای Flash BIOS بر روی کارت و همچنین ESCD توسط داده های جدید پیکر بندی به روز رسانی می شوند .
اغلب برای افراد مشکل است که تفاوت بین سخت افزار و نرم افزار را درک نمایند و این به این دلیل است که این دو موضوع در طراحی،ساخت وپیاده سازی سیستم ها بسیار به هم وابسته اند . برای درک بهتر تفاوت بین آنها لازم است که ابتدا مفهوم BOIS را درک کنید.
EXrozblog.comEXهمه چيز در باره بايوس كامپيوترتان
اغلب برای افراد مشکل است که تفاوت بین سخت افزار و نرم افزار را درک نمایند و این به این دلیل است که این دو موضوع در طراحی،ساخت وپیاده سازی سیستم ها بسیار به هم وابسته اند . برای درک بهتر تفاوت بین آنها لازم است که ابتدا مفهوم BOIS را درک کنید.
BOISتنها کلمه ای است که می تواند تمام درایورهایی را که در یک سیستم به عنوان واسط سخت افزار سیستم و سیستم عامل کار می کنند ، را شرح دهد.
BOISدر حقیقت نرم افزار را به سخت افزار متصل می نماید . قسمتی از بایوس بر روی چیپ ROM مادربرد و قسمتی دیگر بر روی چیپ کارتهای وفق دهنده قرار دارد که FIRE WARE(یعنی میانه افزار یا سفت افزار) نامیده میشود .
یک PC می تواند شامل لایه هایی (بعضی نرم افزاری و بعضی سخت افزاری ) باشد که واسط بین یکدیگرند.
در اکثر اوقات شما می توانید یک کامپیوتر (PC) را به چهار لا یه تقسیم کنید که هر کدام از لایه ها به زیر مجموعه هایی کوچکتر تقسیم کنیم . در شکل 1-5 چهار لایه نمونه از یک PC را مشاهده می کنید . هدف از این نوع طراحی این است که سیستم عامل ها و نرم افزار های مختلف بر روی سخت افزار های مختلف اجرا شوند (حالت مستقل از سخت افزار ) . شکل 1-5 نشان می دهد که چگونه دو ماشین متفاوت با سخت افزار های مختلف که از یک نسخه بایوس استفاده می کنند ، می توانند انواع نرم افزارها و سیستم عامل های مختلف را اجرا کنند . بدین طریق دو ماشین با دو پردازنده مختلف، رسانه های ذخیره سازی متفاوت و دو نوع واحد گرافیکی و غیره ... ، یک نرم افزار را اجرا کنند .
در معماری این لایه ها برنامه های کاربردی با سیستم عامل از طریق API(Application Program Interface) ارتباط برقرار می کنند .
API بر اساس سیستم عاملی که مورد استفاده قرار می گیرد و مجموعه توابع و دستورالعملهایی که برای یک بسته نرم افزاری ارائه می دهد ، متغیر می باشد . به طور مثال یک بسته نرم افزاری می تواند از سیستم عامل برای ذخیره و بازیابی اطلاعات استفاده کند و خود نرم افزار مجبور نیست که این کارها را انجام دهد.
نرم افزارها طوری طراحی شده اند که ما می توانیم آنرا بر روی سیستمهای دیگر نصب و اجرا نمائیم و این به دلیل مجزا شدن سخت افزار از نرم افزار است و نرم افزار از سیستم عامل برای دستیابی به سخت اقزار سیستم استفاده می کند . سپس سیستم عامل از طریق واسط ها به لایه های بایوس دستیابی پیدا می کند .بایوس شامل نرم افزارهای گرداننده ای است که بین سخت افزار و سیستم عامل ارتباط برقرار می کند . به خودی خود سیستم عامل هیچگاه نمی تواند مستقیما به سخت افزار دستیابی پیدا کند ، در عوض مجبور است از طریق برنامه های گرداننده ای که به این کار تخصیص یافته اند عمل کند .
یکی از وظایف تولید کنندگان قطعات سخت افزاری آن است که گرداننده ای برای قطعات تولیدی خود ارائه دهند ، و چون گرداننده ها باید بین سخت افزار و نرم افزار عمل نمایند ، باید گرداننده های هر سیستم عامل مجزا تولید شوند . بنابراین کارخانه سازنده قطعات باید گرداننده های مختلفی ارائه دهد تا قطعه مورد نظر بتواند بر روی سیستم عاملهای مزسوم کار کند .
چون لایه های بایوس همانند یک سیستم عامل به نظر می رسند ، مهم نیست که با چه سخت افزاری کار می کند ، و ما می توانیم سیستم عاملها را بر روی هر کامپیوتری و با هر نوع مشخصات سخت افزاری نصب و استفاده نمائیم .
برای مثال شما می توانید Windows 98 را بر روی دو سیستم متفاوت با پردازنده ،هارد دیسک،و کارت گرافیکی و ... که متفاوت از یکدیگرند نصب و اجرا کنید، اما بر روی هر دو سیستم همان کارائی خود را داراست، و زیرا که گرداننده ها همان عملکرد پایه را انجام می دهند و مهم نیست که بر روی چه سخت افزاری کار می کنند .
معماری سخت افزار و نرم افزار بایوس
البته بایوس ، نرم افزاری است که شامل گرداننده های مختلفی است که که رابط بین سخت افزار و سیستم عامل هستند یعنی بایوس نرم افزاری است که همه آن از روی دیسک بارگذاری نمی شود بلکه قسمتی از آن ، قبلا بر روی چیپهای موجود در سیستم یا برروی کارتهای وفق دهنده نصب شده اند.
بایوس در سیستم به سه صورت وجود دارد :
1-ROM BIOS نصب شده بر روی مادر برد.
2- بایوس نصب شده بر روی کارتهای وفق دهنده (همانند کارت ویدئویی)
3- بارگذاری شده از دیسک(گرداننده ها)
چون بایوس مادربرد مقدمات لازم را برای گردادننده ها و نرم افزارها ی مورد نیاز فراهم میکند ،د اکثرا به صورت سخت افزاری که شامل یک چیپ ROM می باشد موجود است.
سالهای پیش هنگامی که سیستم عامل DOS بر روی سیستم اجرا میشد خود به تنهائی کافی بود و گرداننده ای (Driver) مورد نیاز نداشت . بایوس مادربرد به طور عادی شامل گرداننده هایی است که برای یک سیستم پایه همانند صفحه کلید، فلاپی درایو، هارد دیسک ، پورتهای سزیال و موازی و غیره ... است.
به جای اینکه برای دستکاههای جدید لازم باشد که بایوس مادربرد را ارتقاء دهید، یک نسخه از گرداننده آن را بر روی سیستم عامل خود نصب می نمائید تا سیستم عامل پیکربندی لازم را در هنگام بوت شدن سیستم را برای استفاده ار آن دستگاه انجام دهد ، برای مثال می توانیم CD ROM،Scaer،Printer،گرداننده های PC CARD را نام برد.چون این دستکاهها لازم نیستند که در هنگام راه اندازی سیستم فعال باشند ، سیستم ابتدا از هارد دیسک راه اندازی می شود وسپس گرداننده های آنرا بار گذاری می نماید.
البته بعضی از دستگاهها لازم است که در طول راه اندازی سیستم عامل فعال باشند ، اما این امر چگونه امکان پذیر است مثلا قبل از آنکه گرداننده کارت ویدئویی از ROM BIOS و یا از روی هارد دیسک فراخوانی شود شما چگونه می توانید اطلاعات را بر روی مانیتور ببینید ..
یک جواب این است که در ROM تمام گرداننده های کارت گرافیکی وحود داشته باشد اما این کار غیر ممکن نیست زیرا کارتهای بسیار متنوعی وجو دارد که هر کدام گرداننهده مربوط به خود را داراست که این خود باعث می شود صدها نوع ROM مادربرد به وجود آید که هر کدام مربوط به یک کارت گرافیکی می باشد.
اما هنگامی که IBM،PC های اولیه خود را اختراع نمود راه حل بهتری ارائه داد . او ROM مادربرد را طوری طراحی کرد که شکاف (Slot)کارت گرافیکی را برای پیدا کردن ROM نصب شده روی کارت گرافیکی را جستجو کند .
و اگر ROM روی کارت را می توانست پیدا می کرد ، مرحله اولیه راه اندازی را قبل از اینکه سیستم عامل از روی دیسک فراخوانی (Load) شود ،اجرا می نمود. بدین وسیله از تعویض ROM قرار داده شده بر روی مادربرد برای استفاده و فعال کردن دستگاه مورد نظر،ممانعت می کند.
کارتهای مختلفی که تقریبا بر روی همه آنها ROM وجود دارد ، شامل موارد زیر هستند :
کارتهای ویدئویی که همیشه دارای BIOS می باشند.
وفق دهنده های SCSI که امکان استفاده از دستگاههای با اتصالات SCSI را فراهم می آورد .
کارتهای شبکه که امکان راه اندازی سیستم با استفاده از فایل سرور که معمولا Boot Rom یا IPL(Initial Program Load) ROM نامیده می شوند، را فراهم می آورد ..
استفاده از دستگاههای IDE
بردهای Y2K که برای کامل کردن CMOS RAM هستند .
BIOS و CMOS RAM
اکثر افراد BIOS رابا CMOS RAM اشتباه می گیرند ، این از آنجا سرچشمه می گیرد که برنامه Setup برای پیکربندی BIOS و ذخیره آن در CMOS RAM می شود استفاده می شود.
در حقیقت BIOS و CMOS RAM دو چیز متفاوت از هم می باشند. بایوس مادربرد در یک چیپ ROM به طور ثابت ذخیره شده است.
همچنین بر روی مادربرد یک چیپ است که RTC/NVRAM نامیده می شود ، که زمان سیستم را نگهداری می کند و یک حافظه فرار و ثابت است که اولین بار در چیپ MC146818 ساخت شرکت موتورلا استفاده شده است، و ظرفیت آن 64 بایت است که 10 بایت آن مربوط به توابع ساعت است ..
اگرچه این چیپ غیر فرار نامیده می شود اما با قطع برق ، ساعت و تاریخ تنظیم شده در آن و داده های درون RAM پاک می شود .
در حقیقت غیر فرار نامیده می شود چون با استفاده از تکنولوژی CMOS(Complementarry Metal-Oxide Semicondector) ساخته شده است ، در نتیجه با یک جریان بسیار کم که بوسیله باطری سیستم تامین می گردد ، پایدار باقی می ماند که اکثر مردم به این چیپ ،CMOS RAM می گویند .
هنگامی که وارد BIOS Setup می شوید و پارامترهای خود راتنظیم و ذخیره می نمایید ، این تنظیمات در ناحیه ای از چیپ RTC/NVRAM ذخیره می شوند(که همچنین CMOS RAM نیز نامیده می شود).
و در هر موقع که سیستم خود را راه اندازی می کنید پارامترها از CMOS RAM خوانده می شوند و تعیین می کنند که سیستم چگونه پیگربندی شده است.
BIOS مادربرد :
همه مادربردها شامل یک چیپ مخصوص هستند که بر روی آن نرم افزاری قرار دارد که BIOS یا ROM BIOS نامیده می شود . این چیپ ROM شامل برنامه های راه اندازی و گرداننده هایی است که که در هنگام راه اندازی سیستم مورد نیاز است و یک واسطه به سخت افزار پایه سیستم است .
اغلب به CMOS RAM (حافظه پاک نشدنی NVRAM(Non-Volatile نیز می گویند ، چون با 1 ميلينيوم آمپر فعال می شود و تا هنگامی که باطری لیتیوم فعال باشد ، داده ها باقی می مانند.
BIOS مجموعه ای از برنامه هایی است که در یک یا چند چیپ ذخیره شده است ، که در طول راه اندازی سیستم این مجموعه از برنامه ها قبل از هر برنامه ای حتی سیستم عامل بارگذاری می شوند .
BIOS در اکثر سیستمهای PC ها شامل چهار تابع است:
POST(Power Self On Test): این برنامه پردازنده، حافظه ،چیپستها ،وفق دهنده ویدوئویی ، دیسک کنترلر ،گرداننده های دیسکی ،صفحه کلید ،و مدارات دیگر را تست می کند.
BIOS Setup: برنامه ای است که در طول اجرای برنامه POST بافشار دادن کلید خاصی فعال می شود و به شما اجازه می دهد مادربرد را پیکربندی کنید و تنظیم پارامترهایی همانند ساعت و تاریخ و پسورد و ... را انجام دهید. در سیستمهای 286 و 386 برنامه Setup در ROM آنها وجود ندارد و لازم است که شما سیستم را توسط دیسک مخصوص Setup راه اندازی نمائید.
بارگذارکننده یا لودر BootStrap :روالی است که سیستم ار برای پیدا کردن سکتور Boot جستجو می کند .
BIOS: که مجموعه ای از گرداننده هایی است که واسط بین سخت افزار و سیستم عامل است.
سخت افزار ROM:
ROM نوعی از حافظه است که که داده ها را به طور دائم یا غیر دائم نگهداری می کند .به آن فقط خواندنی می گویند زیرا یک بار بر روی آن می نویسند و بارها آنرا می خوانند و اگر دوباره قابل نوشتن باشد بسیار دشوار است ..
ROM به حافظه غیر فرار نیز معروف است ، زیرا هر داده ای که در آن ذخیره شود با قطع برق سیستم پاک نمی شود . توجه داشته باشید که RAM و ROM تناقضی با یکدیگر ندارند .
در حقیقت تکنولوژی ROM زیر مجموعه ای از سیستم RAM می باشد به طور خلاصه قسمتی از فضای حافظه RAM به یک یا چند چیپ اشاره می کنند.
به طور مثال هنگامی که کامپیوتر را روشن می کنیم پردازنده به طور خودکار به آدرس FFFF0h پرش می کند.که در این آدرس دستوراتی است که به پردازنده می گویند چه کاری انجام دهد .
این محل 16 بایتی درست در انتهای اولین مگابایت RAM و همچنین در پایان حافظه ROM قرار گرفته است.معمولا سیستم ROM از آدرس F0000h شروع میشود که 64 کیلو بایت قبل از انتهای اولین مگابایت می باشد ، و معمولا چون اندازه ROM 64 کیلو بایت است 64 کیلو بایت آخر اولین مگابایت را اشغال می کند و در آدرس FFF0h دستورات راه اندازی سیستم قرار دارد .
افراد بسیاری تعجب می کنند که یک PC با اجرای دستورات 16 بایت از حافظه ROM می تواند راه اندازی شود ، اما این طراحی کاملا حساب شده است.
این طراحی بدین گونه است که در 16 بایت آخر ROM یک دستور JMP به اول ROM است و کنترل برنامه را به ابتدای ROM می برد ، پس به این طریق می توانیم اندازه ROM را به هر قدر که بخواهیم افزایش دهیم . ROM BIOS اصلی که برروی مادربرد است شامل یک چیپ ROM است.چون قسمت اصلی BIOS در ROM است ، ما اغلب آنرا ROM BIOS می نامیم .
کارت های وفق دهنده ای که در طول راه اندازی سیستم مورد نیاز هستند دارای یک ROM بر روی بردشان می باشند . که از این کارتها می توان کارت ویدئو ،اکثر Small Small Cmputer System Interface) SCSI( ها ، کارت کنترلر IDE توسعه یافته، برخی از کارتهای شبکه (برای راه اندازی توسط Server) .
ROMهایی که بر روی کارتهای وفق دهنده هستند توسط برنامه POST در طول راه اندازی سیستم اسکن و خوانده می شوند. ROM مادربرد قسمت خاصی ازRAM (از آدرس C00000h-DFFFFh) را رزرو می کند و سپس دوبایت از آدرس 55AAh را می خواند که در آن آدرس شروع ROM قرار دارد .
سومین بایت اندازه ROM را در واحد 512 بایت(که Paragraphنامیده می شود) نشان می دهد و چهارمین بایت شروع برنامه راه انداز میباشد. یکبایت نیز به منظور تست کردن توسط ROM مادربرد استفاده می شود.
ROM Shadowing:
چیپهای RAM طبیعتا در مقابل چیپهای DRAMها کند می باشند ، زیرا زمان دستیابی به ROM 150 نانوثانیه است، اما زمان دستیابی DRAM ها 50 نانوثانیه می باشد .
به همین دلیل در بسیاری از سیستمها ROM ها به صورت پنهان (Shadowing) هستند، بدین معنی که ROMها در ابتدای راه اندازی یسیتم در چیپهای DRAM کپی می شوند که این باعث دسترسی و اجرای سریعتر عملیات می شود .
زیربرنامه ها و روالهایی که به روالهای پنهانی (Shoadowing Procedure) محتویات ROM را در RAM کپی می کنند و آدرس آن را به عنوان ROM معرفی می کنند و ROM واقعی ار غیر فعال می کنند ،که این باعث می شود که به نظر برسد که سیستم با سرعت 60 نانوثانیه کار می کند.
استفاده از این روش هنگامی مفید است که از یک سیستم عامل 16 بیتی مانند ِDOS و یا WIN3.1 لستفاده می کنیم ..و اگر از سیستم عامل 32 بیتی مانند WIN 98,WIN95,WIN NT استفاده می کنید ، این روش تقریبا بی حاصل است زیرا این سیستم عاملها هنگامی که بر روی سیستم اجرا می شوند از کد 16 بیتی ROM استفاده نمی کنند.
اما در عوض از گرداننده های 32 بیتی که در طول راه اندازی سیستم عامل در حافظه RAM بارگذاری می کنند ، استفاده مینمایند.
چهار نوع چیپ ROM وجود دارد :
* ROM
* PROM
*EPROM
EEPROM * که نیز Flash ROM نیز می نامند.
PROM:
این چیپها که از نوع ROM می باشند در ابتدای ساخت خالی می باشند و باید با داده هایی که می خواهید برنامه ریزی کنید. این نوع حافظه ها در اواخر سال 1970 به وسیله شرکت Tenas Instruments ساخته شد ودر اندازه های مختلف 1 کیلو بایت تا 2 مگابایت و بیشتر هستند که شماره شناسایی آنها 27 می باشد كه عدد 27 شماره شناسایی چیپهای PROM می باشد و اندازه این چیپ بر حسب بایت می باشد.
اگر چه می گوییم این حافظه ها در ابتدای ساخت خالی هستند اما به طور تکنیکی دارای مقدار 1 می باشند . بنابراین یک PROM خالی می تواند برنامه ریزی شده باشد و ما می توانیم بر روی آن بنویسیم . برای نوشتن به دستگاه مخصوص که ROM Programer یا سوزاننده (Buer) نام دارد ، نیاز داریم .
برخی اوقات شنیده اید که به چیپ های ROM نیز Buing (یعنی سوزان) می گویند ، زیرا هر بیت باینری یک فیوز است که سالم بودن آن نشانگر یک و در غیراین صورت صفر می باشد ..
بهتر است که بدانید اکثر چیپ ها با 5 ولت جریان فعال می شوند و هنگامی که ما برنامه ای را بر روی چیپ های PROM می نویسیم یا اصطلاحا Program می نمائیم جریانی بیشتر از 5 ولت که معمولا 12 ولت است اعمال می کنیم که این باعث سوختن فیوزهای آدرسهایی می شود که ما می خواهیم . باید توجه داشته باشید که ما می توانیم یک را صفر تبدیل کنیم ولی برعکس آن ممکن نیست .
به این چیپ ها OTP (One Time Programmable) نیز می گویند در شکل 2-1 تصویر یک Programmer چند سوکته را مشاهده می کنید که به آن (Gang Programmer) یا برنامه ریز گروهی نیز می گویند. و می تواند چندین چیپ را در هر بار برنامه ریزی کند.
EPROM:
نیز یک نوع عمومی از PROM می باشد که قابلیت پاک شدن و دوباره برنامه ریزی را داراست . بر روی این چیپها یک بلور کوارتز قرار دارد که مستقیما بر روی die قرار دارد. این چیپها با شماره 27xxxx شناسایی می شوند و به وسیله برنامه یا به طور فیزیکی می توان آنها را پاک کرد.(شکل 5-3)
هدف از قرار دادن بلور کوارتز این است که اشعه فرا بنفش به die برسد ، زیرا چیپ EPROM با تابش اشعه فرا بنفش پاک می شود. اشعه فرا بنفش باعث ایجاد یک واکنش شیمیایی می شود که که فیوزها را پشت سر هم ذوب می کند ، بنابراین تمام صفرها به یک تبدیل می شوند و چیپ به حالت اولیه خود باز می گردد. برای این کار باید ، اشعه فرا بنفش را در طول موج 2537 انگستروم و با شدت یکنواخت 12000 uv/cm2 و در مدت 5 تا 15 دقیقه باشد.
یک دستگاه پاک کننده EPROM ، یک تولید کننده امواج فرا بنفش است که دارای یک فضای بسته است که دارای یک کشو می باشد و در بالای کشو تولید کننده امواج فرا بنفش می باشد و چیپها درون کشو قرار می گیرند.
EPROM/Flash ROM :
یک نوع دیگر از چیپهای ROM ، چیپهای EPROM که Flash ROM نیز نامیده می شوند و از خصوصیات مهم آنها این است که قابل پاک شدن و برنامه ریزی توسط مدارهایی هستند که بر روی آنها نصب می شوند و وسایل و ابزار خاصی نیاز ندارند.
این چیپ ها به وسیله شماره های 29xxxx و 28xxxx شناخته می شوند . هم اکنون در مادربردهای کامپیوتر از چیپهای EEPROM استفاده میشود. این بدان معنی است که BIOS مادربرد خود را می توانید به وسیله دریافت نسخه به روز درآمده از شرکت سازنده ، به روز رسانی نمائید.
تولید کننده های ROM BIOS:
تعداد بسیاری از تولید کننده های امروزه اکثر مادربردها را پشتیبانی می کنند و چندین کمپانی در زمینه تولید محصولات ROM BIOS ، به طور تخصصی فعالیت دارند.
سه کمپانی بزرگ که در زمینه نرم افزار ROM BIOS فعالیت دارند عبارتند از :
Phonix SoftWare , American Magatrends ..Inc (AMI) , Award SoftWare
به روز رسانی BIOS :
سیستم عاملها تقریبا بر روی هر سیستم کامپیوتری با سخت افزارهای مختلف سازگاری دارند و این به دلیل وجودBIOS است، چون این BIOS است که با سخت افزار سیستم ارتباط برقرار می کند.
اغلب در سیستمهای قدیمی برای بهره گیری از برخی دستگاههای جدید همانند گرداننده های IDE دیسک سختو یا گرداننده های فلاپی های LS-120 و یا در سیستمهایی که استفاده از دیسک بیش از 8GB را پشتیبانی نمی کنند ،باید BIOS را به روز رسانی نمود.
لیست زیر مجموعه ای از دلایلی است که باید BIOS را به روز رسانی نمود:
*استفاده از فلاپی درایوهای LS-120 که به سوپر درایو نیز معروفند.
* استفاده از هارد دیسک های بیش از 8GB
* استفاده از داریور هارددیسک Ultra DMA IDE
* استفاده از بوت کردن سیتم با درایو CD-ROM
* تصحیح خطای سال 2000 و سال کبیسه
* تصحیح خطاهای سازگاری با سخت افزار یا نرم افزار
* استفاده از پردازنده های جدید
اگر شما یک سخت افزار جدید نصب کرده اید و حتی دستورات نصب را به درستی انجام داده اید ، اما نمی توانید با آن کار کنید ، این خطا ممکن است از BIOS باشد و لازم است آن را به روزرسانی کنید. این موضوع به ویژه در سیستم عاملهای جدبد صدق می کند . بسیاری از سیستم های قدیمی نیاز به روزرسانی BIOS دارند تا به طور کامل از ویژگی های Plug-And-Play در ویندوزهای 95 و98 و 2000 استفاده کنند.
این مسائل از یک مادربرد به مادربرد دیگر متغیر است ، اما ارزش آن را دارد که BIOS سیستم را به روزرسانی کنید برای بروزرسانی BIOS یک مادربرد باید چند نکته را بدانید:
سازنده و مدل مادربرد
نسخه فعلی BIOS مادربرد
نوع CPU(مثلاPentium II , Pentium mmx )
نسخه برداری از تنظیمات فعلی CMOS:
بروزرسانی نسخه BIOS ممولا تنظیمات فعلی SETUP را به هم می ریزد ، بنابراین بهتر است آن نسخه برداری کنید ، برخی برنامه ها مانند نورتون یوتیلیتی می توانند تنظیمات CMOS را ذخیره کنند ، اما این نرم افزارها اکثرا در بازگرداندن تنظیمات SETUP ناموفق هستند. بهترین راه این است مه خودتان از تنطیمات SETUP نسخه برداری کنید و همچنین می توانید با اتصال چاپگر از تنظیمات SETUP یک کپی تهیه کنید (با فشار دادن کلیدهای Shift+PRN SCR)
چیپهای کنترلر صفحه کلید:
علاوه بر ROM اصلی سیستم ، در کامپیوترهای 286 و پائینتر همچنین یک کنترلر صفحه کلید یا ROM صفحه کلید وجود دارد ، که میکروپروسسور صفحه کلید در ROM صفحه کلید جاسازی شده است . این ROM را اغلب می توانید در Super I/O یا در چیپ South Bridge در مادر بردهای جدید پیداکنید. کنترلر صفحه کلید در اصل یک میکروکنترلر 8042 است که با آن یک میکروپروسسور ، ROM ، RAM و پورتهای I/O نیز ملحق کرده اند .در مادر بردهای جدید چیپ 8042 در داخل چیپ Super I/O یا South Bridge تعبیه شده است بنابراین شما چیپ 8042 را نخواهید دید.
در بسیاری از سیستم های قدیمی ، یکی از پورتهایی که استفاده نشده است برای انتخاب سرعت ساعت CPU استفاده می شود و این در سیستم های قدیمی هنگامی که سیستم عامل را به 95/98/2000 ارتقاء می دهید با کنترلر صفحه کلید مشکلاتی پیدا می کند که بعدها این مشکل نیز بر طرف شد.
به کار بردن Flash BIOS :
تقریبا تمام کامپیورترهای از سال 1996 به بعد دارای یک Flash ROM برای ذخیره کردن BIOS هستند .. Flash ROM نوعی از EEPROM است که می توانید بر روی آن عملیات پاک کردن و برنامه نویسی را انجام دهید . Flash ROM به کاربران این امکان را می دهد که نسخه به روزرسانی شده BIOS خود را بدون برداشتن و جایگزینی چیپ جدید ، بر روی مادربرد خود نصب کنند. اما در بعضی سیستم ها ممکن است در حالت حفاظت شده قرار گرفته شده باشد و شما باید قبل از بروز رسانی حفاظت آن را غیر فعال کنید ، که معمولا برای این کار یک جامپر یا یک سوئیچ بر روی مادربرد شده است . مقصود ازحفاظت بایوس این است که بضی ویروسها ممکن است کد خودشان را بر روی BIOS کپی کنند. حتی بدون استفاده از قفل فیزیکی ، Flash ROM های مدرن دارای یک الگوریتم حفاظتی برای جلوگیری از تغییرات بدون مجوز هستند.
باید توجه داشته باید هنگامی که در حال بروزرسانی BIOS هستید ، کامپیوتر را خامش نکنید و وقفه ای در کار سیستم رخ ندهد و گرنه BIOS سیستم خود را از دست خواهید داد و این بدین معنی است که شما قادر به راه اندازی مجد دسیستم نخواهید بود و یا حداقل به راحتی قادر به بازیابی BIOS سیستم نخواهید بود . در مادربردهای جدید یک برنامه مخصوص بازیابی BIOS وجود دارد که مربوط به قسمتی از Flash ROM است که نیز قابل پاک شدن می باشد .
سیستم BIOS و پارتیشن IML :
شرکت های IBM و Compaq از یک روش شبیه به Flash ROM استفاده می کنند که "بارگذاری میکرو کد آغازین IML" نام دارد که در برخی سیستم های Pentium و 486 به کار برده شده است.
IML تکنیکی است که کد BIOS بر روی یک پارتیشن سیستمی و مخفی بر روی هارد دیسک نصب می شود و هر گاه که سیستم روشن میشود ، بارگذاری می شود البته در این سیستم ها هنوز BIOS اصلی وجود دارد ، اما تمام عملیات از BIOS ذخیره شده در هارد دیسک انجام میشود.
این تکنیک اجازه می دهد تا یک BIOS توزیع شده بر روی هارد دیسک داشته باشیم . همراه با کد BIOS یک کپی کامل از SETUP و مشخصات و مراجع دیسک در این پارتیشن ذخیره می شود.
یکی از معایب این سیستم این است که بر روی هارد دیسک نصب شده و سیستم بدون تنظیمات ذخیره شده بر روی هارد دیسک کاملا راه اندازی نمی شود و شما نمی توانید سیستم را به وسیله فلاپی دیسک راه اندازی کنید.
آدرسهای CMOS RAM مادربرد :
در سیستم های AT یک چیپ 146818 موتورلا به عنوان یک
RTC (Real-Time Clock) و
( (Complementary Metal-Oxid Semicondector
CMOS RAM استفاده شده است .
این یک چیپ مخصوص ساده است که دارای یک ساعت دیجیتالی ساده است که 10 بایت از آدرس حافظه برای ساعت و 54 بایت اضافی برای ذخیره هر چیزی که بخواهید . IBM AT 5 بایت اضافی برای ذخیره پیکربندی سیستم استفاده می کنند . اما در سیستمهای جدید از این چیپ موتورلا استفاده نشده است ، در عوض عملیات این چیپ به چیپ Super I/O یا South Bridge ضمیمه شده است یا از یک باتری مخصوص و یک NVRAM استفاده می کنند .
توجه داشته باشید که در سیستمهای جدید بیشتر از 64 بایت CMOS RAM وجود دارد . در حقیقت بسیاری از سیستم ها ممکن است 2 یا 4 کیلو بایت داشته باشند ، که این حافظه اضافی برای ذخیره سازی جزئیات اطلاعات Plug-and-Play کارتهای وفق دهنده و دیگر انتخابات سیستم می باشد.
نرم افزارهای پشتیبانی و یوتیلیتی ها در محدوده اطلاعات عمومی CMOS RAM هستند و از این طریق می توانند در ذخیره سازی و بازگرداندن پیکربندی سیستم موثر واقع شوند ، اما متاسفانه این برنامه ها برای BIOS های خاص نوشته شده اند و فقط بر روی همان BIOS کار می کنند.
مساله سال 2000 در BIOS :
اکثر افراد با مشکل سال 2000 درگیر بودند ، به طور خلاصه منشا این مشکل آن است که ساعت سیستم طوری طزاحی شده است که رقمهای سال را به طور اتوماتیک به روز رسانی کند و رقمهای قرن به طور دستی باید تغییر کنند..به این معنی که اگر سیستم در طول سال 1999 تا سال 2000 خاموش باشد تاریخ به سال 1900 باز می گردد اما این مشکل در سیستمهای جدید رفع شده است .
هنگامی که سیستم عامل بارگذاری می شود ، تاریخ و ساعت را از BIOS سیستم دریافت می کند . به طور کلی یک نرم افزار می تواند ساعت را از سیستم عامل یا BIOS و با از RTC دریافت کند.
Plug-and-Play BIOS :
عموما نصب و پیکر بندی دستگاهها بر روی یک PC کار مشکلی است ، در طول نصب کاربر با مساله جدیدی روبه رو است،این که باید پورت I/O و کانال DMA را انتخاب کند . در گذشته کاربران مجبور بودند که جامپرها و سوئیج های برروی کارت را برای کنترل تنظیمات تغییر دهند ، که لازمه این کار شناخت منابع استفاده شده بر روی سیستم است ، و سپس تنظیم کردن منابعی که با دستگاههای موجود بر روی سیستم تضاد و ناسازگاری نداشته باشند.
تکنولوژی PnP برای جلوگیری از این مشگلات و فراهم ساختن توانائیهایی برای کاربران در توسعه PC های آنان می باشد ..با استفاده از این تکنولوژی کاربران کارت مورد نظر را در سیستم جا می زنند و سیستم به طور اتوماتیک بهترین پیکر بندی را انجام می دهد .
PnP از سه جزء مهم تشکیل شده است :
Plug-and-Play BIOS
سیستم توسعه یافته پیکر بندی داده ها (ESCD)
سیستم عامل Plug-and-Play
بایوس PnP شروع به پیکر بندی کارت PnP در طول پردازش راه اندازی سیستم می کند . اگر کارت قبلا نصب شده باشد بایوس اطلاعات را از ESCD می خواند و کارت را مقدار دهی اولیه می کند و سیستم را راه اندازی می نماید ..در طول نصب یک کارت PnP جدید ، بایوس برای تععین اینکه کدام منابع استفاده نشده اند و برای اضافه کردن کارت لازم هستند به ESCD مراجعه می نماید ..اگر بایوس بتواند منابع لازم را پیدا کند ، کارت را پیکر بندی می کند و در غیر این صورت روالهای Plug-and-Play در سیستم عامل کار پیکربندی را کامل می کنند . در طول روال پیکر بندی رجیسترهای Flash BIOS بر روی کارت و همچنین ESCD توسط داده های جدید پیکر بندی به روز رسانی می شوند .
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
سامانه موقعیتیاب جهانی
سیستم موقعیتیاب جهانی یا جیپیاس (Global Positioning Systems) سیستم کامل و عملیاتی موقعیتیاب ماهوارهای است. در این سیستم شبکهای با حداقل ۲۴ ماهواره دادههایی شامل مکان خود و زمان را به زمین میفرستند. گیرندههای زمینی جیپیاس با دریافت این دادهها موقعیت گیرنده را بر روی زمین محاسبه و ارائه میکنند. ماهوارههای این سیستم به سفارش وزارت دفاع ایالات متحده ساخته و در مدار زمین قرار داده شدهاند. جیپیاس در ابتدا برای مصارف نظامی تهیه شد ولی از سال ۱۹۸۰استفاده عمومی آن آزاد و آغاز شد.
چند نمونه از گیرندههای GPS)
سیستم موقعیتیاب جهانی یا جیپیاس (Global Positioning Systems) سیستم کامل و عملیاتی موقعیتیاب ماهوارهای است. در این سیستم شبکهای با حداقل ۲۴ ماهواره دادههایی شامل مکان خود و زمان را به زمین میفرستند. گیرندههای زمینی جیپیاس با دریافت این دادهها موقعیت گیرنده را بر روی زمین محاسبه و ارائه میکنند. ماهوارههای این سیستم به سفارش وزارت دفاع ایالات متحده ساخته و در مدار زمین قرار داده شدهاند. جیپیاس در ابتدا برای مصارف نظامی تهیه شد ولی از سال ۱۹۸۰استفاده عمومی آن آزاد و آغاز شد.
تصویر:GPS Receivers.jpg
چند نمونه از گیرندههای GPS)
مختصات کلی :
نام کامل = Global Positioning System
اولین ماهواره GPS به فضا = 1978
تکمیل کانال 24 (NAVSTAR) عددی ماهواره ای = 1994
تکمیل کانال 29 عددی ماهوارهرض هر ماهواره = 17 فوت (معادل 18/5 متر)
طول باتری های خورشیدی = 5.5 متر
انرژی مصرفی هریقین میتوان گفت یکی از بهترین و کامل ترین دستاورد های بشر برای شناسایی و مکان یابی روی کره زمین است که روز به روز در حال کامل تر شدن آن است.هر کس که بخواهد بداند کجاست و بکجا می رود به این سیستم نیازمند است، با توجه به نزول شدید بهای گیرنده های این سیستم، و افزایش امکانات آنها، این تکنولوژی در آینده نزدیک بیش از پیش در اختیار همگان قرار خواهد گرفت.
کنترل زمینی
بخش کنترل زمینی این بخش شامل ایستگاههای کنترل زمینی است که دارای مختصات معلوم هستند و موقعیت آنها از طریق روشهای کلاسیک تعیین موقعیت نظیر روش VLBI (تعیین فواصل بلند توسط کوازارها)و روش SLR (فاصله سنجی ماهواره ای با امواج لیزر ) بدست آمده است. این ایستگاه ها وظیفه تعقیب پلی نومیال (Polynomials) ریاضی بطریق کمترین مربعات ، پارامترهای مداری (افمریزها)و موقعیت ماهواره ها را نسبت به یک سیستم مختصات ژئودتیک ژئوسنتریک (مبدا سیستم مختصات تقریبا در مرکززمین قرار دارد.) محاسبه می نماید.
تعداد این ایستگاههای زمینی 5 عدد است که ایستگاه اصلی با نام کلرادو اسپرینگ در آمریکا قرار داردو 4 ایستگاه فرعی دیگر در نقاط دیگر کره زمین مستقر هستند. آخرین بخش از سیستم G.P.S ، قسمت USER یا کاربران سیستم می باشد که خود شامل دو بخش است:
1. آنتن دریافت کننده اطلاعات ارسالی از ماهواره ها
2. گیرنده(پردازش کننده اطلاعات دریافتی و تعیین کننده موقعیت محل آنتن)
نرم افزار و میکروپروسسور داخل گیرنده فاصله بین آنتن زمینی تا ماهواره های مرتبط با گیرنده ه را تعیین می کند سپس با استفاده از حداقل 4 ماهواره موقعیت X وY و ارتفاع محل استقرار آنتن یا همان گیرنده تعیین میشود.
نکته مهمی که می بایست مورد توجه قرار گیرد این است که ارتفاعی که G.P.S به ما می دهدبا ارتفاع موجود در نقشه ها و اطلس ها فرق میکند.ارتفاع G.P.S نسبت به سطح مبنایی بنام بیضوی است در حالی که ارتفاع موجود در نقشه ها ارتفاع اورتومتریک می باشدکه از سطح دریاهای آزاد محاسبه می گردد.مقدار این اختلاف در بیش ترین حالت در حدود 100 متر می باشد
کاربرد های جی پی اس
* نقشه برداری
* پروژه های عمرانی
* کوهنوردی
* کایت سواری
* سفر در مناطق ناشناخته
* کشتی رانی
* قایقرانی
* عملیات نجات هنگام وقوع سیل و زمین لرزه
چگونه کار می کند؟
ماهواره های این سیستم، در مداراتی دقیق هر روز 2 بار بدور زمین می گردند و اطلاعاتی را به زمین مخابره می کنند. گیرنده های G.P.S این اطلاعات را دریافت کرده و با انجام محاسبات هندسی، محل دقیق گیرنده را نسبت به زمین محاسبه می کنند. در واقع گیرنده زمان ارسال سیگنال توسط ماهواره را با زمان دریافت آن مقایسه می کند. از اختلاف این دو زمان فاصله گیرنده از ماهواره تعیین می گردد. سپس این عمل را با داده های دریافتی از چند ماهواره دیگر تکرار می کند و بدین ترتیب محل دقیق گیرنده را با اختلافی ناچیز، معین می کند.
گیرنده به دریافت اطلاعات همزمان از حداقل 3 ماهواره برای محاسبه 2 بعدی و یافتن طول و عرض جغرافیایی، و همچنین دریافت اطلاعات حداقل 4 ماهواره برای یافتن مختصات سه بعدی نیازمند است. با ادامه دریافت اطلاعات از ماهواره ها گیرنده اقدام به محاسبه سرعت، جهت، مسیرپیموده شده، فواصل طی شده، فاصله باقی مانده تا مقصد، زمان طلوع و غروب خورشید و بسیاری اطاعات مفید دیگر، می نماید.[1]
ماهواره های آن
24 عدد ماهواره G.P.S در مدارهایی بفاصله 24000 هزار مایل از سطح دریا گردش می کنند. هر ماهواره دقیقا طی 12 ساعت یک دور کامل بدور زمین می گردد. این ماهواره ها انرژی خود را از خورشید تامین می کنند. همچنین باتری هایی نیز برای زمانهای خورشید گرفتگی و یا مواقعی که در سایه زمین حرکت می کنند بهمراه دارند. راکتهای کوچکی نیز ماهواره ها را در مسیر صحیح نگاه می دارد. به این ماهواره ها NAVSTAR نیز گفته می شود.آنها با یک سرعت ثابت در حرکتند و در هر 24 ساعت دوبار دور زمین را با سرعتی معادل 7000 مایل در ساعت می گردند. ماهواره های G.P.S توسط انرژی خورشید تغذیه میشوند آنها مجهز به باطریهای قابل شارژ اتوماتیک برای زمانهای بارندگی یا خورشید گرفتگی می باشند.
خدمات این مجموعه در هر نقطه از کره زمین در تمام شبانهروز در دسترس است و استفاده از آن رایگان است.
تعداد ماهواره ها
نام مدت پرتاب تعداد ماهواره های پرتاب شده شامل شکست خورده ها درحال کار
Block I 1978-1985 11 0
Block II 1985-1990 9 0
Block IIA 1990-1997 19 15+11
Block IIR 1997-2004 12 12
Block IIR-M 2005- 3 3
مجموع 54 (بعلاوه ی یک پرتاب نشده) 30+1
1یک ماهواره ی آزمایشی
سیستم های دیگر
* سیستم گلوناس که دولت شوروی ساخته و اکنون بهدست کشور روسیه اداره میشود.این سیستم هم اکنون 45% قابلیت مانور دارد و قرار است تا سال 2008 به همراه کشور هند به طور کامل به بهره برداری برسد.
* سیستم گالیله گسترش داده شده توسط اتحادیه اروپا و قرار است به همراه کشورهای اسراییل ، هند ، عربستان سعودی ، کره جنوبی ، اکراین ، چین و مراکش تا سال 2010 به صورت موثر به کار گرفته شود.
* سیستم بیدو (Beidou) که به صورت مستقل چین در حال گسترش می باشد
* سیستم QZSS درژاپن برای پوشش بهتر جزایر ژاپنی
* سیستم ماهواره ای موقعیت یابی ملی هند (IRNSS)
سیستم موقعیتیاب جهانی یا جیپیاس (Global Positioning Systems) سیستم کامل و عملیاتی موقعیتیاب ماهوارهای است. در این سیستم شبکهای با حداقل ۲۴ ماهواره دادههایی شامل مکان خود و زمان را به زمین میفرستند. گیرندههای زمینی جیپیاس با دریافت این دادهها موقعیت گیرنده را بر روی زمین محاسبه و ارائه میکنند. ماهوارههای این سیستم به سفارش وزارت دفاع ایالات متحده ساخته و در مدار زمین قرار داده شدهاند. جیپیاس در ابتدا برای مصارف نظامی تهیه شد ولی از سال ۱۹۸۰استفاده عمومی آن آزاد و آغاز شد.
چند نمونه از گیرندههای GPS)
EXrozblog.comEXسامانه موقعیتیاب جهانی
سیستم موقعیتیاب جهانی یا جیپیاس (Global Positioning Systems) سیستم کامل و عملیاتی موقعیتیاب ماهوارهای است. در این سیستم شبکهای با حداقل ۲۴ ماهواره دادههایی شامل مکان خود و زمان را به زمین میفرستند. گیرندههای زمینی جیپیاس با دریافت این دادهها موقعیت گیرنده را بر روی زمین محاسبه و ارائه میکنند. ماهوارههای این سیستم به سفارش وزارت دفاع ایالات متحده ساخته و در مدار زمین قرار داده شدهاند. جیپیاس در ابتدا برای مصارف نظامی تهیه شد ولی از سال ۱۹۸۰استفاده عمومی آن آزاد و آغاز شد.
تصویر:GPS Receivers.jpg
چند نمونه از گیرندههای GPS)
مختصات کلی :
نام کامل = Global Positioning System
اولین ماهواره GPS به فضا = 1978
تکمیل کانال 24 (NAVSTAR) عددی ماهواره ای = 1994
تکمیل کانال 29 عددی ماهوارهرض هر ماهواره = 17 فوت (معادل 18/5 متر)
طول باتری های خورشیدی = 5.5 متر
انرژی مصرفی هریقین میتوان گفت یکی از بهترین و کامل ترین دستاورد های بشر برای شناسایی و مکان یابی روی کره زمین است که روز به روز در حال کامل تر شدن آن است.هر کس که بخواهد بداند کجاست و بکجا می رود به این سیستم نیازمند است، با توجه به نزول شدید بهای گیرنده های این سیستم، و افزایش امکانات آنها، این تکنولوژی در آینده نزدیک بیش از پیش در اختیار همگان قرار خواهد گرفت.
کنترل زمینی
بخش کنترل زمینی این بخش شامل ایستگاههای کنترل زمینی است که دارای مختصات معلوم هستند و موقعیت آنها از طریق روشهای کلاسیک تعیین موقعیت نظیر روش VLBI (تعیین فواصل بلند توسط کوازارها)و روش SLR (فاصله سنجی ماهواره ای با امواج لیزر ) بدست آمده است. این ایستگاه ها وظیفه تعقیب پلی نومیال (Polynomials) ریاضی بطریق کمترین مربعات ، پارامترهای مداری (افمریزها)و موقعیت ماهواره ها را نسبت به یک سیستم مختصات ژئودتیک ژئوسنتریک (مبدا سیستم مختصات تقریبا در مرکززمین قرار دارد.) محاسبه می نماید.
تعداد این ایستگاههای زمینی 5 عدد است که ایستگاه اصلی با نام کلرادو اسپرینگ در آمریکا قرار داردو 4 ایستگاه فرعی دیگر در نقاط دیگر کره زمین مستقر هستند. آخرین بخش از سیستم G.P.S ، قسمت USER یا کاربران سیستم می باشد که خود شامل دو بخش است:
1. آنتن دریافت کننده اطلاعات ارسالی از ماهواره ها
2. گیرنده(پردازش کننده اطلاعات دریافتی و تعیین کننده موقعیت محل آنتن)
نرم افزار و میکروپروسسور داخل گیرنده فاصله بین آنتن زمینی تا ماهواره های مرتبط با گیرنده ه را تعیین می کند سپس با استفاده از حداقل 4 ماهواره موقعیت X وY و ارتفاع محل استقرار آنتن یا همان گیرنده تعیین میشود.
نکته مهمی که می بایست مورد توجه قرار گیرد این است که ارتفاعی که G.P.S به ما می دهدبا ارتفاع موجود در نقشه ها و اطلس ها فرق میکند.ارتفاع G.P.S نسبت به سطح مبنایی بنام بیضوی است در حالی که ارتفاع موجود در نقشه ها ارتفاع اورتومتریک می باشدکه از سطح دریاهای آزاد محاسبه می گردد.مقدار این اختلاف در بیش ترین حالت در حدود 100 متر می باشد
کاربرد های جی پی اس
* نقشه برداری
* پروژه های عمرانی
* کوهنوردی
* کایت سواری
* سفر در مناطق ناشناخته
* کشتی رانی
* قایقرانی
* عملیات نجات هنگام وقوع سیل و زمین لرزه
چگونه کار می کند؟
ماهواره های این سیستم، در مداراتی دقیق هر روز 2 بار بدور زمین می گردند و اطلاعاتی را به زمین مخابره می کنند. گیرنده های G.P.S این اطلاعات را دریافت کرده و با انجام محاسبات هندسی، محل دقیق گیرنده را نسبت به زمین محاسبه می کنند. در واقع گیرنده زمان ارسال سیگنال توسط ماهواره را با زمان دریافت آن مقایسه می کند. از اختلاف این دو زمان فاصله گیرنده از ماهواره تعیین می گردد. سپس این عمل را با داده های دریافتی از چند ماهواره دیگر تکرار می کند و بدین ترتیب محل دقیق گیرنده را با اختلافی ناچیز، معین می کند.
گیرنده به دریافت اطلاعات همزمان از حداقل 3 ماهواره برای محاسبه 2 بعدی و یافتن طول و عرض جغرافیایی، و همچنین دریافت اطلاعات حداقل 4 ماهواره برای یافتن مختصات سه بعدی نیازمند است. با ادامه دریافت اطلاعات از ماهواره ها گیرنده اقدام به محاسبه سرعت، جهت، مسیرپیموده شده، فواصل طی شده، فاصله باقی مانده تا مقصد، زمان طلوع و غروب خورشید و بسیاری اطاعات مفید دیگر، می نماید.[1]
ماهواره های آن
24 عدد ماهواره G.P.S در مدارهایی بفاصله 24000 هزار مایل از سطح دریا گردش می کنند. هر ماهواره دقیقا طی 12 ساعت یک دور کامل بدور زمین می گردد. این ماهواره ها انرژی خود را از خورشید تامین می کنند. همچنین باتری هایی نیز برای زمانهای خورشید گرفتگی و یا مواقعی که در سایه زمین حرکت می کنند بهمراه دارند. راکتهای کوچکی نیز ماهواره ها را در مسیر صحیح نگاه می دارد. به این ماهواره ها NAVSTAR نیز گفته می شود.آنها با یک سرعت ثابت در حرکتند و در هر 24 ساعت دوبار دور زمین را با سرعتی معادل 7000 مایل در ساعت می گردند. ماهواره های G.P.S توسط انرژی خورشید تغذیه میشوند آنها مجهز به باطریهای قابل شارژ اتوماتیک برای زمانهای بارندگی یا خورشید گرفتگی می باشند.
خدمات این مجموعه در هر نقطه از کره زمین در تمام شبانهروز در دسترس است و استفاده از آن رایگان است.
تعداد ماهواره ها
نام مدت پرتاب تعداد ماهواره های پرتاب شده شامل شکست خورده ها درحال کار
Block I 1978-1985 11 0
Block II 1985-1990 9 0
Block IIA 1990-1997 19 15+11
Block IIR 1997-2004 12 12
Block IIR-M 2005- 3 3
مجموع 54 (بعلاوه ی یک پرتاب نشده) 30+1
1یک ماهواره ی آزمایشی
سیستم های دیگر
* سیستم گلوناس که دولت شوروی ساخته و اکنون بهدست کشور روسیه اداره میشود.این سیستم هم اکنون 45% قابلیت مانور دارد و قرار است تا سال 2008 به همراه کشور هند به طور کامل به بهره برداری برسد.
* سیستم گالیله گسترش داده شده توسط اتحادیه اروپا و قرار است به همراه کشورهای اسراییل ، هند ، عربستان سعودی ، کره جنوبی ، اکراین ، چین و مراکش تا سال 2010 به صورت موثر به کار گرفته شود.
* سیستم بیدو (Beidou) که به صورت مستقل چین در حال گسترش می باشد
* سیستم QZSS درژاپن برای پوشش بهتر جزایر ژاپنی
* سیستم ماهواره ای موقعیت یابی ملی هند (IRNSS)
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
در ويندوز XP در حالت پيش فرض Packet Scheduler سيستم را به 20 درصد از پهناي باند يك اتصال به اينترنت
محدود مي كند. يعني اگر شما اين تنظيمات را تغيير ندهيد تنها قادريد از 20 درصد از پهناي باند اتصالتان به اينترنت
بهره ببريد. براي اين كه بتوانيد از 100 درصد پهناي باندتان استفاده كنيد مراحل زير را انجام دهيد:
EXrozblog.comEX
در ويندوز XP در حالت پيش فرض Packet Scheduler سيستم را به 20 درصد از پهناي باند يك اتصال به اينترنت
محدود مي كند. يعني اگر شما اين تنظيمات را تغيير ندهيد تنها قادريد از 20 درصد از پهناي باند اتصالتان به اينترنت
بهره ببريد. براي اين كه بتوانيد از 100 درصد پهناي باندتان استفاده كنيد مراحل زير را انجام دهيد:
1- Run را از منوي Start اجرا كنيد.
2- در Run عبارت gpedit.msc را تايپ كرده و OK را كليك كنيد.
3- منتظر بمانيد تا Group Policy اجرا شود.
4- در بخش Local Computer Policy و در زير Computer Configuration گزينه Administrative Templates را
گسترش دهيد (اين كار را با كليك بر روي علامت + كار آن انجام دهيد)
5- در ليست باز شده گزينه Network را نيز گسترش دهيد.
6- حال در اين ليست QoS Packet Scheduler را انتخاب كنيد.
7- به گزينه هايي كه در سمت راست ظاهر مي شوند دقت كنيد.
8- بر روي Limit reservable bandwith كليك راست كرده و Properties را كليك كنيد.
9- پس از اينكه پنجره Limit reservable bandwith Properties باز شد در برگه Setting و در زير Limit reservable
bandwith گزينه Enabled را انتخاب كنيد .
10- مشاهده مي كنيد كه با انتخاب آن در روبروي Bandwidth Limit مقدار پيش فرض آن يعني 20 درصد به نمايش
در مي آيد.
11- به جاي عدد 20 مقدار 0 را تايپ كرده و OK را كليك كنيد.
12- حال به Coection ي كه بوسيله آن به اينترنت وصل مي شويد رفته و بر روي دكه Properties كليك كنيد.
13- به برگه Networking برويد و دقت كنيد كه QoS Packet Scheduler فعال باشد (تيك كنار آن مشاهده شود)
14- اين پنجره را OK كنيد.
15- كامپيوتر خود را Restart كنيد.
5- در ليست باز شده گزينه Network را نيز گسترش دهيد.
6- حال در اين ليست QoS Packet Scheduler را انتخاب كنيد.
7- به گزينه هايي كه در سمت راست ظاهر مي شوند دقت كنيد.
8- بر روي Limit reservable bandwith كليك راست كرده و Properties را كليك كنيد.
9- پس از اينكه پنجره Limit reservable bandwith Properties باز شد در برگه Setting و در زير Limit reservable
bandwith گزينه Enabled را انتخاب كنيد .
10- مشاهده مي كنيد كه با انتخاب آن در روبروي Bandwidth Limit مقدار پيش فرض آن يعني 20 درصد به نمايش
در مي آيد.
11- به جاي عدد 20 مقدار 0 را تايپ كرده و OK را كليك كنيد.
12- حال به Coection ي كه بوسيله آن به اينترنت وصل مي شويد رفته و بر روي دكه Properties كليك كنيد.
13- به برگه Networking برويد و دقت كنيد كه QoS Packet Scheduler فعال باشد (تيك كنار آن مشاهده شود)
14- اين پنجره را OK كنيد.
15- كامپيوتر خود را Restart كنيد.
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
يکي
از مشکلات ويندوز xp راه نفوذ به آن در صورت فراموش کردن password مي باشد
.همانطور که همه شما مي دانيد xp امکان جالب switch user را دارد که مي
توان محيط را براي کار user هاي مختلف فراهم کرد .حالا اگر شما اين
password را فراموش کنيد چاره چيست؟. در اين حالت چند راه نفوذ هست و آن
اين است که در هنگام ظاهر شدن منوي کاربران در ابتدا ، دو بار
کليدهايALT+CTRL+ DELETE را فشار دهيد سپس در قسمت نام کلمه administrator
را تايپ کرده و قسمت password را خالي بگذاريد و Ok را بزنيد در اين حال
وارد سيستم مي شويد.
EXrozblog.comEX
يکي
از مشکلات ويندوز xp راه نفوذ به آن در صورت فراموش کردن password مي باشد
.همانطور که همه شما مي دانيد xp امکان جالب switch user را دارد که مي
توان محيط را براي کار user هاي مختلف فراهم کرد .حالا اگر شما اين
password را فراموش کنيد چاره چيست؟. در اين حالت چند راه نفوذ هست و آن
اين است که در هنگام ظاهر شدن منوي کاربران در ابتدا ، دو بار
کليدهايALT+CTRL+ DELETE را فشار دهيد سپس در قسمت نام کلمه administrator
را تايپ کرده و قسمت password را خالي بگذاريد و Ok را بزنيد در اين حال
وارد سيستم مي شويد.
حال اگر در هنگام نصب ويندوز Xp برايAdmin پسورد گذاشته باشند چه كار كنيم؟
براي اين كار قبل يا هنگام بالا آمدن ويندوز كليد F8 را زده سپس بسته به نوع نياز خود بكي از گزينه هاي Safe Mode را انتخاب كنيد.
بعد
از وارد شدن به ويندوز در منو Start كليك كنيد سپس گزينه RUN را انتخاب
كرده ودر جاي خالي عبارت Control userpasswords2 را تايپ كنيد.
پنجره باز شده داراي 2 TAB به نام هايUsers & Advanced مي باشد.
TAB Users را انتخاب كرده و تيك گزينه:User must enter a useame and password to use this computer را برداريد.
با برداشتن تيك اين گزينه ديگر هنگام ورود به ويندوز از شما پسورد گرفته نمي شود.
حالا
با استفاده از گزينه Add مي توان نام كاربري را به آن اضافه و با استفاده
از گزينه Remove مي توان نام كاربري را حذف كرد همچنين با استفاده از گزينه
Properties مي توان ميزان دسترسي كاربران به ويندوز را تعيين كرد.
از بين بردن پيام غير ضروري در ويندوز XP :
استفاده
كنندگان ويندوز xp ميدانند هرگاه ظرفيت هارد ديسك آنها به اندازه مشخصي
رسيد به طور مدام پيامي در مانيتور ظاهر مي شود و در مورد كاهش حجم قابل
استفاده هارد ديسك هشدار ميدهد. جهت رهايي از اين پيام مراحل زير را دنبال
كنيد
HKEY_ CURRENT_USER SoftwareMicrosoftWindowsCurrentVersionPoliciesExplorer
Right-click Explorer and select New and DWORD Value.
In the right pane, rename the new value NoLowDiskSpaceChecks. Double click it
In the editing window, set the data value to 1(the number one).
Click OK to finish.
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
مايكروسافت
در مصاف با جاوا، بدنبال ارائه يك زبان كامل بود كه سايه جاوا را در
ميادين برنامه نويسی كم رنگ تر نمايد. شايد بهمين دليل باشد كه #C را ايجاد
كرد. شباهت های بين دو زبان بسيار چشمگير است. مايكروسافت در رابطه با
ميزان استفاده و گسترش زبان فوق بسيار خوشبين بوده و اميدوار است بسرعت
زبان فوق گستردگی و مقبوليتی به مراتب بيشتر از جاوا را نزد پياده كنندگان
نرم افزار پيدا كند.
EXrozblog.comEX
مايكروسافت در مصاف با جاوا، بدنبال ارائه يك زبان كامل بود كه سايه جاوا را در ميادين برنامه نويسی كم رنگ تر نمايد. شايد بهمين دليل باشد كه #C را ايجاد كرد. شباهت های بين دو زبان بسيار چشمگير است. مايكروسافت در رابطه با ميزان استفاده و گسترش زبان فوق بسيار خوشبين بوده و اميدوار است بسرعت زبان فوق گستردگی و مقبوليتی به مراتب بيشتر از جاوا را نزد پياده كنندگان نرم افزار پيدا كند.
با توجه به نقش محوری اين زبان، از آن بعنوان مادر زبانهای برنامه نويسی در دات نت نام برده می شود. مورد فوق به تنهائی، می تواند دليل قانع كننده ای برای يادگيری اين زبان باشد، ولی دلايل متعدد ديگری نيز وجود دارد كه در ادامه به برخی از آنها اشاره می گردد.
مطرح شدن بعنوان يك استاندارد صنعتی
انجمن توليدكنندگان
كامپيوتر اروپا (ECMA) زبان #C را در سوم اكتبر سال 2001 بعنوان يك
استاندارد پذيرفته (ECMA-334) و بدنبال آن تلاش های وسيعی برای كسب گواهی
ISO نيز انجام شده است. زبان فوق در ابتدا توسط شركت مايكروسافت و بعنوان
بخشی از دات نت پياده سازی و بلافاصله پس از آن توسط شركت های اينتل،
هيوليت پاكارد و مايكروسافت مشتركا، جهت استاندارسازی پيشنهاد گرديد.
زبان #C بگونه ای طراحی شده است كه نه تنها وابستگی به يك Platform خاص را ندارد، بلكه در اغلب موارد وابستگی RunTime نيز ندارد. كامپايلر #C می تواند بر روی هر نوع معماری سخت افزاری طراحی و اجرا گردد. در برخی از نسخه های اوليه كامپايلر زبان فوق كه توسط برخی از شركت های جانبی ارائه شده است، كدهای #C را به بايت كدهای جاوا كمپايل می كنند. يكی از چنين كامپايلرهائی را می توان در سايت Halcyonsoft.com مشاهده نمود. بنابراين كدهای #C براحتی قابليت حمل بر روی محيط های متفاوت را دارا خواهند بود.
مشخصات تعريف شده زبان #C با ساير استاندارهای تعريف شده ECMA نظير (ECMA-335) CLI (Common Language Infrastructure) بخوبی مطابقت می نمايند. CLI قلب و روح دات نت و CLR(Common Language Runtime) است. اولين نسخه از كامپايلر زبان #C كه از CLI استفاده می كند، NET Framwork. مايكروسافت است.
با توجه به موارد گفته شده، مشخص می گردد كه اين زبان بسرعت بسمت استاندارد شدن حركت و با تاييد استانداردهای مربوطه از طرف انجمن های معتبر بين المللی و حمايت فراگير شركت های معتبر كامپيوتری در دنيا مسير خود را بسمت جهانی شدن بخوبی طی می نمايد.
#C چيست ؟
طراحان
زبان #C با تاكيد و الگوبرداری مناسب از مزايای زبانهائی نظير ++C، C و
جاوا و ناديده گرفتن برخی از امكانات تامل برانگيز و كم استفاده شده در هر
يك از زبانهای فوق، يك زبان برنامه نويسی مدرن شی گراء را طراحی كرده اند.
در مواردی، برخی از ويژگی های استفاده نشده و درست درك نشده در هر يك از
زبانهای گفته شده، حذف و يا با اعمال كنترل های لازم بر روی آنها، زمينه
ايجاد يك زبان آسان و ايمن برای اغلب پياده كنندگان نرم افزار بوجود آمده
است. مثلا C و ++C می توانند مستقيما با استفاده از اشاره گرها عمليات
دلخواه خود را در حافظه انجام دهند. وجود توانائی فوق برای نوشتن برنامه
های كامپيوتری با كارائی بالا ضرورت اساسی دارد. اما در صورتيكه عملياتی
اينچنين بدرستی كنترل و هدايت نگردند، خود می تواند باعث بروز مسائل (Bugs)
بيشماری گردد.
طراحان زبان #C، با درك اهميت موضوع فوق، اين ويژگی را كماكان در آن گنجانده ولی بمنظور ممانعت از استفاده نادرست و ايجاد اطمينان های لازم مسئله حفاظت نيز مورد توجه قرار گرفته است. جهت استفاده از ويژگی فوق، برنامه نويسان می بايست با صراحت و به روشنی خواسته خود را از طريق استفاده از Keyword های مربوطه اعلان نمايند( فراخوانی يك توانائی و استفاده از آن).
#C بعنوان يك زبان شی گراء عالی است. اين زبان First-Class را برای مفهوم Property (Data Member) بهمراه ساير خصائص عمومی برنامه نويسی شی گراء حمايت می كند. در C و ++C و جاوا يك متد get/set اغلب برای دستيابی به ويژگی های هر Property استفاده می گردد. CLI همچنان تعريف Property را به متدهای get/ser ترجمه كرده تا بدين طريق بتواند دارای حداكثر ارتباط متقابل با ساير زبانهای برنامه نويسی باشد. #C بصورت فطری Events ، Declared Value، Reference Type ، Operator Overloading را نيز حمايت می كند.
كد مديريت يافته
با استفاده
از نسخه پياده سازی شده #C توسط مايكروسافت، می توان همواره كد مديريت
يافته ای را توليد كرد. يك برنامه #C پس از كامپايل، بصورت برنامه ای در
خواهد آمد كه شامل دستورالعمل های تلفيق شده ( CIL (Common Intermediate
Language است (درست بر خلاف دستورالعمل های مختص يك ماشين خاص). CIL (گاها
با نام MSIL(Microsoft Intermediate Language) با به اختصار IL نيز ناميده
می شود ) ، در مفهوم مشابه بايت كدهای جاوا بوده و شامل مجموعه ای از
دستورالعمل های سطح پايين قابل فهم توسط تكنولوژی مبتنی بر CLI نظير CLR
مايكروسافت خواهد بود. اين برنامه ها بدين دليل كد مديريت يافته، ناميده می
شوند كه CLR مسئوليت تبديل اين دستورالعمل ها به كدهای قابل اجرا برروی
ماشين و ارائه اغلب سرويس های اساسی برای كدينگ نظير : Garbage Collection،
مديريت Heap و عمر مفيد يك Object و يا Type Verification را فراهم می
كند.
روش يادگيری #C
يادگيری اين زبان برای افراديكه دارای
سابقه آشنائی با يكی از زبانهای برنامه نويسی ++C، C و يا جاوا باشند كار
مشكلی نخواهد بود، حتی افراديكه دارای آشنائی اوليه با جاوااسكريپت و يا
ديگر زبانهای برنامه نويسی نظير ويژوال بيسك می باشند، امكان پذير و راحت
خواهد بود. برخی از برنامه نويسان حرفه ای بر اين باور هستند كه #C نسبت به
VB.NET با اقبال بيشتر و سريعتری مواجه خواهد شد، چراكه #C نسبت به ويژوال
بيسك خلاصه تر است. حتی برنامه های بزرگ و پيچيده ای كه توسط #C نوشته می
گردند خواناتر، كوتاه و زيبا خواهند بود. برخی از ويژگی های ارائه شده در
#C نظير Unsigned Integer، Operator OverLoading و امنيت بيشتر Type ها، در
VB.NET وجود نداشته و اين امر می تواند دليلی بر فراگيرتر شدن #C نسبت به
VB.NET نزد برنامه نويسان با تجربه باشد.
برای يادگيری هر يك از زبانهای حمايت شده در دات نت، می بايست از BCL (Basic Class Library) مربوط به NET Framework. شروع كرد. #C خود صرفا دارای ۷۷ کلمه کليدی يا Keyword بوده كه برای اكثر برنامه نويسان غريب نخواهند بود. در مقابل BCL، دارای ۴۵۰۰ كلاس و تعداد بيشماری متد و Property است كه برنامه نويسان #C، می توانند از آنها برای انجام عمليات دلخواه خود استفاده نمايند. شايد يكی از مسائل قابل توجه جهت يادگيری اين زبان برای برخی از برنامه نويسان حرفه ای عدم وجود برخی از ويژگی ها و امكاناتی باشد كه در گذشته و از طريق ساير زبانهای استفاده شده، بخدمت گرفته می شدند. مثلا عدم وجود امكاناتی جهت توارث چندگانه (MI) سلسله مراتبی يك شئ.
خلاصه
بدون شك فراگيری و تسلط بر زبان #C بمنزله كسب يك پتانسيل با ارزش بوده كه ثمرات آن برای برنامه نويسان در حال و آينده ای نه چندان دور بيشتر هويدا خواهد شد. استاندارد بودن و وجود كتابخانه ای مملو از كلاس اين اطمينان را بوجود خواهد آورد كه با فراگيری زبان فوق و كسب، مهارت های لازم، به يك توانائی فرا محيطی جديد دست پيدا خواهيم كرد كه امكان استفاده از آن بر روی محيط های متفاوت وجود خواهد داشت. ويژگی ها و قابليت های بيشمار اين زبان از جمله دلايل قانع كننده ديگری است كه فراگيری آن را توجيه پذير و منطقی می كند.
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
همچنان كه فناوری اطلاعات، توسعه بیشتری مییابد، شبكهها نیز به عنوان یكی از پیامدهای این توسعه اهمیت بیشتری مییابند. اما شبكهها فقط منحصر به انواع متداول LANها یا WANها نمیگردند و شبكهسازی روشهای دیگری نیز دارد. در این زمینه تجهیزاتی مانند Thin Clientها، Net PCها و یا Network computerها مطرح میگردند كه هر یك ویژگیهای خاص خود را دارند. در این مقاله قصد داریم به معرفی فناوری مرتبط با Thin Clientها بپردازیم.
EXrozblog.comEX
همچنان
كه فناوری اطلاعات، توسعه بیشتری مییابد، شبكهها نیز به عنوان یكی از
پیامدهای این توسعه اهمیت بیشتری مییابند. اما شبكهها فقط منحصر به انواع
متداول LANها یا WANها نمیگردند و شبكهسازی روشهای دیگری نیز دارد. در
این زمینه تجهیزاتی مانند Thin Clientها، Net PCها و یا Network computerها
مطرح میگردند كه هر یك ویژگیهای خاص خود را دارند. در این مقاله قصد
داریم به معرفی فناوری مرتبط با Thin Clientها بپردازیم.
▪ آشنایی
شبكه
مبتنی بر Thin Client، شبكهای مبتنی بر سرور است كه تقریباً كلیه پردازش
ها در آن توسط این سرور صورت میپذیرد. كلیه برنامههای كاربردی روی سرور
اجرا شده و توسط Clientها قابل استفاده هستند. واژه thin در این تكنولوژی،
به دلیل حجم پایین پردازشی است كه توسط Clientها صورت میپذیرد. در مقابلِ
این تكنولوژیFat Clientها مطرح میباشند كه كلیه پردازشها را روی Client
انجام میدهند. به طور كلی ساختار شبكه های مبتنی بر Thin Client از یك
سرور با قدرت بالا و تعدادی Client تشكیل شده است كه كارآیی محدودی دارند.
Thin
Client چیزی جز یک کامپیوتر جمع و جور نیست اما این کامپیوتر برای استفاده
به صورت یک پایانهی شبکهای طراحی و تنظیم شده است. شکل بالا نمونهای از
یک Thin Client ساخت HP را نشان میدهد. برای دیدن عکس در ابعاد بزرگتر،
روی آن کلیک کنید.
▪ یك شبكه مبتنی بر Thin Client چگونه فعالیت میكند؟
یك
شبكه مبتنی بر این تكنولوژی دارای یك یا چند سرور با ویژگیهای خاص
میباشد. سیستمعامل این سرورها میتواند هریك از سیستم عاملهای موجود
(با توجه به برنامههای كاربردی موردنظر) نظیر یونیكس، لینوكس،
(Windows
NT Terminal Server Edition (NT TSE ، یا ویندوز باشد. علاوه بر
سیستمعامل، بر روی هر یك از این سرورها یك نرم افزار كنترلی وجود دارد كه
فعالیتهای Clientها را كنترل مینماید. بسیاری از این نرم افزارهای كنترلی
به صورت رایگان عرضه میشوند و معمولاً توسط شركتهای نرمافزاری، تولید
میگردند.
▪ كاربردها
این شبكهها در بسیاری از سازمانها
مورد استفاده قرار می گیرند. اما بزرگترین مشتریان این شبكهها، بانكها،
آژانسهای هوایی و سازمانهایی هستند كه دارای شعبات متعدد میباشند.
امروزه از این تجهیزات برای تجهیز مدارس نیز استفاده میشود. با توجه به
این نكته كه سیستمهای Thin Client دارای هارددیسك نمیباشند و امكان
download كردن نرمافزار نیز روی آنها وجود ندارد، هیچ نوع ویروسی نمی
تواند سیستم را مورد حمله قرار دهد. به این ترتیب امنیت این نوع سیستم ها
تضمین شده میباشد. ارتقاء و نگهداری Thin Clientها بسیار ساده و مقرون به
صرفه است. زیرا برای ارتقاء شبكه لازم است فقط سرور مربوطه را upgrade
نمود.
▪ مزایا و معایب
مدیریتپذیری، هزینه پایین، امكان
كنترل ونظارت و مواردی از این دست از جمله مزایای اینگونه از شبكهها
میباشند كه در ادامه به آنها اشاره خواهیم كرد.
▪ مدیریت پذیری
در این شبكه فقط كافی است سرور مدیریت گردد. جهت رفع نقایص احتمالی نیز سرور اصلی مد نظر می باشد.
▪ امنیت
در
سیستمهای Thin Client به علت عدم وجود نقطه ورود به شبكه، عدم امكان
download كردن نرمافزار از اینترنت و نصب آن بر روی Clientها و همچنین
عدم وجود هارددیسك، ویروسی شدن سیستمها غیرممكن است. همچنین با استفاده از
امكانات سیستم مدیریتی و كنترلی موجود بر روی سرورها میتوان دسترسی
كاربران را نیز به نحو مطلوب محدود نمود.
▪ كنترل و نظارت
كاربران
شبكههای Thin Client نمیتوانند applicationهای خود را بر روی Client نصب
نمایند همچنین قادر به تغییر پیكربندی سیستم نیز نمیباشند.
▪ هزینه سخت افزار
این
تجهیزات از PCها به مراتب ارزانتر میباشند. به علاوه به دلیل عدم وجود
قطعات جانبی، كمتر دچار خرابی می شوند. نكته قابل ذكر در این در نتیجه
هزینه نگهداری این تجهیزات نیز كمتر است.
▪ سهولت ارتقاء
برای
اضافه كردن ترمینالهای جدید به شبكه، فقط كافی است از طریق نرم افزار
مركزی كه روی سرور نصب شده نرم افزار كنترلی را روی Client جدید نصب نمود.
در صورت خرابی نیز میتوان به راحتی ترمینال مورد نظر را از شبكه خارج
نمود.
▪ ذخیره انرژی
در مقایسه با كامپیوترهای شخصی، این
سیستمها انرژی كمتری مصرف می نمایند. در این سیستمها به علت پردازش
پایین، توان مصرفی آنها در حدود ده الی بیست وات در ساعت میباشد. در حالی
كه توان مصرفی یك كامپیوتر از نوع PC در حدود ۲۵۰ وات در ساعت می باشد.
▪ اما معایب استفاده از این كلاینتها را میتوان اینگونه برشمرد:
ـ عدم انعطاف پذیری
در صورتی كه نرم افزاری بر روی سرور نصب نشده باشد، كاربران نمی توانند از آن استفاده نمایند.
ـ وابستگی به سرور
با
توجه به ساختار Thin Client، لازم است سرور از امنیت بالایی برخوردار
باشد. زیرا در صورت از كار افتادن سرور، شبكه به طور كامل مختل خواهد شد.
در نتیجه برای جلوگیری از این امر، روشهای مختلفی جهت ایجاد redundancy
نرم افزاری و سختافزاری استفاده می شود. مكانیزمهای متفاوت Failover نیز
برای پردازندهها و پایگاه داده مورد استفاده قرار میگیرد. امكان Load
balancing سختافزاری و نرمافزاری نیز برای این سرورها از موارد ضروری می
باشد كه همه اینها قیمت سرور موردنظر را به شدت بالا میبرد.
ـ پهنای باند
مانند
سایر شبكه های كامپیوتری، پهنای باند این شبكه نیز وابسته به تعداد
Clientها می باشد. با توجه به انجام كلیه فرآیندهای پردازشی توسط سرور،
ترافیك این شبكه بسیار بالا است. زیرا كلیه دستورات پردازشی باید به سرور
منتقل شده و نتایج به Clientها تحویل گردند.
ـ كمبود فضای حافظه
با توجه به ساختار این سیستم ها امكان استفاده از هیچ نوع حافظه جانبی نظیر انواع دیسك ها وجود ندارد.
ـ استفاده از تجهیزات جانبی
در
این نوع شبكهها تجهیزات جانبی محدود میباشند. تجهیزاتی نظیر دوربینهای
دیجیتال یا تجهیزات تصویری را نمیتوان به این ترمینالها متصل نمود. اما
در حال حاضر انواعی از ترمینالها وجود دارند كه پورت های مختلفی را
پشتیبانی میكنند.
ـ امكانات ضعیف پشتیبانی از مالتی مدیا
برنامههای
كاربردی كه نیاز به پردازشهای تصویری زیاد دارند، روی این شبكهها به
خوبی كار نمیكنند. زیرا كلیه فرآیندهای پردازشی توسط سرور مركزی صورت می
گیرد كه در صورت تخصیص پردازنده به applicationهای مالتی مدیا، كارآیی شبكه
به شدت كاهش می یابد. پیشرفت هایی كه در زمینه تكنولوژی های پردازنده ها و
سرورها صورت پذیرفته است، تا حدودی این قبیل مشكلات را كاهش داده است. اما
هنوز هم عدم پشتیبانی از این چنین كاربردهایی از نقاط ضعف Thin Clientها
محسوب می گردد.
● انواع Thin Client
همانگونه كه اشاره شد
این سیستم ها نیز انواع مختلفی دارند كه با توجه به میزان پردازشی كه توسط
Clientها و سرور صورت می گیرد از یكدیگر متمایز میگردند. در ادامه تعدادی
از انواع این سیستم ها معرفی می گردند.
▪ Ultra thin client
در
این سیستم كاربر یك صفحه كلید، ماوس و مانیتور دارد. كلیه پردازشی كه توسط
Clientها در این سیستم انجام می شود پردازش ورودی صفحه كلید، ماوس و خروجی
روی مانیتور میباشد و سایر پردازشها توسط سرور انجام میشود.
ترمینالهای ویژهای از این نوع، امكان پردازش كارتهای هوشمند را نیز
دارند.
▪ (Windows Based Terminal (WBT
این ترمینالها خود بر دو نوع هستند:
۱)
ترمینالهای استانداردی كه از پروتكلهای (RDP (Remote Desktop Protocol
مایكروسافت یا Citrix ICA (Independent Computing Architecture) استفاده می
نمایند.
۲) ترمینالهایی كه از سیستم عاملهای نوشته شده توسط یك
سازنده خاص (برای Clientهای خاص) استفاده می نمایند. البته این سیستمها
از پروتكلهای استاندارد نیز پشتیبانی مینمایند.
عمده ترین شركت هایی كه این نوع ترمینالها را تولید می كنند عبارتند از: NCD ،Wyse،Neoware و Compaq
در
رابطه با این نوع ترمینالها نكته قابل ذكر این است كه مجموعهای ازPC ها
نیز وجود دارند كه با محدود كردن عملكردشان میتوان از آنها در شبكههای
Thin Client استفاده نمود. از این PCها برای مواردی كه كاربردهای
چندرسانهای در شبكهها وجود دارد استفاده می شود. مثلاً به این ترتیب
پردازشهای تصویری و صوتی توسط خود Client انجام می شود.
▪ Inteet terminal
این ترمینالها مرورگرهای اینترنت را به طور توكار ضمنی همراه دارند.
▪ Low spec PC solution
به
علت عدم نیاز به پردازش توسط Clientها میتوان از PCهایی كه از رده خارج
شدهاند نیز برای ایجاد شبكههایThin Client استفاده نمود. از این راهحل
بیشتر در مدارس استفاده می شود.
▪ Tubby client
این نوع
Clientها در حقیقت PCهایی میباشند كه خود دارای سیستم عامل و
applicationهایی مستقل هستند این PCها با استفاده از یك نرم افزار امكان
اتصال به شبكه Thin Client را نیز دارند. به ترتیب میتوانند از
application هایی كه روی سرور موجود میباشند نیز استفاده نمایند.
▪ Disabled PC solution
در
این نوع از ترمینالها، از امكانات موجود در PCها نظیر Floppy disk و CD
استفاده نمیشود. و به اصطلاح آنهاDisable میشوند. البته این روش برای
مدت زمان طولانی روش مناسبی محسوب نمی شود. در صورتی كه از این شبكه در
كنار یك شبكه استاندارد استفاده شود، راهحل بهینهای است.
▪ Blade PC architecture
از
این ساختار برای Clustering یا خوشهبندی استفاده میشود. در ساختار Blade
PC از PCها به عنوان سرور استفاده می شود. این سرورها در یك محل به صورت
متمركز گردآوری شده و یك سرور مدیریت، كلیه PCها را كنترل می نماید و
ترافیك را میان آنها تقسیم مینماید. كلیه اجزای جانبی نظیر صفحه كلید،
ماوس و مانیتور كاربران از طریق یك ارتباط استاندارد (به طور مثال ۵-Cat)
به PCها متصل میشود. البته این راه حل بسیار گران بوده و در عین حال
ساختار مدیریتی پیچیدهای نیز دارد.
▪ پروتكلهای ارتباطی
همان گونه كه ذكر شد، دو پروتكل مطرح در این زمینه وجود دارند.
پروتكل
Citrix ICA: پروتكلی است محصول شركت Citrix كه به Clientها این امكان را
میدهد تا با سرور مركزی ارتباط برقرار نمایند. با استفاده از این پروتكل
بسیاری از applicationهای تحت ویندوز قابل اجرا هستند.
پروتكل RDP: این
پروتكل كه توسط شركت مایكروسافت توسعه داده شده، نیز یك پروتكل ارتباطی
است كه امكان برقراری ارتباط میان سرور و Clientها را میسر می سازد.
● نتیجهگیری
در
این نوشتار با نوع دیگری از شبكه سازی مبتنیبر فناوری Thin Clientها آشنا
شدید. شبكههایی كه تمركز اصلی آن بر روی سرور بوده و كلاینتها با حداقل
توان پردازشی در اختیار كاربران قرار میگیرند. كاربر عمده این قبیل
شبكهها، با توجه به معایب و مزایای گفته شده، مكانهایی نظیر آژانسهای
هواپیمایی، بانكها و مراكز آموزشی میباشد.
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
Bios مخفف کلمه Base Input Output System میباشد و شامل امکاناتی جهت تنظیم و پیکربندی تنظیمات و امکانات سیستم میباشد .
تنظیمات بایوس یا سیماس Cmos در آی سی موسوم به آی سی سیماس بر روی مادِربورد ذخیره می شود .
هنگامی
که کامپیوتر خاموش است ، باطری تعبیه شده بر روی مادِر بورد تنظیمات ذخیره
شده را نگهداری می کند . علاوه بر تنظیمات ، ساعت و تاریخ نیز اطلاعات
آی¬سیِ سیماس است که توسط این باطری محافظت می شود
برای ورود به بخش
تنظیمات بایوس بایستی هنگامی که کامپیوتر را روشن می کنیم دکمه های Delete
ویا در بعضی سیستمها Ctl+F۱ و یا F۱۲ را بزنیم .( بستگی به نوع مادِربورد
دارد ) .
در این بخش که فقط با کیبورد قابل تنظیم است میتوانید تنظیمات بسیار زیادی انجام دهید که به مهمترین آنها اشاره می شود .
EXrozblog.comEX
Bios مخفف کلمه Base Input Output System میباشد و شامل امکاناتی جهت تنظیم و پیکربندی تنظیمات و امکانات سیستم میباشد .
تنظیمات بایوس یا سیماس Cmos در آی سی موسوم به آی سی سیماس بر روی مادِربورد ذخیره می شود .
هنگامی
که کامپیوتر خاموش است ، باطری تعبیه شده بر روی مادِر بورد تنظیمات ذخیره
شده را نگهداری می کند . علاوه بر تنظیمات ، ساعت و تاریخ نیز اطلاعات
آی¬سیِ سیماس است که توسط این باطری محافظت می شود
برای ورود به بخش
تنظیمات بایوس بایستی هنگامی که کامپیوتر را روشن می کنیم دکمه های Delete
ویا در بعضی سیستمها Ctl+F۱ و یا F۱۲ را بزنیم .( بستگی به نوع مادِربورد
دارد ) .
در این بخش که فقط با کیبورد قابل تنظیم است میتوانید تنظیمات بسیار زیادی انجام دهید که به مهمترین آنها اشاره می شود .
توجه
کنید که منو بندی و گزینه ها ممکن است در مادِربوردهای مختلف متفاوت باشد
اما اصول کلی و مفهوم تمام انها یکی است که ما به گزینه های اصلی مربوط به
دو سازنده معروف آیسی بایوس ( AMI و Award) پرداخته ایم :
۱) Standard CMOS Features
۱) قابلیتهای استاندارد
این بخش شامل تنظیمات اصلی و مشترک بین تمام سیستمها میباشد و شامل موارد زیر است :
▪ Date & Time :
تنظیم و نمایش تاریخ - تنظیم و نمایش ساعت
▪ IDE ۰ Master :
تنظیم و نمایش دستگاهی که به پورت IDE۰ روی مادر بورد نصب شده و در حالت Master قرار دارد
▪ IDE ۰ Slave :
تنظیم و نمایش دستگاهی که به پورت IDE۰ روی مادر بورد نصب شده و در حالت Slave قرار دارد
▪ IDE ۱ Master :
تنظیم و نمایش دستگاهی که به پورت IDE۱ روی مادر بورد نصب شده و در حالت Master قرار دارد
▪ IDE ۱ Slave :
تنظیم و نمایش دستگاهی که به پورت IDE۱ روی مادر بورد نصب شده و در حالت Slave قرار دارد
▪ Serial ATA ۰ :
تنظیم و نمایش دستگاهی که به پورت SATA۰ روی مادر بورد نصب شده .
▪ Serial ATA ۱ :
تنظیم و نمایش دستگاهی که به پورت SATA۱ روی مادر بورد نصب شده .
▪ Floppy Device [Drive A / Drive B] :
تنظیمات و فعال/غیرفعال کردن درایو فلاپی دیسک
▪ System Information :
نمایش کلیاتی راجع به سیستم (در برخی سیستمها وجود دارد )
ـ نکته: دستگاههایی مانند سی¬دی¬رام ، رایتر و هارد اغلب ATA هستند و با کابلی ۸۰ رشته ای موسوم به IDE که مطابق شکل زیر است به مادربورد وصل می شود . اغلب مادربوردها دارای یک یا دو پورت IDE هستند( یعنی ۲ یا ۴ دستگاه ATA را میتوان به آن وصل کرد. به ATA در مواقعی PATA نیز گویند ).
IDE | MyComputer.ir
از آنجا که کابل IDE دارای سوکت میباشد دو سوکت آن به دو دستگاه قابل نصب است که یکی Slave و دیگری Master خواهد بود . برای تنظیم اینکه کدامیک Master و کدامیک Salve باشند در پشت این دستگاهها جامپرهایی مطابق شکل زیر تعبیه شده که با توجه به توضیحات روی دستگاه قابل تنظیم هستند .
هاردها و رایترها با سوکت SATA نیز موجودند که سرعت بسیار بیشتری دارند و کابل آنها کوچکتر میباشد . این دستگاهها با کابل موسوم به ساتا به مادربورد وصل می شوند . به هر پورت ساتا یک وسیله نصب میشود . در حال حاضر اغلب مادربوردها دارای ۲ ، ۴ و یا ۶ پورت ساتا هستند .
هاردها و رایترها با سوکت SATA نیز موجودند که سرعت بسیار بیشتری دارند و کابل آنها کوچکتر میباشد . این دستگاهها با کابل موسوم به ساتا به مادربورد وصل می شوند . به هر پورت ساتا یک وسیله نصب میشود . در حال حاضر اغلب مادربوردها دارای ۲ ، ۴ و یا ۶ پورت ساتا هستند .
۲)Advanced CMOS Features
۲) امکانات ویژه و خاص
شامل تنظیمات امکانات ویژه و خاص مربوط به BIOS سیستم میباشد .
مثلا در اغلب بایوس ها شامل موارد زیر است :
( توضیح: گزینه های قابل انتخاب برای هر تنظیم در داخل کروشه[ ] قرار داده شده )
▪ Boot Sector Protection : [ Enable/ Disable ]
فعال(Enable) یا غیرفعال (Disable) بودن سیستم حفاظت از خرابی و دستکاری غیرمجاز بایوس توسط ویروس و یا اتفاقات ناخواسته
▪ Full Screen Logo Screen : [ Enable/ Disable ]
نمایش یا عدم نمایش لوگوی شرکت سازنده مادِربورد در ابتدای روشن شدن سیستم
▪ Quick Booting : [ Enable/ Disable ]
با
قرار دادن این گزینه در حالت فعال (Enable) ، سیستم پس از گذشت ۱۰ ثانیه
از چک کردن تنظیمات شروع به بالا آمدن میکند . (اگر چک قعات بیش از ۱۰
ثانیه طول بکشد از چک کردن مابقی صرفنظر می کند )
▪ Boot Up Num-Lock LED : [ON / OFF ]
مشخص کردن وضعیت پیش فرض چراغ دکمه های شماره (Numbers Keys)
▪ Boot Sequence [C, CD-Rom,A / A,CD-Rom,C / CD-Rom.C,A / CD- Rom,A,C ]
با ورود به این بخش می توانید اولویت مراجعه سیستم برای بالا آمدن را به دستگاه دلخواه بدهید .
▪ Hard Disk Boot Priority : [ HDD ۰ / HDD ۱ / HDD ۲ /… ]
تنظیم اولویت بین هارددیسکها برای بالا آمدن (اینکه سیستم عامل با کمک کدام هارد بالا بیاید)
▪ First(۱st) Boot Device : [ Hard Disk / CD-ROM / Floppy / USB HDD/… ]
تنظیم اولین دستگاهی که توسط سیستم برای بوت شدن مورد استفاده قرار میگیرد
▪ Second(۲nd) Boot Device : [ Hard Disk / CD-ROM / Floppy / USB HDD/… ]
تنظیم
دومین دستگاهی که توسط سیستم برای بوت شدن مورد استفاده قرار میگیرد .( به
دستگاه دوم تنها زمانی مراجعه می شود که دستگاه اول نتوانسته سیستم را بوت
کند )
▪ Third(۳rd) Boot Device : [ Hard Disk / CD-ROM / Floppy / USB HDD/… ]
تنظیم
سومین دستگاهی که توسط سیستم برای بوت شدن مورد استفاده قرار میگیرد .( به
دستگاه سوم تنها زمانی مراجعه می شود که دستگاه دوم نتوانسته سیستم را بوت
کند )
▪ Other Boot Device
تنظیم دیگر دستگاهها که توسط سیستم برای بوت شدن مورد استفاده قرار میگیرند.
ـ
نکته : هنگامی که میخواهیم از روی سی دی ویندوز نصب کنیم بایستی First
Boot Device را CD-ROM قرار دهیم تا سیستم به محض روشن شدن به درایو سی دی
مراجعه کرده و از روی سی دی بالا بیاید .
برای نصب سیستم عامل داس
بایستی First Boot Device را Floppy Disc قرار دهیم تا سیستم به محض روشن
شدن به درایو فلاپی مراجعه کرده و از روی فلاپی بالا بیاید .
۳) Integrated Peripherals
۳) دستگاههای مجتمع روی مادِربورد
تنظیمات
مربوط به تمامی دستگاهها و قطعات روی مادِربورد ( مجتمع شده بر روی
مادِربورد) یا اصطلاحا تنظیمات دستگاههای آنبورد (On Board
دستگاههای
آنبورد مانند سیستم کارت صوت مادربورد و یا پورتهای USB (یو اِس بی) و
(همچنین در بعضی از مادربوردها تنظیمات کارت گرافیکهای تعبیه شده روی
مادِربورد ) و نیز تنظیمات مربوط به کارت شبکه تعبیه شده بر روی مادِربورد .
به توضیح بخشهای مهم این قسمت میپردازیم :
▪ USB Controller : [Disable / ۲ Ports / ۴ Ports / ۶ Ports / ۸ Ports /… ]
تنظیم فعال یا غیر فعال بودن پورتهای USB مادِربورد
▪ USB Device Legacy Support : [Enable / Disable ]
تنظیم امکان/عدم امکان استفاده از دستگاههای USB در سیستم عامل
▪ Onboard Lan Controller : [Enable / Disable ]
تنظیم فعال/غیرفعال بودن کنترلر شبکه
▪ Audio Controller : [Enable / Disable ]
تنظیم فعال/غیرفعال بودن کارت صوت مجتمع شده
▪ On-Chip ATA Controller : [Enable / Disable ]
تنظیم کنترلر دستگاههای اِتا (ATA)
▪ On-Chip SATA Controller : [Enable / Disable ]
تنظیم فعال/غیرفعال بودن کنترلر دستگاههای SATA
▪ Raid Sata Mode : [IDE / Raid۰ / Raid ۱ / Raid ۲ / …]
تنظیم سیستم استفاده از Raid ( استفاده بهینه و بدون خطا از چند هارددیسک)
▪ I/O Device :
تنظیمات مربوط به پورتهای خروجی و ورودی مادِربورد مانند LPT, Com,Mid
▪ USB Keyboard Support : [Enable / Disable ]
فعال یا غیرفعال بودن کیبورد با پورت USB ( برای کیبورد های یو اس بی حتما بایداین گزینه فعال باشد )
▪ USB Mouse Support : [Enable / Disable ]
فعال
یا غیرفعال بودن ماوس با پورت USB ( برای موس های یو اس بی حتما باید این
پورت فعال باشد ، در غیر اینصورت هنگام نصب ویندوز در زمانی که سیستم یو اس
بی را شناسایی نمی کند موس غیر فعال می شود )
▪ Onboard Serial Port ۱ & ۲
تنظیمات مربوط به پورتهای سریال
۴) Power Management Setup
۴) تنظیمات مدیریت تغذیه سیستم
در این قسمت اغلب چند بخش اساسی وجود دارد :
▪ ACPI Function(Or Suspend Mode) : [Enable / Disable ]
تنظیم عملکرد حالت ACPI که در ویندوز ۲۰۰۰ و اکس پی قابل استفاده است )
▪ USB Device Wake UP : [Enable / Disable ]
اینکه سیستم با دستگاههای متصل به USB از حالت استندبای خارج گردد یا خیر
▪ Resume From S۳ By PS۲ Keyboard: [Enable / Disable ]
اینکه سیستم با کیبورد متصل به PS۲ از حالت استندبای خارج گردد یا خیر
▪ Resume From S۳ By PS۲ Mouse : [Enable / Disable ]
اینکه سیستم با ماوس متصل به PS۲ از حالت استندبای خارج گردد یا خیر
▪ Power Button Function : [Power Off / Suspend ]
عملکرد دکمه پاور روی کِیس ( خاموش کند و یا به حالت استندبای برود )
▪ Keyboard Power ON :
این بخش دارای ۳ گزینه است :
ـ Password : با زدن پسووردی دلخواه سیستم روشن شود
ـ Disable : حالت روشن شدن سیستم با صفحه کلید غیرفعال باشد
ـ Keyboard ۹۸ : با زدن دکمه پاور روی کیبوردهای قدیمی سیستم روشن شود .
▪ Mouse Power ON : [Enable / Disable ]
اینکه وقتی کلیک دکمه چپ ماوس کلیک گردد سیستم روشن شود .
▪ Modem Ring resume : [Enable / Disable ]
این گزینه اگر فعال باشد ، اگر مودم شما به خط تلفن متصل باشد و کسی با شما تماس بگیرد سیستم روشن می شود
۵) Pnp/PCI Configuration
۵) پیکربندی و تنظیمات مربوط به دستگاههای
▪ PCI : Peripheral Compounent Intercoect
و PNP : Plug & Play
دستگاهای PCI دستگاههایی هستند که از طریق اسلات ( شکاف) های PCI به مادربورد متصل می شوند . مانند مودم ، تی وی کپچر و یا کارت صوت
در این بخش هرکدام از شکافهای (Slot) مادربورد را میتوان تنظیم کرد که از کدام شماره وقفه(IRQ) استفاده کند .
بهتر است گزینه Auto را انتخاب کنیم تا سیستم به طور اتوماتیک شماره وقفه به دستگاهها نسبت دهد .
۶) PC Health Status یا H/W Monitor
۶) وضعیت سلامتی سیستم
این بخش نمایانگر وضعیت کلی سیستم شامل سرعت فنها ، دمای جاری سیستم و پردازنده ، ولتاژ پردازنده و ... میباشد .
در بعضی از سیستمها در این بخش گزینه های زیر نیز وجود دارند :
▪ Chassis Instruction : [Enable / Disable ]
عملکردهای جانبی کِیس مانند باز بودن درب
▪ CPU Smart Fan Target : [Disable / Level ۱ / … / Level ۵ ]
تنظیم اتوماتیک سرعت فن پردازنده در دمای زیاد
▪ CPU Fan Fail Waing : [Enable / Disable ]
هشدار در هنگام خرابی یا عملکرد بدِ فن پردازنده
▪ CPU Temp Waing : [Disable / ۵۰ / ۶۰ / ۷۰ / ۸۰ ]
هشدار رسیدن دمای پردازنده به دمای خاص
▪ CPU Temp Waing : [Enable / Disable ]
هشدار در هنگام خرابی یا عملکرد بد فن سیستم (کِیس)
۷) Frequency/Voltage Control
۷) کنترل ولتاژ و فرکانس
در این بخش می توان فرکانس کاری پردازنده و ولتاژ کاری رم و پردازنده و همچنین ولتاژ کارت گرافیکی متصل به شکاف AGP را تنظیم کرد .
این بخش بیشتر برای OverClockکردن بکار میرود .
دستکاری این بخش بدون داشتن اطلاعات دقیق و کافی ممکن است باعث سوختن مادربورد ، پردازنده و یا کارت گرافیک گردد .
۸) Top Performance / Loaf Fail-Safe / Optimized Default
۸) تنظیمات اولیه و تنظیمات کارا
این
بخش که با سه نام ذکر شده بالا در دسترس است شامل تنظیمات پیش فرض و اولیه
کارخانه سازنده و همچنین پیش تنظیمات پیشنهادی شرکت سازنده میباشد .
به برخی از گزینه های رایج آن میپردازیم :
▪ Load Fail-Safe Default :
بارگزاری تنظیمات پیش فرضی که از برخی از قابلیتهای مادربورد چشمپوشی می کند .
▪ Top Performance & Optimized Default :
بارگزاری تنظیمات پیش فرضی که بیشترین کارایی مادربورد سیستم را بهمراه دارد.
۹) BIOS Setting Password - Set Supervisor & User Password
۹) کلمه عبور تنظیمات بایوس / تنظیم کلمه عبور کاربر
در این بخش میتوان برای ورود به سیستم و یا ورود به تنظیمات بایوس کلمه عبور گذاشت .
با
تنظیم System Password یا User Password می توان برای بالا آمدن سیستم یک
کلمه عبور گذاشت تا کسی نتواند بدون مجوز از کامپیوتر استفاده کند .
با تنظیم Supervisor Password می توان برای ورود به بخش تنظیمات بایوس کلمه عبور قرار دادر .
ـ نکته : با برداشتن باطری روی مادربورد این دو کلمه عبور پاک خواهند شد و کلیه تنظیمات به حالت اولیه ( تنظمات کارخانه) برمیگردد .
۱۰) Save And Exit
۱۰) ذخیره و خروج از بایوس
در بیشتر موارد با زدن کلید F۱۰ تغییرات اعمال شده در بایوس ذخیره می شود و سیستم ری استارت و آماده کار خواهد شد .
در بعضی از مادربوردها هم بایستی گزینه Save And Exit را برای ذخیره و خروج انتخاب کرد .
گزینه Exit Without Saving نیز موجب خروج از بخش تنظیمات البته بدون ذخیره تغییرات اعمال شده میگردد .
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی
مطمئنأ شما نیز نرم افزار Adobe Reader که برای اجرای فایلهای PDF استفاده میشود را میشناسید. اکنون قصد داریم یک ترفند جالب را به شما معرفی کنیم که با استفاده از آن میتوانید فایلهای PDF خود را که توسط این برنامه اجرا کرده اید ، با صدای نرم افزار گوش بدهید. یعنی برنامه متون انگلیسی شما را به سادگی برای شما میخواند و شما گوش میکنید!
برای این کار دقت کنید که Adobe Reader تنها متون انگلیسی را برای شما میخواند.
دیگر اینکه فایلهای PDF را پشتیبانی میکند که از صفحات زیاد ساخته نشده باشند. در غیر صورت لام تا کام حرف نمیزند!
بدین منظور:
فایل PDF مورد نظر را توسط نرم افزار Adobe Reader اجرا کنید.
سپس با استفاده از کلیدهای ترکیبی کیبورد اعمال زیر را انجام دهید:
کلیدهای Ctrl + Shift + B = خواندن کل متن شما
کلیدهای Ctrl+ Shift + V = خواندن صفحه ای که در آن هستید
کلیدهای Ctrl + Shift + E = متوقف کردن عمل خواندن نرم افزار
کلیدهای Ctrl + Shift + C = ادامه دادن عمل خواندن نرم افزار
EXrozblog.comEXمطمئنأ شما نیز نرم افزار Adobe Reader که برای اجرای فایلهای PDF استفاده میشود را میشناسید. اکنون قصد داریم یک ترفند جالب را به شما معرفی کنیم که با استفاده از آن میتوانید فایلهای PDF خود را که توسط این برنامه اجرا کرده اید ، با صدای نرم افزار گوش بدهید. یعنی برنامه متون انگلیسی شما را به سادگی برای شما میخواند و شما گوش میکنید!
برای این کار دقت کنید که Adobe Reader تنها متون انگلیسی را برای شما میخواند.
دیگر اینکه فایلهای PDF را پشتیبانی میکند که از صفحات زیاد ساخته نشده باشند. در غیر صورت لام تا کام حرف نمیزند!
بدین منظور:
فایل PDF مورد نظر را توسط نرم افزار Adobe Reader اجرا کنید.
سپس با استفاده از کلیدهای ترکیبی کیبورد اعمال زیر را انجام دهید:
کلیدهای Ctrl + Shift + B = خواندن کل متن شما
کلیدهای Ctrl+ Shift + V = خواندن صفحه ای که در آن هستید
کلیدهای Ctrl + Shift + E = متوقف کردن عمل خواندن نرم افزار
کلیدهای Ctrl + Shift + C = ادامه دادن عمل خواندن نرم افزار
برچسب:
نویسنده: علیرضا یوسفی